Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.12 [Malini Krishnan]

എത്രയാടാ മുടി, കാണാൻ ആണെങ്കിൽ ഭയങ്കര ദേഷ്യക്കാരി ആണ് എന്നും തോന്നും" ഹിമ രണ്ടുപേരെയും കുറിച്ച് അവരുടെ വിലയിരുത്തൽ ഹൃതികിനോട് പറഞ്ഞു. അമ്മക്ക് റാഷികയോട് ആയിരുന്നു കുറച്ചും കൂടി താൽപര്യം എന്ന് അവന് മനസ്സലായി.

"അമ്മക്ക് അവളുടെ അത്ര മുടി ഇല്ലാത്തോണ്ട് ഉള്ള അസൂയ ആണ്. അമ്മ ആഷികയോട് ആദ്യം ഒന്ന് സംസാരിക്ക് അപ്പൊ മനസ്സിലാക്കും" ഹൃതിക് കുറച്ച് ദേഷ്യത്തിൽ മറുപടി കൊടുത്തു.

"അല്ല നിങ്ങൾ എന്താ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നത്, കാര്യം ഇതുവരെ പറഞ്ഞില്ല" പദ്മിനി ചോദിച്ചു. ഇവർ എന്താ ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചോദിക്കുന്നത് എന്ന സംസതയത്തിൽ ആയിക്കഴിഞ്ഞു മോഹനനും ഹിമയും, പക്ഷെ എങ്ങനെയെങ്കിലും മടുപ്പിക്കുക എന്ന ഉദ്ദേശം ആണ് ഇവർക്ക് എന്ന് ഹൃതിക്കിന് മനസ്സിലായി.

"കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം അറിയാലോ കാളിദാസ, എന്റെ മോനും നിങ്ങളുടെ മോൾ ആശികയും തമ്മിൽ ഉള്ള... അല്ല മോൾ എവിടെ, വന്നിട്ട് ഇതുവരെ കണ്ടില്ലലോ. അല്ല ഇവിടെ നില്പുണ്ടായിരുന്നു, മോൾ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നേ" മോഹനൻ റാഷികയെ നോക്കി പറഞ്ഞു, അത് കേട്ടതും എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ അവൾ അനങ്ങാതെ അവിടെ തന്നെ നിന്നു.

"അവൾ അല്ല. ആഷിക... ഇവിടെ വരൂ" കാളിദാസൻ അവിടെ ഇരുന്ന് ഉറക്കണേ അവളേ വിളിച്ചു. അവർ വീട്ടിലേക്ക് വന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ പുറത്തേക്ക് വരരുത് എന്ന ആജ്ഞാപനത്തിന്റെ പുറത്ത് ഇത്രരായും നേരം മെല്ലെ തന്നെ നിന്നവൾ പടികൾ ഓടി ഇറങ്ങി വന്നു. അവൾ എല്ലാവരെയും നോക്കി ചിരിച്ചു കൈ കൂപ്പി നമസ്കാരം പറഞ്ഞു.

"ഇവളെ ഞാൻ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇത്രയും ബഹുമാനത്തോട് ഒക്കെ നിൽക്കുന്നത് കാണുന്നത്" പദ്മിനി ആഷികയെ കണ്ടതും പറഞ്ഞു.

"ബഹുമാനം അർഹിക്കുന്നവരോടും അത് കൊടുക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നുന്നവരോടും ഒക്കെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ തന്നെ ആണ് പെരുമാരാർ ഉള്ളത്" ആഷിക പറഞ്ഞു.

"ഡി, വെറുതെ എല്ലാവരും ഇരിക്കും ഇങ്ങോട്ട് ചാടി കളിക്കാൻ വന്നാൽ ഉണ്ടാലോ" പദ്മിനി തിരിച്ച് പറഞ്ഞു.

"പദ്മെ... അമ്മയും മോളും ചിലപ്പോ ഇങ്ങനെയാ, കാര്യമാക്കണ്ട. നിങ്ങൾ പറഞ്ഞോളു" കാളിദാസൻ പറഞ്ഞു.

"അല്ല ഹൃതികും ഇവളും തമ്മിൽ ഇഷ്ടത്തിൽ ആണ് എന്നറിയാലോ, എന്ന പിന്നെ കല്യാണ കാര്യങ്ങൾ