Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ഏട്ടന്റെ സൗമ്യമായ ചോദ്യം.

“മ്മ്.” തന്റെ തൊണ്ടയിൽ എന്തോ തടസ്സം പോലെ.

ആദ്യമായിട്ടാണ് ഏട്ടന്റെ അടുത്ത് ഇങ്ങനെ!

അതെന്താ?

“പേടിയ്ക്കണ്ട. പൊന്നുവിന്റെ ഏട്ടനല്ലേ?”

“മ്മ്.” ശബ്ദം പുറത്തേയ്ക്കു വന്നില്ല!

ഏറെ കാത്തിരുന്നതാണെങ്കിലും അപ്പോൾ എന്തേ തന്റെ ദേഹം ആകെ വിറയ്ച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതെന്നും, തളർന്ന് വീഴാൻ തുടങ്ങുന്നതെന്നും മനസ്സിലായിരുന്നില്ല.

ഏട്ടൻ മെല്ലെ തന്റെ ഷോർട്ട് ടോപ് മുകളിലേയ്ക്ക് ഉയർത്തി തലയിലൂടെ ഊരി മാറ്റി. താൻ അറിയാതെ കൈകൾ ഉയർത്തി സഹായിച്ചു!

മനസ്സാകെ വിറച്ചു!

അല്ലെങ്കിലും, ഏട്ടൻ കാണാത്തതായി തന്റെ ദേഹത്ത് ഇനി എന്താണ് ഉള്ളത്?

പയ്യെ ഏട്ടൻ തന്റെ മുന്നിൽ മുട്ടു കുത്തി!

എന്താണു സംഭവിയ്ക്കുന്നതെന്ന് ചിന്തിയ്ക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ പൊക്കിളിൽ അമർന്നു. ആ നാവ് തന്റെ പൊക്കിളിലേയ്യ്ക്ക് കടത്തി ഏട്ടൻ ഒന്നിളക്കി.

കാലുകൾ തളരുന്നതുപോലെയാണ് തോന്നിയത്!

അറിയാതെ ഒരു ധൈര്യത്തിന് താൻ ഏട്ടന്റെ തലയുടെ പുറകിൽ ഇരു കൈകളും ചുറ്റി.

അപ്പോൾ ഏട്ടന്റെ മുഖം പൂർണ്ണമായി തന്റെ അടിവയറ്റിലേയ്ക്ക് അമർന്നു.

ആ ഇക്കിളിയിൽ താൻ ഒന്ന് കുലുങ്ങിപ്പോയി.

ചിരിപൊട്ടി!

“ഏട്ടാ... ആഹ് ഹ് ങ് ഇക്കിളി..” വിറയലോടെ തന്റെ സ്വരം ഉണർന്നത് കേട്ട് താൻ പോലും അത്ഭുതപ്പെട്ടു!

അപ്പോഴാണ് ഏട്ടൻ സാവധാനം തന്റെ മിഡിയുടെ ഹുക്ക് അഴിച്ച്, സൈഡിലെ സിപ്പ് താഴേയ്ക്ക് ഊർത്തിയത്.

ഏട്ടന്റെ തലയിൽ നിന്ന് കൈ എടുത്ത് താൻ മിഡിയുടെ താഴേയ്ക്കുള്ള വീഴ്ച്ച തടയുമ്പോഴേയ്ക്കും, ഏട്ടൻ അത് വലിച്ചു താഴ്ത്തിയിരുന്നു. അത് തന്റെ കാൽക്കൽ ഒരു പൂക്കളം പോലെ വീണത് അറിഞ്ഞു.

അടിയിൽ ബ്രായും ഷഡ്ഡിയും ഇടാതെയാണല്ലോ താൻ മുറിയിൽ നിന്നത്.

തന്റെ രൂപം കണ്ട ഏട്ടന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ഭാവം ഇന്നും മറന്നിട്ടില്ല!

“എന്റെ പൊന്നൂ...” എന്ന വിളിയോടെ ഏട്ടൻ ഉമ്മവെച്ച സ്ഥലം!

ഏട്ടന്റെ നാവ് ആ ഇതളുകൾക്കിടയിലേയ്ക്ക് കടക്കുമെന്ന് താൻ സ്വപ്നത്തിൽ പ്പോലും കരുതിയില്ല!

തന്റെ