Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.12 [Malini Krishnan]

കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നോ

ഹൃതിക് : ഞാൻ എപ്പൊഴാടി കോപ്പേ നിന്നെ കുറ്റപ്പെടുത്തിയത്. എനിക്ക് അറിയാടി നീ എനിക്ക് വേണ്ടിയാ ചെയ്യുന്നത് എന്നൊക്കെ, ഞാൻ ഇനി എന്താകണം, അവിടെ വന്ന നിന്റെ അച്ഛന്റെ കാൽ പിടിക്കാനോ

ആഷിക : ആ ഇനി അത് വന്ന ചെയ്യ്, എന്നിട്ട് എന്റെ നിന്റെയും വില കളഞ്ഞേക്ക്. ഞാൻ എത്ര പറഞ്ഞാലും പാറ പോലെ നിൽക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യൻ ആണ് എന്റെ അച്ഛൻ. എല്ലാം ശെരിയാക്കി തരാം എന്ന് നീ തന്ന ഉറപ്പിന്റെ പേരിൽ ഞാൻ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത്, നീ ആണെങ്കിൽ പറയുന്നത് കാൽ പിടിക്കാം, സംസാരിച്ച് നോക്കാം

ഹൃതിക് : എനിക്ക് ദിവസവും ആൾക്കാരോട് ക്ഷേമ ചോദിച്ച് നടക്കൽ അല്ല പണി. പിന്നെ എല്ലാം ശെരിക്കും എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ഉണ്ടെകിൽ, ശെരിയാക്കി തന്നിരിക്കും

ആഷിക : ശെരിയാക്കി തന്ന നിനക്ക് കൊള്ളാം

ഹൃതിക് : ഞാനേ പിന്നെ വിളിക്കാം, നിന്നെ ഒക്കെ ഒന്ന് സമാധാനിപ്പിക്കാനായി വിളിച്ച എന്നെ തന്നെ പറഞ്ഞ മതിയല്ലോ, ശെരിയെന്ന

എന്നും പറഞ്ഞ് ഹൃതിക് ഫോൺ വെച്ചു. വീട്ടിലെ എന്തായാലും പ്രേശ്നമായിട്ടുണ്ടാവും എന്നൂഹിച്ച അവൻ അവളെ ഒന്ന് സമ്മതണിപ്പിക്കാനും ചിരിപ്പിക്കാനും വേണ്ടി ചെയ്‍തത് അവസാനം ഇങ്ങനെ ആയി. ഈ ബന്ധത്തിൽ ഓരോ പടികളും മുമ്പോട്ട് വെക്കുമ്പോഴും കൂടുതൽ പണികൾ വരുന്നത് പോലെ അവന് തോന്നി, കാര്യമായി അവൾക് വേണ്ടിയോ സ്വന്തമായിട്ടോ ഒന്നും ചെയ്യാൻ പറ്റാത്തത് പോലെ തോന്നി. ഉണ്ടായിരുന്ന പ്രേഷറും ടെൻഷനും കൂടി തുടങ്ങി.

വീണ്ടും ആഴ്ചകൾ കടന്ന് പോയി, ആഷിക ഇതിന്ടെ ഇടയിൽ ഹൃതിക്കിന് വിളിച്ച് മാപ്