Chapter Title : പറയാൻ മറന്ന പ്രണയം 3 [Vesper]

ശരീരവേദനയും ക്ഷീണവും കൂടുതൽ ഉണ്ടാകുമെന്ന്.

ആത്മേയയുടെ മുഖത്തെ അസ്വസ്ഥതയും അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു.

പക്ഷേ അവൾ ഒന്നും പറയാൻ മടിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

"കൊച്ചു..."

"മ്?"

"നമുക്ക് വീട്ടിലേക്ക് പോകാമോ?"

അവൾ പെട്ടെന്ന് അവനെ നോക്കി.

"എന്തിന്?"

"നിനക്ക് വിശ്രമം വേണമെന്ന് തോന്നുന്നു."

അവൾ കുറച്ച് നേരം മിണ്ടിയില്ല.

പിന്നെ ചെറുതായി തലകുലുക്കി.

ബൈക്കിൽ കയറുന്നതിന് മുമ്പ് ആത്മേയ പതിയെ പറഞ്ഞു.

"ഒരു മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിന്റെ മുന്നിൽ നിർത്താമോ?"

ജിത്തു അവളെ നോക്കി.

അവൾ കണ്ണുകൾ മാറ്റി.

ഒന്നും പറയാതെ അവൻ ബൈക്ക് അടുത്തുള്ള മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിന് മുന്നിൽ നിർത്തി.

ആത്മേയ ഇറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ പതിയെ ചോദിച്ചു.

"കൊച്ചു..."

അവൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

"നീ ഇവിടെ നിൽക്ക്."

"എന്തിന്?"

"ഞാൻ വാങ്ങിക്കൊണ്ടുവരാം."

അവളുടെ മുഖത്ത് അത്ഭുതം തെളിഞ്ഞു.

"ജിത്തു..."

"പറയണ്ട."

അവൻ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

"എനിക്ക് മനസ്സിലായി."

ഒരു നിമിഷം ആത്മേയ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

പിന്നെ വളരെ പതിയെ ചോദിച്ചു.

"നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടില്ലേ?"

"അതിൽ എന്ത് ബുദ്ധിമുട്ട്?"

"പല ആൺകുട്ടികൾക്കും..."

അവൻ അവളുടെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല.

"ഇതൊക്കെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമല്ലേ കൊച്ചു."

അവൾ മിണ്ടാതെയായി.

ജിത്തു മെഡിക്കൽ സ്റ്റോറിലേക്ക് നടന്നു.

അൽപസമയത്തിനകം ആവശ്യമായ സാധനങ്ങൾ വാങ്ങി പുറത്തുവന്നു.

കവർ അവളുടെ കൈയിലേക്ക് കൊടുക്കുമ്പോൾ അവൻ വളരെ സ്വാഭാവികമായി പറഞ്ഞു.

"വീട്ടിൽ പോയി കുറച്ചുനേരം വിശ്രമിക്ക്."

ആത്മേയ ആ കവർ വാങ്ങി.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നിറഞ്ഞിരുന്നു.

"എന്താ?"

ജിത്തു ചോദിച്ചു.

അവൾ തലകുലുക്കി.

"ഒന്നുമില്ല."

"പിന്നെ?"

"എന്നെ മനസ്സിലാക്കാൻ ഇത്രയും എളുപ്പമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല."

ജിത്തു ചിരിച്ചു.

"നീ