Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ആയിരുന്നു തന്റെ പത്തൊമ്പതാം പിറന്നാൾ.

തന്റെ ഏറ്റവും അടുത്ത ചില കൂട്ടുകാരും, തങ്ങൾ നാലുപേരും മാത്രമേ ഉണ്ടായിരുന്നു എങ്കിലും, ഏട്ടനും അമ്മയും അച്ഛനും കൂടി അത് ഗംഭീരമാക്കി എന്ന് പറയാതെ വയ്യ.

കളിയും ചിരിയും, ഡിന്നറും ഒക്കെ ആയി എല്ലാവരും പിരിഞ്ഞപ്പോൾ ഒമ്പതുമണി ആയിരുന്നു.

അടുക്കള ഒതുക്കാൻ അമ്മയെ സഹായിച്ചിട്ടാണ് തങ്ങൾ ഉറങ്ങാൻ മുകളിലെ മുറികളിലേയ്ക്ക് പോയത്.

ഏട്ടൻ ആദ്യമേ തന്നെ മുറിയിലേയ്ല്ല് പോയിരുന്നു. എന്തുകൊണ്ടോ താൻ അത് ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. തന്റെ മുറിയിൽ പോയി പിറന്നാളിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം മാറി, നന്നായി ഒന്ന് കുളിച്ച് തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നൈറ്റ് ഡ്രസ്സും ഇട്ട് കിടക്കാൻ ഒരുങ്ങുമ്പോൾ ആണ് വാതിൽ തുറന്ന് ഏട്ടൻ കയറിവന്നത്.

“പൊന്നൂ, എന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് വന്നാൽ, പറഞ്ഞിരുന്ന സമ്മാനം തരാം.” ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ ഏട്ടൻ പറഞ്ഞു.

“ശരിയേട്ടാ!” ഒരാഴ്ച്ച മുമ്പ് ഏട്ടൻ പറഞ്ഞത് താൻ മറന്നു പോയിരുന്നു.

“എങ്കിൽ വരൂ...” ഏട്ടൻ തന്റെ കൈ പിടിച്ച് മുറിയിലെ ലൈറ്റ് കെടുത്തി ഏട്ടന്റെ മുറിയിലേയ്ക്ക് നടന്നു. അതിനർത്ഥം താൻ ഇന്ന് ഏട്ടന്റെ മുറിയിൽ ആണ് കിടക്കുന്നതെന്നാണ്.

മുറിയിൽ കയറിയ ഏട്ടൻ വാതിൽ ചേർത്തടച്ചു കുറ്റിയിട്ടു.

താൻ മിഴിച്ചു നിന്നുപോയി!

കൈത്തിരി കത്തിച്ചതുപോലെയുള്ള ഒരു ബെഡ്ലാമ്പിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രമേ ഉള്ളൂ.

കട്ടിലിൽ പുതിയ ഓഫ് വൈറ്റ് വിരി!

അതിനു ചേർന്ന തലയണ ഉറകൾ ഇട്ട രണ്ടു തലയണകൾ!

കിടക്കയിൽ മുല്ലപ്പൂക്കൾ വിതറിയിരിയ്ക്കുന്നു!

അരികിലെ സൈഡ് മേശമേൽ ഒരു ഗ്ലാസിൽ വെള്ളം!

ആ മുറിയിലെ ഏട്ടന്റെ കട്ടിലിന്റെ കൊത്തുപണികൾ ഉള്ള ക്രാസിയിൽ, ഒരറ്റം മുതൽ മറ്റേ അറ്റം വരെ