Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

കണ്ട ഏട്ടന്റെ മിഴികളിലെ വിഹ്വലത കണ്ട് താൻ മെല്ലെ പുഞ്ചിരിച്ചത്!

‘ഇങ്ങനെ കിടന്നാൽ മതിയോ? ഏട്ടന്റെ പെണ്ണിനെ നിറയ്ക്കണ്ടെ?’ എന്ന് താൻ ആ മിഴികളിൽ നോക്കി നാണത്തോടെ ചോദിച്ചത്!

ആ ചോദ്യത്തിന് എവിടുന്നു കിട്ടി തനിയ്ക്ക് ധൈര്യം എന്ന് താൻ മനസ്സിൽ അമ്പരന്നത്!

അതുകേട്ട ഏട്ടന്റെ തിങ്ങി നിറഞ്ഞിരുന്ന പൗരുഷം തന്റെ ഉള്ളിൽ വെട്ടി വീർത്തത്!

തന്നിൽ അതുണ്ടാക്കിയ വിദ്യുത് തരംഗങ്ങൾ ഇന്നും മറക്കാനാവില്ല!

അറിയാതെ തന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞുപോയത്!

അറിയാതെ തന്റെ അരക്കെട്ട് ഒന്നുയർന്ന് ചലിച്ചത്!

ഏട്ടൻ ആ നിമിഷം പൂർണ്ണമായി തന്നിലേയ്ക്ക് ആഴ്ന്ന്, തന്റെ പൂവിനുള്ളിൽ അങ്ങേയറ്റത്ത് എവിടെയോ തട്ടിനിന്നത്!

ഒരു ശ്വാസം മുട്ടൽ പോലെ താൻ ആ സുഖം അനുഭവിച്ചത്!

ആ ആദ്യാനുഭവത്തിൽ വിറകൊണ്ട് താൻ വീണ്ടും ആ അനുഭൂതിയ്ക്കായി ഏട്ടന്റെ അരക്കെട്ടിനെ അമർത്തിയത്!

ആ നിശബ്ദമായ സിഗ്നൽ മനസ്സിലാക്കി, തന്റെ കണ്ണുകളിലും, മുഖത്തും ഉമ്മകൾ നൽകി, തന്റെ ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചു വലിച്ച് ഏട്ടൻ അരക്കെട്ട് മെല്ലെ, മെല്ലെ ചലിപ്പിയ്ക്കാൻ ആരംഭിച്ചത്!

തന്റെ ഇതളുകൾക്കുള്ളിൽ നിറഞ്ഞൊഴുകിയ തേനിൽ കുളിച്ച്, ഏട്ടന്റെ ആദ്യ സഞ്ചാരം ആരംഭിച്ചത്!

പിന്നെ എത്രയോ രാത്രികളിൽ, പകലുകളിൽ ഒക്കെ വീണ്ടും ഏട്ടൻ ആ വഴിയിലൂടെ തന്നെ സഞ്ചരിച്ചത്!

തന്റെ തളിർ മുലകളെ ഏട്ടൻ ആദ്യം അരുമയായും, പിന്നെപ്പിന്നെ തന്റെ കിതച്ചുള്ള ആവശ്യപ്രകാരം അമർത്തിയും പിഴിഞ്ഞുടച്ചത്!

തന്റെ തുടിയ്ക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകളെ വായിലാക്കി, ഏട്ടൻ മെല്ലെ കടിച്ചപ്പോൾ,

‘കടിച്ച് മുറിയ്ക്കേട്ടാ!’ എന്ന് താൻ അമർന്ന സ്വരത്തിൽ നിലവിളിച്ചത്!

എന്നിട്ടും ഒരിയ്ക്കലും തന്നെ വേദനിപ്പിയ്ക്കാതെ, ആ പല്ലുകൾ തന്റെ മുലക്കണ്ണുകളിൽ എത്രയോ വട്ടം അമർന്നിരിയ്ക്കുന്നു!

ഓരോ വട്ടവും ആ ദന്തക്ഷതങ്ങളിൽ താൻ പിടഞ്ഞ്, അരക്കെട്ട് ആഞ്ഞുതല്ലി ഏട്ടനെ തന്നിലേയ്ക്ക് വീണ്ടും, വീണ്ടും ആഴ്ത്തിയിരിയ്ക്കും!

തന്റെ നെഞ്ചിലേയ്ക്ക് അമർന്നു കിടന്ന്, തന്റെ മുലകൾ കടിച്ചൂറ്റി, ഇരു കൈകൾ കൊണ്ട് തന്റെ നിതംബങ്ങൾ