Chapter Title : പാർവണം 9 [𝐌𝐀𝐘𝐀𝐊𝐀𝐍𝐍𝐀𝐍] [Climax]

അമ്മ ഉണരാതിരിക്കാൻ ഞാൻ ഗേറ്റ് ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ തുറന്നു. ബൈക്ക് മെല്ലെ പുറത്തിറക്കിയ ശേഷം വളരെ കരുതലോടെ അവളെ പിന്നിലേക്ക് കയറ്റിയിരുത്തി. അവളുടെ സുരക്ഷയ്ക്കായി ആ വലിയ വയറിന് ചുറ്റും എൻ്റെ കൈകൾ വെച്ച് ഞാൻ അവളെ എന്നോട് ചേർത്തിരുത്തി.

അർദ്ധരാത്രിയുടെ ആ നിശബ്ദതയിൽ ഞങ്ങളുടെ ബൈക്ക് മുന്നോട്ട് കുതിച്ചു. കുറച്ചു ദൂരം ചെന്നപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഹൈവേയിൽ നിന്നും ബൈപ്പാസിലെ സർവീസ് റോഡിലേക്ക് കയറി.

ആ ഇളംകാറ്റിൽ അവളെയും പിന്നിലിരുത്തിയുള്ള ആ യാത്ര ശരിക്കുമൊരു കവിത പോലെയായിരുന്നു എനിക്ക്.

പിന്നിലിരുന്ന് അവൾ എന്തൊക്കെയോ സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ ഹെൽമെറ്റിന്റെ ഗ്ലാസ്സിനുള്ളിലൂടെയും, ചെവിയിൽ വന്നിടിക്കുന്ന കാറ്റിന്റെ ശബ്ദത്തിനിടയിലൂടെയും എനിക്കൊന്നും കൃത്യമായി കേൾക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ അവൾ പറയുന്നതെന്താണെന്ന് കേൾക്കാനായി, വണ്ടിയുടെ വേഗത കുറയ്ക്കാതെ തന്നെ പതുക്കെ എന്റെ തല പിന്നിലേക്ക് തിരിച്ചു.

"എന്താടീ... എന്താ പറഞ്ഞേ?"

ഞാൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

അതേ നിമിഷം, എൻ്റെ കാതുകളെ തുളച്ചുകൊണ്ട് അവളുടെ ആ അലർച്ച മുഴങ്ങി.

"ആദീ... മുന്നിൽ...!"

അവളുടെ ആ നിലവിളി കേട്ട് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് മുന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു.

എന്റെ കണ്ണിനുമുന്നിൽ, വേഗതയിൽ ഹോൺ മുഴക്കിക്കൊണ്ട് ഒരു വലിയ കണ്ടെയ്നർ ലോറി ഞങ്ങൾക്ക് നേരെ പാഞ്ഞുവരികയായിരുന്നു. ആ വലിയ വണ്ടിയുടെ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വെള്ള വെളിച്ചം എൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ആഞ്ഞടിച്ചു.

ബ്രേക്ക് പിടിക്കാനോ വണ്ടി വെട്ടിക്കാനോ എനിക്ക് സമയം കിട്ടിയില്ല. ആ വെളിച്ചത്തിന് പിന്നിലെ അന്ധകാരത്തിലേക്ക് എൻ്റെ ലോകം മുഴുവൻ വലിയൊരു ശബ്ദത്തോടെ പതിക്കുകയായിരുന്നു…

കണ്ണുകൾ തുറക്കുമ്പോൾ മുകളിലെ ട്യൂബ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചം എൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് വല്ലാതെ തുളച്ചുകയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാഴ്ചകൾക്ക് ഒരു മങ്ങൽ. നെറ്റിയിൽ വലിയൊരു കെട്ടുണ്ട്.

തലയ്ക്ക് വല്ലാത്തൊരു ഭാരം, ശരീരമാകെ പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയാത്ത വേദന. വായുടെ ഒരു വശത്ത് ചെറിയൊരു മുറിവുണ്ടായിരുന്നു. ചുറ്റും മരുന്നുകളുടെ രൂക്ഷഗന്ധം. എവിടെയാണ് ഞാനെന്ന യാഥാർഥ്യം ഉൾക്കൊള്ളാൻ എനിക്ക് കുറച്ചു നിമിഷങ്ങൾ വേണ്ടിവന്നു.

പെട്ടെന്നാണ് ആ ഓർമ്മ ഒരു കൊള്ളിയാൻ പോലെ എന്റെ മനസ്സിലൂടെ പാഞ്ഞുപോയത്. പാതിരാത്രിയിലെ ആ ബൈക്ക് യാത്ര... ഹൈവേ... അപ്രതീക്ഷിതമായി മുന്നിൽ വന്ന ആ കണ്ടെയ്നർ ലോറിയുടെ കണ്ണഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വെളിച്ചം...

കാതടപ്പിക്കുന്ന ഹോൺ ശബ്ദം...