Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

പാസാക്കി.

സത്യത്തിൽ, അന്നെനിയ്ക്ക് ഏട്ടൻ വിശക്കുമ്പോൾ തിന്നാൻ കാത്തിരിയ്ക്കുന്നത് എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായി അറിയില്ലായിരുന്നു! അന്ന് താൻ കരുതിയത് ഏട്ടൻ തന്റെ ചുണ്ടുകളെയാണ് സൂചിപ്പിച്ചതെന്നാണ്.

കാരണം, കുളത്തിൽ മുതൽ അത് ഏട്ടന്റെ ചുണ്ടുകൾക്കും പല്ലുകൾക്കും ഇടയിൽത്തന്നെ ആയിരുന്നല്ലോ! പിന്നീട് അറിഞ്ഞപ്പോൾ മുതൽ ഇന്നുവരെ, ഏട്ടന്റെ വിശപ്പ് മാറരുതേ എന്നാണ് പ്രാർത്ഥന!

താൻ വസ്ത്രമെല്ലാം മാറ്റി താഴേയ്ക്കിറങ്ങി.

ഏട്ടൻ താഴെ എത്തി, അച്ഛനോടൊപ്പം തീൻ മേശയ്ക്ക് അരികിൽ ഇരുന്നു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അമ്മ അച്ഛന്റെ അരികിലും.

താൻ പതിവുപോലെ ഏട്ടന്റെ അരികിൽ ഇരുന്നു. എന്നാൽ അന്ന് നടന്നതും പറഞ്ഞതും എല്ലാം ഓർത്തിട്ട്, തന്റെ മനസ്സിൽ വളരെ സങ്കോചം ആയിരുന്നു.

കാലുകളും, കൈകളും, ദേഹവും ആകെ വിറയ്ക്കുന്നത് പോലെ! മുഖമാകെ ചൂടുള്ളതുപോലെ!

“നിന്റെ മുഖമെന്താ ചുവന്നിരിയ്ക്കുന്നത്? രണ്ടാളും എത്രനേരമാ വെള്ളത്തിൽ കിടന്നത്? വല്ല്ല പനിയും പിടിച്ചാൽ ക്ലാസ് മുടങ്ങുവേ!” അമ്മയുടെ താക്കീത്.

“ഇവൾക്ക് പനിയൊന്നും ഇല്ലമ്മാ.” തന്റെ നെറ്റിയിലും, കഴുത്തിലും പുറംകൈ വെച്ച് നോക്കിയ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു.

തന്റെ ദേഹം ആകെ കുളിരുകോരി! ജീവിതത്തിൽ ഇന്നുവരെ ഏട്ടന്റെ കൈകൾ തന്നെ തൊട്ടപ്പോൾ ഒന്നും ഇങ്ങനെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല. താൻ മൗനമായിരുന്ന് ഭക്ഷണം കഴിച്ചു തീർത്തു.

ഒഴിഞ്ഞ പാത്രവും ആയി അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പോയി. എല്ലാം കഴുകാനും അടുക്കാനും പതിവുപോലെ ഏട്ടനും, താനും അമ്മയെ സഹായിച്ചു.

“നീ വയ്യെങ്കിൽ പോയിക്കിടന്നോ. ഞങ്ങൾ നോക്കിക്കോളാം. ചൂടുവെള്ളമൊ മറ്റോ വേണമെങ്കിൽ ഇവന്റെ കയ്യിൽ കൊടുത്തുവിടാം.“ അമ്മ സ്നേഹത്തോടെ തലയിൽ തലോടി പറഞ്ഞു.

“എനിയ്ക്കൊന്നും ഇല്ലമ്മാ. ആ വെള്ളത്തിന് തണുപ്പ് കൂടുതൽ ആയിരുന്നു. അതിനാൽ നല്ല രസമായിരുന്നു. അതാ ഞങ്ങൾ കുറച്ചു