Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 2.8 [Malini Krishnan]

ഇരുന്നു, ഇപ്പോഴും അവൾ അവനെ നോക്കുന്നില്ല, താഴത്തേക്കും ചുറ്റും തന്നെ ആയിരുന്നു നോക്കിയിരിക്കുന്നത്. അവളുടെ രണ്ട് കൈകളും അവൾ ടേബിളിന്റെ മെല്ലെ വെച്ചു. രണ്ട് പേരും അവിടെ വന്ന് ഇരുന്ന് ഏതാനും നിമിഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും ആർക്കും ആ നിശബ്ദത മുറിച്ചു കടക്കാൻ സാധിച്ചില്ല.

അവൾ ആകെ ക്ഷീണിത ആണ്, വാടിയ മുഖം, ഉറക്കം തൂങ്ങിയ കണ്ണുകൾ, അതിന്റെ അടിയിലെ കറുപ്പ്.

"ക്ലാസ് കഴിഞ്ഞ് നേരെ ഇങ്ങോട്ട് ആണോ വന്നേ..." അവൻ ചോദിച്ചു. അവൾ അതെ എന്നാ അർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി.

"നമ്മൾ ഇവിടെ വരാർ ഉള്ളതൊക്കെ നിനക്ക് ഇപ്പോഴും ഓർമ്മയുണ്ടോ... പിന്നെയും നീ ഇങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നിരുന്നോ" പിന്നെയും അവൻ ചോദിച്ചു. അവൾ നിലത്തേക്ക് നോക്കി നിന്നു എന്നല്ലാതെ അവളുടെ ഭാഗത് നിന്നും മറുപടി ഒന്നും വന്നില്ല. അവൾ ഇനിയും എന്തേലും സംസാരിച്ച് കിട്ടാൻ അത്ര എളുപ്പമായി അവന് തോന്നിയില്ല.

""നമുക്ക് ഒന്ന് സംസാരിക്കാലോ എന്ന് കരുതി ആണ് എവിടേലും വെച്ച് കാണാം എന്ന് പറഞ്ഞത്... എല്ലാം പറയണം, പണ്ടത്തെ കാര്യങ്ങളും, ഇപ്പൊ ഉള്ള കാര്യങ്ങളും, നമ്മളുടെ കാര്യങ്ങളും... സംസാരിച്ച് ഇരിക്കാൻ താല്പര്യം ഇല്ല എന്ന് മനസ്സിലായി, എന്നോട് ക്ഷേമികാണും പറ്റില്ല എന്നറിയാം... നീ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു എന്നോ, എത്രത്തോളം അറിഞ്ഞു എന്നൊന്നും എനിക്ക് അറിയില്ല... ഞാൻ ഒന്നും വേണം എന്ന് വെച്ച് ചെയ്തതല്ല, ഞാൻ പോയി കഴിഞ്ഞ തീരും എന്ന് കരുതി പക്ഷെ ഞാൻ വിചാരിച്ച പോലെ ഒന്നും നടന്നില്ല..." അവൻ ഇടറുന്ന വാക്കുകളോട് പറഞ്ഞ് തുടങ്ങി. അവൻ അവന്റെ കൈകൾ ടേബിളിലേക്ക് വെച്ചു, മെല്ലെ അവളുടെ കൈകൾക്ക് നേരെ കൊണ്ടുപോയി, അവളുടെ വിരലുകളിൽ ഇവന്റെ വിരലുകൾ കോർത്തു.

"ഞാൻ നിന്നെ ഒരിക്കൽ പോലും മറന്നിട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... ഞാൻ നീ ആണ് എന്ന് കരുതി അവളെ ഒന്ന് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തിച്ചു, അവളുമായി അടുത്തു... രണ്ട് പേരുടെയും ഇടയിൽ ഞാൻ ഒരു വില്ലൻ ആയിട്ട് വരണ്ട എന്ന് കരുതി"

"മനസ്സിലായി... എനിക്ക് മനസ്സിലായി" അവൾ മറുപടി തന്നു. കൂറേ കാലത്തിന് ശേഷം അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് സ്നേഹത്തോട് കൂടി നോക്കി. അവളുടെ