Chapter Title : പണി 8 [ആനീ]

വേഗത്തിൽ അയാൾ താഴേക്ക് പാഞ്ഞു. മുള്ളുചെടികളും കല്ലുകളും നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ ഓടുമ്പോൾ അയാളുടെ കണ്ണുകളിൽ കത്തുന്ന പകയായിരുന്നു. നക്ഷത്രയെ തൊടാൻ വരുന്നവൻ ആരായാലും അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ഉണ്ടകൾ പായിക്കാൻ അയാൾ തയ്യാറായിരുന്നു.

​വീടിന്റെ മുറ്റത്തെത്തിയതും, നേരെ മുന്നിലേക്ക് ചെല്ലാതെ, മുറ്റത്തെ വലിയ മാവിൻചുവട്ടിലെ ഇരുട്ടിൽ അയാൾ പതുങ്ങിനിന്നു. കൈയ്യിലിരുന്ന റിവോൾവർ എന്തിനും തയ്യാറായി അയാൾ മുറുക്കിപ്പിടിച്ചു.

​കാറിന്റെ വാതിൽ തുറന്ന് ഒരാൾ പുറത്തിറങ്ങി. ടോർച്ച് വെളിച്ചം അടിക്കാതെ തന്നെ, ആ രൂപം തന്റെ അളിയൻ വിഷ്ണുവാണെന്ന് നിരഞ്ജൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. കൂടെ കിരണുമുണ്ട്.

​നിരഞ്ജൻ പതുക്കെ ഇരുട്ടിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് നടന്നു.

"വിഷ്ണു..."

അയാൾ ശാന്തമായി വിളിച്ചു.

​പെട്ടെന്ന് ഒരാൾ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നതും വിഷ്ണുവും കിരണും വല്ലാതെ ഞെട്ടിപ്പോയി. വീടിന്റെ മുന്നിൽ പോലീസ് ജീപ്പ് കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ വിഷ്ണുവിന്റെ ഉള്ളിൽ തീയായിരുന്നു. നക്ഷത്രയ്ക്ക് എന്തെങ്കിലും സംഭവിച്ചോ എന്നും പോലീസ് എന്തിനാണ് ഇവിടെ വന്നതെന്നും ഓർത്ത് അവൻ വിറയ്ക്കുകയായിരുന്നു.

​എന്നാൽ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് തന്റെ സ്വന്തം അളിയനായ നിരഞ്ജനാണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ നിമിഷം വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്ത് ആശ്വാസം പടർന്നു.

​"അളിയാ... ഇത് നീയായിരുന്നോ! ഞാൻ ശരിക്കും പേടിച്ചു പോയി,"

വിഷ്ണു ആശ്വാസത്തോടെ നെഞ്ചിൽ കൈവെച്ചു.

"പുറത്ത് പോലീസ് വണ്ടി കണ്ടപ്പോൾ ഞാൻ കരുതിയത് നക്ഷത്രയ്ക്ക്... അവൾക്ക് എന്തോ അപകടം പറ്റിയെന്നാണ്."

​നിരഞ്ജൻ വിഷ്ണുവിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു.

"പേടിക്കണ്ട അളിയാ, ഞാൻ കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അവൾക്ക് ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. പക്ഷേ കാര്യങ്ങൾ അത്ര സുഖകരമല്ല."

​വിഷ്ണുവിന്റെ മുഖത്തെ സന്തോഷം പെട്ടെന്ന് മാറി.

"എന്താ അളിയാ ഉണ്ടായത്? ആ കാറിലുണ്ടായിരുന്നവർ... സാമും കൂട്ടുകാരും ഞങ്ങളുടെ