Chapter Title : പരിണയ സിദ്ധാന്തം 4 [അണലി]

ഞാൻ ഒന്നുമില്ല എന്ന് രണ്ട് കണ്ണും ചിമ്മി കാണിച്ചു.. അവളുടെ കഴുത്തിൽ ഞാൻ ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു, അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്ന് ഏതോ സുഗന്ധം എന്റെ നാസിക തുളച്ചു കേറി..

ഞാൻ അവളുടെ കഴുത്ത് മുതൽ തോളു വരെ എന്റെ നാക്കു ചലിപ്പിച്ചു.. അവൾ കാൽ വിരലുകളിൽ ഓന്തി ഉയർന്നു..? എന്റെ ലിംഗം അവളുടെ നിതംബതിനോട് ചേർന്ന് നിന്നു.. അവൾ മല്ലെ തിരിഞ്ഞു എന്റെ കഴിതിലൂടെ രണ്ട് കൈയും കോർത്ത്‌ പിടിച്ചു.. അവളുടെ പൂർ തടം എന്റെ കുട്ടനെ തഴുകി നിന്നു..

' നിനക്ക് ഇതിനെക്കെ മാത്രം മതിയല്ലോ എന്നെ... പ്രേമം ശ്രുതിയോടും '

' നീ അങ്ങനെ ആണോ വിചാരിച്ചു വെച്ചേക്കുന്നത് '?

' അതല്ലേ സത്യം '

' സത്ത്യവും കള്ളവും... വസ്തുതയും സ്വോപ്നവും ഒന്നും ഏതാണ് എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോഴും അറിയില്ല എന്നതാണ് സത്യം... ആരുടെയോ തൂലികയിൽ വിരിഞ്ഞ ആശയങ്ങൾ മാത്രമാണോ നമ്മൾ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നാറുണ്ട് '

' നീ എന്തൊക്കെയാ പറയുന്നത് ' അവൾ അത് പറഞ്ഞ് എന്തെ മുഖത്തോട്ടു നോക്കി.. അവളുടെ മിഴികൾ തിളങ്ങുന്നത് എന്നോടുള്ള പ്രേമത്താൽ ആണോ.. അതോ സ്വയം അവളിൽ ലെയിച്ചു നിന്ന എന്റെ ഉള്ളിലെ തിളക്കം അവളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് ആണോ ?

' എന്താ ചെറുക്കാ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ '..

' നീ എന്ത് സുന്ദരി ആണെന്ന് നോക്കിയതല്ലേ '

' നിന്റെ ഭാര്യയുടെ അത്ര ഒന്നുമില്ല ' അവൾ അൽപ്പം ഗൗരവം മുഖത്തു വരുത്തി പറഞ്ഞു..?

അവൾ പറഞ്ഞത് സത്യം ആയിരുന്നു.. ശ്രുതിക്കു പകരം വെക്കാൻ ആരും ഇല്ലാ എന്ന സത്യം എന്നിൽ എന്തോ ഒരു നഷ്ടബോധം ഉണ്ടാക്കി..

ഞാൻ അവളുടെ തുടയിൽ കൈ പിടിച്ച് അമർത്തി അവളെ ഉയർത്തി മേശ പുറത്ത് കേറ്റി ഇരുത്തി.. ചെറുതായി വിറച്ചിരുന്ന അവളുടെ അധരങ്ങൾ ഞാൻ എന്റെ ചുണ്ടിനോട് ചേർത്തു.. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു..? അവളുടെ പല്ലുകൾക്ക് ഇടയിലൂടെ എന്റെ നാക്ക് സഞ്ചരിച്ചു..

അവളുടെ നാവിനെ എന്റെ നാവുകൾ വട്ടം പുണർന്നു.. അവളുടെ മാറിടം എന്നോട് ചേർന്നു