Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

തലയിൽ വെച്ചതും,

“എന്താടാ നീ വല്ലോം കഴിച്ചോ!” അങ്ങേത്തലക്കൽ കടുപ്പിച്ച ഒരു ശബ്ദം!

“ഒന്ന് വേഗം ഫ്രഷ് ആയിട്ട്, ചായ കുടിക്കാൻ പോണം അച്ഛാ!”

“ഉം, ഇന്ന് രാത്രി ഉള്ള ബസ്സിന് വന്നോണം!”

“അത്….”

“ഒന്നും ഇങ്ങോട്ടു പറയണ്ട!” അച്ഛന്റെ ഗൗരവ സ്വരം.

വല്ലപ്പോഴുമേ അതുള്ളൂ. പിന്നെ അപ്പീലില്ല.

“ഉം വരാം!” നകുലിന്റെ ഉള്ളിൽ അച്ഛനോട് നല്ല പേടിയുണ്ട്.

അമ്മയെ ആണ് അവന്റെ കൂട്ട്.

സ്നേഹ അവനെ ലാളിച്ചും കൊഞ്ചിച്ചും വഷളാക്കി എന്ന് വേണം പറയാൻ.

പക്ഷെ നിമിഷ അങ്ങനെയൊന്നുമായിരുന്നില്ല. നല്ല കുട്ടി. എന്ന് വെച്ചാൽ, പഠിക്കാനും മിടുക്കി. നൃത്തം ചെയ്യാനും അറിയാം. ഇപ്പൊ ബി-ഫാമിനു ചേർന്നിട്ടേയുള്ളു.

നകുലന്റെ അച്ഛൻ അജിത് അവനെ ഫുട്ബോളിനൊപ്പം, നന്നായി ഷട്ടിൽ കളിക്കാനും പഠിപ്പിച്ചിരുന്നു. പിന്നെ മാച്ച് ഒക്കെ അവന്റെയൊപ്പം ഇരുന്നു കാണാറുമുണ്ട്. അങ്ങനെയാണ് അവനു സ്പോർട്സിൽ താല്പര്യം ഉണ്ടായത്.

പക്ഷെ നിമിഷയ്ക്കാണ് ഷട്ടിൽ കളിക്കാൻ കൂടുതലിഷ്ടം.

രണ്ടാളും അച്ഛൻ വാങ്ങിക്കൊടുത്ത വെസ്പയിൽ ഗ്രൗണ്ടിൽ ചെല്ലുമ്പോൾ അവൻ ഫുട്ബാളും അവൾ ഷട്ടിലും കളിക്കുന്നത് പതിവാണ്.

നിമിഷയ്ക്കും നകുലിനും മൂന്നു വയസ്സിന്റെ വ്യത്യാസമേയുള്ളൂ, അതായത് 18 ഉം 21 പ്രായം. ചോര തിളയ്ക്കുന്ന ഈ പ്രായത്തിൽ കുരുത്തക്കേട് കാണിക്കാൻ കൊതിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്.

പക്ഷെ നിമിഷയ്ക്കും നകുലിനും കോളേജിലും സ്കൂളിലും ആരോടും പ്രണയമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഇടയ്ക്കെല്ലാം അടികൂടുമെങ്കിലും, ഇരുവരും എല്ലാം പരസ്പരം തുറന്നു പറഞ്ഞിരുന്നത് കൊണ്ടാവണം. രണ്ടാളുടെയും കണ്ണിൽ, ലോകത്ത് പെർഫെക്റ്റ് അവർ, ഏട്ടനും അനിയത്തിയും തന്നെയായിരുന്നു.

അജിത് തൃശൂർ ടൗണിലെ ബിൽഡർ ആണ്, സ്നേഹ അഡ്വക്കേറ്റും! അവരുടെ ഇരുനില വീട്ടിൽ താഴെയും മുകളിലുമായി