Chapter Title : പൂർമാതളം പൂത്ത കാലം [കൊമ്പൻ] [Revised and Extended]

അക്ഷമയോടെ തന്റെ ഹൃദയവും, മനസും, ദേഹവും തുടിയ്ക്കുന്നത്.

അന്നു രാത്രി താൻ ഒരു ഗ്ലാസ് പാലുമായി ഏട്ടന്റെ മുറിയിൽ എത്തിയത്.

ഏട്ടൻ മുറിയാകെ അലങ്കരിച്ച് മണിയറയാക്കിയിരുന്നത്.

പിന്നെ, തന്റെ കല്യാണം കഴിയുന്നതുവരെ ആ മുറി തങ്ങളുടെ മണിയറ ആയിരുന്നത്.

ഇന്നും താൻ ഒറ്റയ്ക്ക് തറവാട്ടിൽ എത്തിയാൽ, ഏട്ടൻ ആ മുറി അലങ്കരിച്ച് തങ്ങളുടെ മണിയറ ആക്കി മാറ്റുന്നത്.

സ്നേഹപൂർവം, പ്രേമപൂർവം, തികഞ്ഞ കരുതലോടെ തന്റെ ഓരോ അണുവിനേയും ഉമ്മവെച്ച് ഉണർത്തി, ഏട്ടൻ മെല്ലെ മെല്ലെ തന്നിലേയ്ക്ക് കയറിയത്.

താൻ ഏട്ടനെ മറിച്ചിട്ട് ആ അരക്കെട്ടിൽ ഇരുന്ന് ആവേശത്തോടെ അശ്വമേധം നടത്തിയത്.

അവസാനം ഏട്ടൻ തന്നിൽ ഒരു പാൽപ്പുഴ തന്നെ നിറച്ചത്.

പിറ്റേന്ന് അമ്മയുടെയും അച്ഛന്റെയും മുന്നിൽ തങ്ങൾ ചമ്മി നിന്നത്.

ഭാര്യ-ഭർത്താക്കന്മാർ ആയി തങ്ങൾ നാലുവർഷം ജീവിച്ചത്.

നാട്ടുകാരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ വേദനയോടെ ആണെങ്കിലും രണ്ടുപേരും, അജിത്തേട്ടനും ആയുള്ള കലാണത്തിന് സമ്മതിച്ചത്.

ഏട്ടന്റെ കുട്ടികളെ മാത്രമേ താൻ പ്രസവിയ്ക്കൂ എന്ന് ആ മാറിൽ കിടന്ന് നിറകണ്ണുകളോടെ താൻ പറഞ്ഞത്.

നമ്മുടെ കുട്ടികൾക്കും നിനക്കുമായി ഞാനും ജീവിയ്ക്കും എന്ന് ഏട്ടൻ വാക്കു പറഞ്ഞത്.

ഇന്നുവരെ ഏട്ടൻ ആ വാക്കിൽ ജീവിയ്ക്കുന്നത്.

തന്റെ കല്യാണത്തിന്റെ രണ്ടു ദിവസം മുമ്പ്, അതിഥികൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഏട്ടന്റെ കൂടെയാണ് കിടക്കുന്നതെന്ന് പറഞ്ഞ്, ആ രാത്രിയിൽ മൂന്നു തവണ തന്റെയുള്ളിൽ ഏട്ടനെ ഉണർത്തി നിറച്ചത്!

അങ്ങനെ നകുൽ ഉണ്ടായത്!!

അവനെ പ്രസവിച്ച മൂന്നാം വർഷം, തറവാട്ടിൽ അവന്റെ പിറന്നാൾ ആഘോഷിച്ചശേഷം, അജിത്തേട്ടൻ ഇങ്ങോട്ടു പോന്നു.

അന്നു രാത്രി താൻ ഏട്ടനെ ഉറക്കിയില്ല.

പിന്നെ ഒരാഴ്ച്ച പകലും, രാത്രിയും