Chapter Title : പാർവണം 9 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍] [Climax]

നീലക്കണ്ണുകളുള്ള പെൺകുട്ടി നേരിട്ട് മുന്നിൽ വന്നപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും അമ്പരന്നുപോയിരുന്നു. എനിക്കത് വിശ്വസിക്കാൻ കുറച്ചു സമയം വേണമായിരുന്നു.”

അനഘ ചേച്ചി പാർവണയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"അതൊക്കെ പോട്ടെ, അന്ന് ടൗണിൽ വെച്ച് ആ ദേവൻ വന്ന് കുത്തിയപ്പോൾ... ചോര വാർന്നു കിടന്ന നിന്നെ മടിയിൽ വെച്ച് ഇവൾ കരഞ്ഞ കരച്ചിലുണ്ടല്ലോ...

അപ്പോഴാണ് ഈ പാലക്കാട്ടുകാരിയുടെ സ്നേഹം ഞങ്ങൾ ശരിക്കും കണ്ടത്. ഐ.സി.യുവിന്റെ മുന്നിൽ വെച്ച് ഡോക്ടറോട് 'എന്റെ ആദിക്ക് എന്ത് വന്നാലും ഞാൻ ചോര കൊടുക്കും' എന്ന് ഇവൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി."

ഞാൻ പാർവണയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോഴും ആ പഴയ ഓർമ്മകളുടെ ഒരു നേരിയ ഭയം മിന്നിമറയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാൻ പതുക്കെ അവളുടെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"അതെ... അന്ന് ഇവളില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ ഇന്നീ ബാൽക്കണിയിൽ നിങ്ങളുടെ കൂടെ ഇരിക്കില്ലായിരുന്നു. എന്റെ ശരീരത്തിൽ ഇപ്പോൾ ഓടുന്നത് ഇവളുടെയും കൂടി 'A Positive' ചോരയല്ലേ..."

ഞാൻ വളരെ ആർദ്രമായി പറഞ്ഞപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.

"മതി... പഴയതൊന്നും ഓർമ്മിപ്പിച്ച് എന്നെ കരയിപ്പിക്കാതെ..."

അവൾ എന്റെ തോളിലേക്ക് ചാഞ്ഞു.

സച്ചുച്ചേട്ടനും അഞ്ജലി ചേച്ചിയും പരസ്പരം നോക്കി സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റിനെ അതിജീവിച്ച്, പരസ്പരം ചോരയും ജീവനും പകുത്തുനൽകിയ രണ്ട് പ്രണയിതാക്കളുടെ ശാന്തതയായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്കിടയിൽ.

ആ ബാൽക്കണിയിൽ പെയ്യുന്ന നിലാവിനേക്കാൾ വലിയൊരു കുളിർമ, വരാനിരിക്കുന്ന പുതിയൊരു ജീവിതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഞങ്ങളുടെ സ്വപ്നങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്നു…

*************

കല്യാണത്തലേന്നത്തെ സായാഹ്നം. വലിയൊരുക്കങ്ങളൊക്കെ മണ്ഡപത്തിൽ നടക്കുമ്പോഴും, കുടുംബത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചടങ്ങിനായി ഞങ്ങൾ അമ്പലത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു. നാളത്തെ മുഹൂർത്തത്തിൽ ചേച്ചിയുടെ