Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.12 [Malini Krishnan]

ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. അയാൾ അവളുടെ വാതിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് തട്ടി. അവൾ വാതിൽ പാതിതുറന്ന കൊണ്ട് ആരാണ് എന്ന് നോക്കി.

"ഉപദേശികളെ അച്ഛാ, എനിക്ക് വയ്യ. ഞാൻ മുറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നില്ല, പ്രെശ്നം തീരനിലെ" ആഷിക കെഞ്ചി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"മോൾ വാതിൽ തുറക്ക്, അച്ഛൻ ഒന്ന് ഉള്ളിലേക്ക് കേറിക്കോട്ടെ" അച്ഛൻ ചോദിച്ചു. അവൾ ഒന്ന് മടിച്ച് നിന്ന ശേഷം വാതിൽ തുറന്ന് കൊണ്ട് അച്ഛനെ ഉള്ളിലേക്ക് വിളിച്ചു. കാളിദാസൻ പോയി ആ ബെഡിൽ ഇരുന്നു, ആഷികയുടെ അയാളുടെ അടുത്തും നിന്നു.

"മോൾ ആവിശ്യം ഉള്ള ഡ്രെസ്സും സാധനങ്ങളും എന്താണ് എന്ന് വെച്ച പാക്ക് ചെയ്തോ. ഞാൻ മറ്റന്നാൾ ദുബായ് വരെ പോവാന്, മോളും അച്ഛന്റെ കൂടെ വരണം" അയാൾ പറഞ്ഞു. അവൾ അതൊരു ഞെട്ടലോട് കൂടി കേട്ട് നിന്നു.

"എന്നെ നാട് കടത്താൻ പോവുക ആണ് അല്ലെ അച്ഛൻ" അവൾ ചോദിച്ചു.

"എന്റെ രണ്ട് മക്കളും അടി ഉണ്ടാകാതെ ഇരിക്കണം എങ്കിൽ രണ്ടാളും മാറി നിൽക്കണം"

"എന്ന പിന്നെ അവളെ ദുബായിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയ പോരെ, എല്ലാത്തിനും എന്നെ എന്തിനാ എന്തിനാ ബലിയാട് ആകുന്നത്"

"ഞാൻ നിന്നോട് വരാൻ പറഞ്ഞു നീ വരണം അത്ര തന്നെ"

"എന്തിനാ അച്ഛാ... എനിക്ക് അറിയില്ല ബിസിനസ്. അച്ഛൻ എന്നോട് വീട്ടിൽ ഇരുന്ന് ചെയ്യാൻ പറയുന്ന പണി ഒന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലാവുന്നില്ല, എനിക്ക് ഇതൊന്നും ഇഷ്ടവും അല്ല" കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞ് ഇപ്പൊ കരയും എന്ന ഒരു അവസ്ഥയിൽ നിന്ന് ആഷിക പറഞ്ഞു.

"അതിനെ പറ്റി ഒന്നും മോൾ പേടിക്കണ്ട, എല്ലാ സഹായത്തിനും കൂടെ ആൾകാർ കാണും അവിടെ..."

"എന്ന പിന്നെ അവരെ കൊണ്ട് ചെയ്യിപ്പിച്ച പോരെ... ശെരിക്കും എന്നെയും റാഷികയെയും മാറ്റി നിർത്താൻ ആണോ അതോ എന്നെയും ഹൃതിക്കിനെയും അകറ്റാൻ ആണോ അച്ഛൻ എന്നെ തന്നെ ദുബായിലേക്ക് കൊണ്ടുപോവുന്നത്. വീട്ടിൽ നിന്നും ഇങ്ങോട്ടും പോവരുത്, അവനെ മറക്കണം, അതൊന്നും ഇതുവരെ നടക്കാത്തത് കൊണ്ടാണോ അച്ഛൻ..."

"അങ്ങനെ ആണെകിൽ നിന്റെ ഫോൺ ആദ്യം തന്നെ ഞാൻ വാങ്ങി വക്കിലായിരുന്നോ. നിങ്ങൾ അതിലൂടെ സംസാരിക്കും