Chapter Title : പൈനാപ്പിൾ ലൈം ജ്യൂസ്‌ 1 [ഒറ്റയ്ക്ക് വഴിവെട്ടി വന്നവൻ]

വണ്ടിക്കുള്ളിലെ ഒരുമാതിരി 'പഴയ പ്ലാസ്റ്റിക്' മണം അങ്ങോട്ട് മാറിക്കിട്ടുമല്ലോ. നീ ഇതിൽ വല്ല ചീഞ്ഞ പൈനാപ്പിളും ഇട്ടു വെച്ചിട്ടുണ്ടോ?"

​എനിക്ക് വണ്ടി എവിടെയെങ്കിലും ഇടിപ്പിക്കാൻ തോന്നി.

"നിനക്ക് മണം കൂടുതൽ ആണെങ്കിൽ ഗ്ലാസ് താഴ്ത്തി തല പുറത്തേക്കിട്. എന്നിട്ട് ആ കാറ്റും കൊണ്ട് അവിടെ ഇരുന്നോ!"

​അവൾ ചിരിച്ചു.

"അയ്യോ... ദേഷ്യം വന്നോ? ഈ വണ്ടിക്ക് സ്പീഡും കുറവാണല്ലോ. നമ്മൾ ബാംഗ്ലൂർ എത്തുമ്പോഴേക്കും അടുത്ത പാലുകാച്ചൽ ചടങ്ങ് വരും. ഒന്ന് അമർത്തി ചവിട്ടടാ ഡിസൈനർ അളിയാ..."

​എന്റെ അമേസിനെ അവൾ ഒരു പഴയ പോത്തു വണ്ടിയോട് ഉപമിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്ക് സഹിച്ചില്ല. ഞാൻ ഗിയർ മാറ്റി ആഞ്ഞു ചവിട്ടി. വണ്ടി 100 കടന്നു.

​"ഓ... 100 എത്തിയപ്പോൾ തന്നെ വണ്ടി ഇങ്ങനെ വിറയ്ക്കുന്നത് കണ്ടോ? ഇതാണോ നിന്റെ പത്ത് ലക്ഷത്തിന്റെ അഹങ്കാരം? ഇതിനേക്കാൾ സ്പീഡിൽ എന്റെ പഴയ സ്കൂട്ടി പോകും!"

​സത്യം പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് വണ്ടി നിർത്തി ഇറങ്ങി ഓടാൻ തോന്നി. 16 വർഷം മുൻപ് ഇവളുടെ പെൻസിൽ ഒടിച്ചതിന് അവൾ ഇന്ന് എന്റെ സമാധാനത്തിന്റെ 'ടയർ' അങ്ങ് പഞ്ചറാക്കുകയാണ്.

​"നിനക്ക് വണ്ടിയെ പറ്റി വല്ലതും അറിയാമോടി ഉണ്ടക്കണ്ണീ?"

ഞാൻ അറിയാതെ വിളിച്ചു പോയി.

​അതുകേട്ടതും അവൾ ഒന്ന് നിശബ്ദയായി. ഞാൻ വിജയിച്ചു എന്ന് കരുതിയതും അവൾ പതിയെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചാഞ്ഞു.

ഉണ്ടക്കണ്ണിയെന്നോ? അന്ന് ക്ലാസ്സിൽ നീ എന്റെ പുറകെ നടന്നത് ഈ ഉണ്ടക്കണ്ണി കാണാൻ വേണ്ടിയിട്ടായിരുന്നല്ലോ അപ്പൂ... അതൊക്കെ മറന്നോ?"

​അവളുടെ ആ ചോദ്യവും പെട്ടെന്നുള്ള ആ മാറ്റവും എന്നെ ഒന്ന് തണുപ്പിച്ചു. പക്ഷേ അടുത്ത സെക്കൻഡിൽ അവൾ വീണ്ടും തുടങ്ങി,

"എങ്കിലും ഈ വണ്ടിയുടെ ഗിയർ ലിവർ കണ്ടിട്ട് എനിക്ക് ഒരുമാതിരി..."

​ബാക്കി കേൾക്കാൻ കാത്തു നിൽക്കാതെ ഞാൻ റേഡിയോ ഓൺ ചെയ്തു. വോളിയം കൂട്ടി. ഇവളോട് സംസാരിച്ചാൽ ഞാൻ വണ്ടി തോട്ടിൽ ഇറക്കും എന്ന് എനിക്ക് ഉറപ്പായി!

റേഡിയോയിലെ പാട്ടിന്റെ താളം പിടിച്ചാണോ അതോ വണ്ടിയുടെ ആ സ്മൂത്തായിട്ടുള്ള ഒഴുക്ക് കൊണ്ടാണോ എന്നറിയില്ല, കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ 'ചൊറിയൻ വർത്തമാനങ്ങൾ' ഒക്കെ ഒന്ന്