Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

ആ നിമിഷം അറിഞ്ഞുവെന്ന് സ്നേഹ ഓർത്തു.

താൻ നോക്കിക്കിടക്കുമ്പോൾ ആണ് ഏട്ടൻ കണ്ണുതുറന്ന് തന്നെ നോക്കിയത്.

ആ മുഖം താഴ്ത്തി, തന്റെ നെറ്റിയിൽ ഒരുമ്മ തരികയാണ് ഏട്ടൻ ആദ്യം ചെയ്തത്.

ഏട്ടനെ കണ്ണുകൾ അറിയാതെ മുറിയിലെ ക്ലോക്കിലേയ്ക്ക് നീണ്ടു.

‘ഒമ്പതുമണി!’

തന്റെ കണ്ണുകളും മിഴിഞ്ഞുപോയി!

‘ഒമ്പതുമണി! അമ്മയിന്ന് കൊല്ലും!’ അതായിരുന്നു തന്റെ ആദ്യത്തെ ചിന്ത.

പിന്നെയാണ് ഓർത്തത്,

‘അമ്മയെങ്ങാനും എന്നെ തിരക്കി എന്റെ മുറിയിൽ വന്നുകാണുമോ?’

മുമ്പൊരിയ്ക്കലും താൻ അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചിട്ടില്ല.

കാരണം, അമ്മയ്ക്ക് അറിയാം ആ മുറിയിൽ ഇല്ലെങ്കിൽ താൻ ഏട്ടന്റെ കിടക്കയിൽ ഉണ്ടാകും എന്ന്. അമ്മ ഇവിടെ എത്തി രണ്ടുപേരെയും എഴുനേൽ പ്പിയ്ക്കും.

പക്ഷേ ഇന്നുവരെ തങ്ങൾ ഇങ്ങനെ വാതിൽ കുറ്റിയിട്ട് ഉറങ്ങിയിട്ടില്ലല്ലോ!

താൻ ചാടി എഴുന്നേറ്റു. അരക്കെട്ടിൽ ഒരു മിന്നൽ!

തന്റെ മുഖം വേദനയാൽ ചുളിഞ്ഞു.

“അമ്മ തിരക്കുന്നുണ്ടാവും!”

“അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ അമ്മ വന്നോളും, അല്ലെങ്കിൽ വിളിയ്ക്കും പൊന്നൂ.” ഏട്ടന് നിസ്സാരഭാവം.

“അതിന് വാതിൽ കുറ്റിയിട്ടിരിയ്ക്കുവല്ലേ?” താൻ വാതിലിലേയ്ക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.

“ഓ ഞാനത് മറന്നു!” ഏട്ടൻ ചാടി എഴുനേറ്റ് വാതിലിന്റെ കുറ്റി നീക്കാൻ ആഞ്ഞു.

“ഏട്ടാ.. ഒരു നിമിഷം. അമ്മയെങ്ങാനും കയറി വന്നാലോ? ഡ്രസ് ഇടാം ആദ്യം.” താൻ പെട്ടെന്ന് ഏട്ടനെ തടഞ്ഞു.

“ഓഹ്” അപ്പോഴാണ് ഏട്ടൻ താനും നഗ്നനാണെന്ന് ഓർത്തത്!

രണ്ടുപേരും ചമ്മലോടെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചു. അതിനുശേഷം ഏട്ടൻ വാതിലിന്റെ കുറ്റി തുറന്നു.

താൻ പതിയെ പുറത്തിറങ്ങി, മുറിയിലേയ്ക്ക് ഫ്രഷാകാൻ പോയി.

നടക്കുമ്പോൾ അരക്കെട്ടിൽ നല്ല വേദന ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്നലത്തെ സുഖം ഇനി കിട്ടില്ലേ എന്നുപോലും തോന്നിപ്പോയി!

മൂത്രം ഒഴിച്ചപ്പോളായിരുന്നു ആകെ നീറിയത്!

സത്യത്തിൽ നീറ്റൽ കൊണ്ട് കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞുപോയി.

‘ഇനി വേണ്ടെന്ന് ഏട്ടനോട് പറയണം!’ താൻ ചിന്തിച്ചു.

‘നടന്നതു തന്നെ!’ മനസ് പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു!

സ്നേഹയ്ക്ക് ഏട്ടനെ ഇപ്പോൾത്തന്നെ കാണണം എന്നു തോന്നി!

തങ്ങളുടെ ചരിത്രം കുട്ടികൾ