Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ദേ ഇങ്ങോട്ടേക്കിറങ്ങി.”

വലിയ മുറ്റത്തു വിശാലമായി കിടക്കുന്ന മൂന്നു ജീപ്പുകളിലേക്ക് ഓരോരുത്തരും കേറുമ്പോൾ, നകുൽ നിമിഷയെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

കരിംകൂവള മിഴികൾ!

അൽപ്പം മലർന്ന കീഴ്ച്ചുണ്ട് അടങ്ങുന്ന ചുവന്നു തുടുത്ത അധരങ്ങൾ!

കോഴിമുട്ടയുടെ ആകൃതിയിലുള്ള മുഖം!

ഇടതൂർന്ന മുടിയും ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും!

നെറ്റിയിൽ ഇലക്കുറി!

അതാണ് തന്റെ അനിയത്തി നിമിഷ!!

ആ കൈകളിലെ കുപ്പിവളകളോടും അവനു പ്രേമം തോന്നി.

വെണ്ണതോല്ക്കും കണങ്കാല്!

ആ കാലുകൾ നിറയെ ഭംഗിയുള്ള നേർത്ത ചെറു ചെമ്പന് രോമരാജികളുണ്ടെന്ന് നകുലിന് നന്നായിട്ടറിയാം!

പാദത്തിനോട് ചേര്ന്ന് സ്വര്ണപാദസ്വരം!

അനിയത്തിയുടെ വശ്യസൗന്ദര്യത്തിൽ നകുൽ ലയിച്ചു പോയി.

ഒരുപാടു നാളായി അവളെയൊരു പട്ടു പാവാടയിലൊക്കെ കണ്ടിട്ട്.

കഴിഞ്ഞ വിഷുവേലക്ക് പോലും അവൾ പുളിയിലക്കര സാരിയിൽ ആയിരുന്നു.

എന്തുടുത്താലും ചേരുന്നതാണ് അവളുടെയീ ദേഹവടിവ്!

ഈ സൗന്ദര്യം ഇങ്ങനെ നിലനിർത്തുക അത്ര എളുപ്പമുള്ള കാര്യമല്ല.

അവൾ, പക്ഷെ ഏട്ടനെ മൈൻഡ് ചെയ്തതേയില്ല.

പെൺകുട്ടികൾ എല്ലാവരും അതിരാവിലെയുള്ള തേച്ചുകുളിയെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് അവനു കേൾക്കാമായിരുന്നു.

അപർണ്ണ നകുലിനോട് ‘ഹായ്’ പറഞ്ഞപ്പോൾ അവനും ‘ഹായ്’ പറഞ്ഞു.

അപർണ്ണ ദേ ഏട്ടൻ, അങ്ങോട്ടേയ്ക്ക് നോക്കെന്നൊക്കെ നിമിഷയോട് പറയുന്നുണ്ട്.

പക്ഷെ നിമിഷ, ങേ..ഹേ!! യാതൊരു മൈന്റുമില്ല.

പുറപ്പെടാൻ പോവാൻ നേരം, അപർണ്ണയ്ക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കണം എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ, അപർണ്ണയും നിമിഷയും കൂടെ, വീട്ടിലേക്ക് വീണ്ടും കയറിപ്പോയി.

നിമിഷ തിരിഞ്ഞു നടക്കുമ്പോൾ ഇളകുന്ന പിന്നഴക് അവന്റെ കുണ്ണയെ മുകളിലേക്കുയർത്തി.

“എടാ നീ വരുന്നില്ലേ കേറടാ! നകുലേ” എന്ന് ചെറിയച്ഛൻ ബഹളം വെച്ചപ്പോൾ, അവസാനത്തെ ജീപ്പിന്റെ പിറകിലേക്ക് നകുലും വേഗം കയറി.

കഷ്ടിച്ചു ഇരിക്കാനുള്ള സീറ്റേ ഉള്ളു അതിൽ. അകന്ന ബന്ധത്തിൽ ഉള്ളവരും