Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.8 [Malini Krishnan]

അട്ടങ്ങളിൽ ആയിട്ട് ആയിരുന്നു കിടക്കുന്നത്. ആഷിക മെല്ലെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി കിടന്നു, ശേഷം അവളെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

"നിനക്ക് എന്ത് പറ്റി ശെരിക്കും... ഇങ്ങോട്ടേക്ക് ഉറങ്ങാൻ വരുന്നു, എന്നെ കെട്ടിപിടിക്കുന്നു... എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാവുന്നില്ല" റാഷിക പറഞ്ഞു.

"കെട്ടിപിടിക്കാനും പാടില്ലെ... നിന്നെ പിടിക്കാൻ നല്ല രസം ആണ്, ഭയകര സോഫ്റ്റ്‌" എന്നും പറഞ്ഞ് ആഷിക റാഷികയുടെ കൈപേഷിക്കൾ ഞെക്കി കളിച്ചു.

"ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞത് വിഷമം ആയോ നിനക്ക്..." ആഷിക തുടർന്നു. റാഷിക ഒന്ന് മൂള്ളുക മാത്രം ആണ് ചെയ്തത്.

"സോറി ഡി... എനിക്ക് അറിയാലോ ഒരു ആവിശ്യം വന്ന് കഴിഞ്ഞാ നീ എനിക്ക് വേണ്ടി അത് ചെയ്ത് തരും എന്ന്" അവളെ മുറുക്കെ കെട്ടിപിടിച്ച് കൊണ്ട് ആഷിക പറഞ്ഞു, അവളുടെ കണ്ണുകൾ ചെറുതായി നിറഞ്ഞിരുന്നു. പതിയെ ഇരുവരെയും നിദ്ര കീഴടക്കി.

(അടുത്ത ദിവസം ഹൃതികിന്ടെ വീട്ടിൽ)

ഹൃതിക് ഒരു ഷർട്ടും മുണ്ടും എല്ലാം ഉടുത്ത് അമ്പലത്തിലേക്ക് പോവാൻ തയ്യാറായി ഇരിക്കുക ആയിരുന്നു. അവൻ ചാർജ് ചെയ്യാനായി കുത്തിയിട്ട ഫോൺ ഊരിയെടുത്തു, ശേഷം സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ചെയ്യാൻ ഞെക്കിയപ്പോ ആണ് അത് ഓൺ ആയത്, ഇത്രെയും നേരം കുത്തിയിട്ടിട്ട് ഓൺ ആകാൻ മറന്ന് ഇരിക്കുന്നു.

"അമ്മേ... റെഡി ആയില്ലേ. പോവാം..." അവൻ വിളിച്ച് കൂവി.

"റെഡി ആയാട, നീ ആദ്യം പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി വാ" അമ്മ പറഞ്ഞു. അമ്മ പുറത്ത് അവനായി കാത്തിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു...

അവൻ ഫോൺ വെക്കാൻ പോക്കറ്റ് ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് അതെടുത്ത് അമ്മക്ക് കൊടുത്തു. അവൻ നേരെ കാറിൽ കേറി, അമ്മയും. അവൻ ആ അമ്പലം ലക്ഷ്യം ആക്കി വണ്ടി എടുത്തു.

"ഏത് അമ്പലത്തിലേക്ക് ആണ് മോനെ പോവുന്നത്..." അമ്മ ചോദിച്ചു.

"നമ്മൾ ഇതുവരെ പോവാത്ത ഒരു അമ്പലം... അവിടെ എന്തോ പരിപാടി ഒക്കെ നടകുനുണ്ട്" വണ്ടി ഓടിച്ച് കൊണ്ട് ഹൃതിക് പറഞ്ഞു. അവൻ നേരെ അവളുടെ വീടിന്റെ അടുത്തേക്ക് ആയിരുന്നു വണ്ടി ഓടിച്ച് എത്തിയത്, അവിടെ എല്ലാം ബോർഡുക്കൾ ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ സ്ഥലം കണ്ടുപിടിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടിയില്ല.

കാറിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഹൃതിക്കും അമ്മയും