Chapter Title : പ്രാണേശ്വരി 10 [പ്രൊഫസർ]
ചേച്ചി തിരിച്ചു പോയത്. ആദ്യ ബസ്സിൽ കയറി ബസ് സ്റ്റാൻഡ് എത്തുന്നത് വരെ മാത്രമേ ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ചു കാണു അത് കഴിഞ്ഞാൽ വേറെ വഴികളിലാണ് യാത്ര
ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോളാണ് അന്ന് ഞാനും മാളുവും ലച്ചുവിന് ഗിഫ്റ്റ് വാങ്ങാൻ വന്നപ്പോൾ കയറിയ ബേക്കറിയെ കുറിച്ച് ഓർക്കുന്നത്
"ലച്ചു... നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും തണുത്തത് കഴിച്ചാലോ .. "
അത്രയും നേരം എന്തോ ചിന്തിച്ചു നിൽക്കുകയായിരുന്ന ലച്ചു അപ്പോളാണ് ആ ചിന്തയിൽ നിന്നും പുറത്ത് വരുന്നത്
"ആ പോകാം "
ആ പറച്ചിലിൽ പോലും ഒരു സന്തോഷമില്ല
"നിനക്കെന്താ ലച്ചു പറ്റിയത്... എന്താ ഒരു സങ്കടം "
"ഇനീപ്പോ പത്തു ദിവസം നിന്നേം ചേച്ചിനേം ഒന്നും കാണാൻ പറ്റില്ലല്ലോ... "
"അതാണോ... നമുക്കെന്നും വിളിക്കാല്ലോ... ചേച്ചിനേം വിളിക്കാം... പിന്നെ പത്തു ദിവസമൊക്കെ പെട്ടന്ന് പോകില്ലേ... "
പത്തു ദിവസം മാറി നിൽക്കുന്നതിൽ എനിക്കും സങ്കടമുണ്ടെങ്കിലും പുറത്തു കാണിച്ചാൽ അവൾ അവിടെ നിന്ന് കരയും
"ആ... "
"എന്നാ നീ വാ നമുക്ക് എന്തെങ്കിലും കഴിക്കാം "
"മ്മ് ശരി.. "
ഞങ്ങൾ നടന്ന് ബേക്കറിയുടെ ഉള്ളിൽ എത്തി. അവളെയും കൊണ്ട് ക്യാബിന്റെ ഉള്ളിൽ കയറി കുറച്ചു സമയം സംസാരിക്കാം എന്നാണ് കരുതിയത് പിന്നെ വേണ്ടെന്ന് വച്ചു. പുറത്തു തന്നെ ഇരുന്ന് കഴിച്ച് കൊണ്ട് സംസാരിക്കാം
ഒരാണും പെണ്ണും വെറുതെ സംസാരിച്ചാൽ പോലും ഇല്ലാത്ത കഥ പറഞ്ഞ് പരത്തുന്ന നമ്മുടെ നാട്ടിൽ അടച്ചിട്ട ഒരു ക്യാബിനിൽ കയറി ഇരുന്ന് സംസാരിച്ചാൽ പിന്നെ പറയണോ..
"ലച്ചൂ... "
"ഹ്മ്മ്... "
"വീട്ടിൽ എത്തീട്ട് വിളിക്കണം കേട്ടോ... "
"വിളിക്കാം... നീയും "
"ഞാനും വിളിക്കും... പിന്നെ അമ്മയോടും ദുർഗയോടും ഞാൻ തിരക്കി എന്ന് പറയണേ.. "
"മ്മ് പറയാം... "
"പിന്നെ... ഞാൻ രാവിലെ കാണിച്ച കുസൃതി ഒന്നും മനസ്സിൽ വെക്കരുത് എനിക്ക് നിന്നെ മാത്രം മതി... "
"അതറിയാടാ... എന്നാലും നീ വേറെ പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കുന്നത് എനിക്കിഷ്ടമല്ല... "
"ഇനി നോക്കൂല്ല... "
"ഇല്ലെങ്കിൽ നിനക്ക് കൊള്ളാം... ഏതെങ്കിലും പെണ്ണുങ്ങളെ നോക്കി എന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞാൽ ആ കണ്ണ് ഞാൻ കുത്തിപ്പൊട്ടിക്കും "
ചിരിച്ചുകൊണ്ടാണ് അവൾ അത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും അതിൽ ഒരു ഭീഷണി ഉണ്ടായിരുന്നു
അപ്പോഴേക്കും ഞങ്ങൾ ഓർഡർ ചെയ്തിരുന്ന ഷേക്ക് വന്നു അതും കുടിച്ചുകൊണ്ട് ബാക്കി സമയം കൂടി സംസാരിച്ചു.
ബേക്കറിയിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുന്നതിനു
💬 Comments
View all comments