Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

കൈകളുടെ വലയത്തിൽ, പുതപ്പിനുള്ളിൽ പതിവുപോലെ, ചെരിഞ്ഞ്, അന്യോന്യം കെട്ടിപ്പുണർന്ന്, കാലുകൾക്കിടയിൽ കാലുകൾ തിരുകി കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഏട്ടന്റെ കൈ അപ്പോഴും തന്റെ ഷോർട്ട് ടോപ്പിന്റെ ഉള്ളിലായിരുന്നു.

“പൊന്നുവിന് എങ്ങനെയുണ്ട് സനൂ? പനിച്ചോ?” എന്ന അമ്മയുടെ ചോദ്യം കേട്ടാണ് താൻ കണ്ണു തുറന്നത്.

“പനിച്ചില്ലമ്മാ. അവൾ സുഖമായി ഉറങ്ങി.” ഏട്ടൻ പാതി മയക്കത്തിൽ മറുപടി പറഞ്ഞു.

പിന്നെയും തമ്മിൽ പുണർന്ന് തങ്ങൾ കിടന്നു. അതാണ് പതിവും.

അമ്മ വന്ന് രണ്ടുവട്ടം എങ്കിലും വിളിച്ചാലേ തങ്ങൾ എണീയ്ക്കാറുള്ളൂ. അതിന് നല്ല വഴക്കും കിട്ടാറുണ്ട്. ശനിയാഴ്ച്ച ആയതിനാൽ ആവണം അമ്മ തന്റെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ച്, പനിയുണ്ടോ എന്ന് നോക്കി, വാതിൽ ചാരി പോയത്.

ഏതായാലും, പത്തുമണിയോടെ മാത്രമേ പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഉണർന്നുള്ളൂ. ഫ്രഷ് ആയി താഴെ വന്നപ്പോഴേയ്ക്കും അച്ഛൻ പുറത്തേയ്ക്ക് പോയിരുന്നു.

ഭക്ഷണം എടുക്കാൻ അടുക്കളയിൽ ചെന്നപ്പോഴാണ്, ഏട്ടന്റെ മുഖം അമ്മ കണ്ടത്.

‘എന്തു പറ്റിയെടാ നിന്റെ ചുണ്ടിന്?’ എന്ന് അമ്മ അടുക്കളയിൽ വെച്ച് ചോദിയ്ക്കുകയും ചെയ്തു.

‘പൊന്നുവിന്റെ തല മുട്ടിയതാണമ്മെ’ എന്ന് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ അമ്മ തന്നെ നോക്കി.

‘തല മുട്ടിയാൽ എങ്ങനാടാ, കടിച്ചപോലെ പാടുവരുന്നത്?’ എന്ന് അമ്മ ചോദിച്ചപ്പോൾ തങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഞെട്ടിപ്പോയി.

‘സൂക്ഷിക്കണ്ടേ പൊന്നൂ..’. എന്ന് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ചോദിച്ചതും, താൻ ഒന്ന് ഞെട്ടിയതും ഇന്നലെ നടന്നപോലെ ഇന്നും ഓർമയിൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ട്!

കൂടുതൽ ഒന്നും ചോദിയ്ക്കാതെ അമ്മ അടുക്കളയിലെ തിരക്കിലേയ്ക്ക് പോയി.

അമ്മയ്ക്ക് അന്നേ എല്ലാം മനസ്സിലായിരുന്നു എന്നത് കാലങ്ങൾക്ക് ശേഷമാണ് തന്നോട് പറഞ്ഞത്!

ഏതായാലും വലിയ ചമ്മലുകളോ, ഒളിച്ചുകളികളോ ഇല്ലാതെ ആ ഒരാഴ്ച കടന്നുപോയി.

പിറ്റേ ശനിയാഴ്ച