Chapter Title : പറയാൻ മറന്ന പ്രണയം 1 [Vesper]

"മിണ്ടാതിരിക്കാൻ..." അവൻ ചിരിച്ചു. നാല് വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും അവൾക്ക് അത് ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നു. "കുറച്ചൊക്കെ മാറ്റമുണ്ട്." "കള്ളം പറയണ്ട. കോളേജിലും നീ ഇങ്ങനെയായിരുന്നു." അവൻ കുറച്ച് നേരം സ്ക്രീനിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ചോദിച്ചു. "നിനക്ക് എന്നെ ഓർമ്മയുണ്ടായിരുന്നോ?" മറുപടി വരാൻ അല്പം സമയം എടുത്തു. "ചില ആളുകളെ മറക്കാൻ പറ്റില്ല ജിത്തു..." ആ ഒരു രാത്രിയിൽ തുടങ്ങിയ സംഭാഷണം അവസാനിച്ചത് പുലർച്ചെ രണ്ടര മണിക്കായിരുന്നു. സംസാരിക്കാൻ നാല് വർഷത്തെ ദൂരമുണ്ടായിരുന്നു. അത് നികത്താൻ ഒരു രാത്രി മതിയാകുമായിരുന്നില്ല. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ കണ്ണ് തുറന്നപ്പോൾ ആദ്യമായി അവൻ ഫോൺ എടുത്തു നോക്കി. ഒരു പുതിയ സന്ദേശം കിടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. "ഗുഡ് മോണിംഗ്..." അറിയാതെ അവന്റെ മുഖത്ത് ഒരു ചിരി വിരിഞ്ഞു. നാല് വർഷം മുമ്പ് ഒരു ദിവസം ഇങ്ങനെ തുടങ്ങുമെന്ന് അവൻ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു. പക്ഷേ അന്ന് അത് സ്വപ്നം മാത്രമായിരുന്നു. ഇന്ന് അത് യാഥാർത്ഥ്യമായിരുന്നു. ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയി. രാവിലെ മുതൽ രാത്രി വരെ അവരുടെ സംസാരം തുടർന്നു. ജോലിയെക്കുറിച്ച്. വീട്ടുകാരെക്കുറിച്ച്. സുഹൃത്തുക്കളെക്കുറിച്ച്. പഴയ കോളേജ് ഓർമ്മകളെക്കുറിച്ച്. ഒരു ദിവസം ആത്മേയ ചോദിച്ചു. "ജിത്തു... ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ?" "ചോദിക്ക്." "കോളേജിൽ നിനക്ക് ആരെയെങ്കിലും ഇഷ്ടമായിരുന്നോ?" അവന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത്രയും കാലം മനസ്സിൽ മാത്രം സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന സത്യം ഇപ്പോൾ അവളുടെ മുന്നിലായിരുന്നു. അവൻ കുറച്ച് സമയം ഒന്നും എഴുതിയില്ല. അവൾ വീണ്ടും മെസ്സേജ് അയച്ചു. "ഉത്തരം പറയാൻ ഇത്ര ആലോചിക്കാനുണ്ടോ?" അവൻ പതിയെ ടൈപ്പ് ചെയ്തു. "ഉണ്ടായിരുന്നു." മറുപടി വന്നു. "ആര്?" അവന്റെ