Chapter Title : പാർവണം 9 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍] [Climax]

വളരെ ശാന്തവും പക്വതയുള്ളതുമായിരുന്നു.

"നീ ഈ വീടിന്റെ പടിയിറങ്ങുന്നു എന്ന് കരുതി ഇവിടുത്തെ നിന്റെ അവകാശങ്ങളൊന്നും തീരുന്നില്ല. അരവിന്ദിന്റെ ഭാര്യയായി നീ ആ വീട്ടിലേക്ക് പോകുമ്പോഴും, ഈ ആദിയുടെ ഒരേയൊരു പെങ്ങളായിട്ട് നീ എന്നും ഇവിടെത്തന്നെ ഉണ്ടാകും.

നിനക്ക് എന്ത് സങ്കടം വന്നാലും, എന്ത് ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിലും ഓടിവരാൻ ഈ വീടിൻ്റെ വാതിലുകൾ എന്നും തുറന്നുതന്നെ കിടക്കും. അവിടെ നിനക്ക് കാവലായിട്ട് ജീവൻ പോകുന്നതുവരെ ഞാൻ ഉണ്ടാകില്ലേ..."

എൻ്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അവൾ കരച്ചിലടക്കാൻ പാടുപെട്ടുകൊണ്ട് എന്നെ നോക്കി. ഒരു അനിയൻ നൽകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ഉറപ്പായിരുന്നു അത്.

അവൾ പെട്ടെന്ന് എഴുന്നേറ്റ് എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണ് എന്നെ ഇറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ആ നിശബ്ദതയിൽ അവളുടെ തേങ്ങലുകൾ മാത്രം മുഴങ്ങിക്കേട്ടു.

അപ്പോഴേക്കും പാർവണയും അവളുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നിരുന്നു. പാർവണ വല്ലാത്തൊരു വാത്സല്യത്തോടെ ചേച്ചിയുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ടു.

"ചേച്ചി ചുമ്മാ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് കരയാതെ..."

പാർവണയുടെ ശബ്ദത്തിലും നേരിയ നനവുണ്ടായിരുന്നു.

"ചേച്ചിക്ക് എപ്പോ തോന്നുമ്പോഴും ഇങ്ങോട്ട് ഓടിപ്പോരാം. അതുകൊണ്ട് അതൊന്നും ഓർത്ത് കരയണ്ട. നാളെ ചേച്ചിയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ദിവസമാ... എന്റെ ചേച്ചി കുട്ടി കണ്ണ് തുടച്ചേ..."

പാർവണ സ്വന്തം സാരിത്തലപ്പുകൊണ്ട് ചേച്ചിയുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുകൊടുത്തു.

പരസ്പരം താങ്ങായി മാറുന്ന വലിയൊരു കുടുംബത്തിന്റെ സ്നേഹം ആ രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അവിടെ നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുതിയൊരു ജീവിതത്തിലേക്ക് കാലെടുത്തുവെക്കാൻ പോകുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ സകല ഭയവും, സ്വന്തം വീട്ടുകാർ നൽകിയ ആ ധൈര്യത്തിൽ അലിഞ്ഞില്ലാതാകുന്നത് ആ രാത്രിയിലെ നിലാവിന് പോലും കാണാമായിരുന്നു.

അൽപ്പനേരം കൂടി അങ്ങനെയിരുന്ന ശേഷം, നാളത്തെ മംഗല്യത്തിന്റെ