Chapter Title : പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 5 [Malini Krishnan]

എന്ന് തിരിച്ചറിയാൻ പറ്റാതെ ആയി. എന്റെ കൈകൾ കുഴഞ്ഞു, കാലുകൾ ഇടറി തുടങ്ങി, ഞാൻ വീഴുന്നത് ഞാൻ അറിഞ്ഞു. കിച്ചു എന്നെ പുറകിൽ നിന്നും പിടിച്ചു, അവൻ എന്തക്കയോ ചോദിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഒന്നും കേൾക്കാൻ പറ്റാതെ ഞാൻ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു. മറുപടി ഒന്നും കിട്ടാതെ ആയപ്പോ അവൻ എന്നെയും വലിച്ചുകൊണ്ട് ആ തിരക്കിനിടെ പുറത്തേക്ക് ഇറങ്ങി.

"ഡാ ഒന്ന് നിർത്തിയെ നീ, നാണിച് നാണിച് ഇത് എങ്ങോട്ടാണ്." കിച്ചു ചോദിച്ചു

"നാ... നാനാണമോ, പോടാ ഞാൻ ഓ.കെ ആണ്"

"അവിടെ നടന്നതൊന്നും കണ്ടിട്ടില്ലായിരുങ്കിൽ നീ ഈ പറഞ്ഞത് ഞാൻ തൊണ്ട തൊടാതെ വിഴുങ്ങിയേനെ. അതാണോ കക്ഷി" കിച്ചു തല ആട്ടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

"ഡാ അവൾ എന്നെ.. ഹോ... എന്താ ഇപ്പൊ പറയാ. ജീവനോടെ ഇരിക്കുമ്പോ തന്നെ സ്വർഗ്ഗം കിട്ടിയത് പോലെ."

"ഇവൻ പിന്നെയും തുടങ്ങി, ഇത്രെയും നല്ല ഒരു അവസരം കിട്ടിയിട്ടും കമ ഒരു അക്ഷരം മിണ്ടാതെ വന്നിരിക്കുന്നു. ഇനി ഈ സാമാനം കൊണ്ടുപോയി അവളുടെ വണ്ടിയിൽ വെക്ക്, എന്നിട്ട് മിണ്ടാതെ അവിടെ അവളെയും കാത് നിന്നോണം." കിച്ചു പറഞ്ഞു

ഞാൻ ഒരു അബോധാവസ്ഥയിൽ അവളുടെ വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു ചെന്നു, ഈ പ്രാവിശ്യം ഗിഫ്റ് വെച്ച കവർ വണ്ടിയുടെ കണ്ണാടിയിൽ ഞാൻ തൂക്കി ഇട്ടു. അതെ സമയം ആയിരുന്നു പാർക്കിങ്ങിന്റെ അടുത്തുള്ള ടോയ്‌ലെറ്റിൽ നിന്നും പ്രിയാ ഇറങ്ങി വന്നത്, അവൾ ഞാൻ വണ്ടിയിൽ കവർ വെക്കുന്നത് കണ്ടു. അപ്പൊ തന്നെ പ്രിയാ അവളോട് പോയി കാര്യം പറഞ്ഞു. രണ്ട് പേരും കൂടി പെട്ടന് തന്നെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വേഗം നടന്ന് വന്നു. എന്തോ ആലോചനയിൽ ഉള്ള ഞാൻ ഇതൊന്നും അറിയാതെ അവിടെ നിന്നു.

"ഡാ..." കുറച് ദൂരത്ത് നിന്നും അവൾ എന്നെ നോക്കി വിളിച്ചു.

അവളുടെ വണ്ടിയിൽ ചാരി നിന്ന ഞാൻ ഞെട്ടി. പെട്ടന് ഉള്ള ആ വിളി കേട്ടപ്പോ എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് അറിയാതെ നിന്ന ഞാൻ ഓട്ടോട്ടം ഓടി.

"ഡാ, അവിടെ നികടാ." അവൾ പിന്നെയും പറഞ്ഞു

ഓടുന്നതിന്ടെ ഇടക് മുന്നിൽ