Chapter Title : പ്രാണേശ്വരി 10 [പ്രൊഫസർ]

"ലച്ചൂ... എന്റെ പെണ്ണിന്ന് സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ... " "ഓ... " പുച്ഛത്തോടെ ഉള്ള ഒരു മൂളലായിരുന്നു മറുപടി. ഞാനും അത് തന്നെയാണ് പ്രതീക്ഷിച്ചത് "ലച്ചു ഞാൻ സോറി പറഞ്ഞില്ലെ... ഇനി ഉണ്ടാവില്ല എന്നും പറഞ്ഞു... ഇനി എങ്കിലും ഒന്ന് ക്ഷമിക്ക് " "ഹ്മ്മ്.. ശരി... ഇനി ഇങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും കണ്ടാൽ ഞാൻ പിന്നെ ഒരിക്കലും മിണ്ടില്ല. ഞാൻ പറഞ്ഞാൽ പറഞ്ഞതാ... " "ശരി... ഇനി ഉണ്ടാവില്ല " "ഹ്മ്മ്... അപ്പോ ഇനി പറ... ശരിക്കും എന്നെ കാണാൻ കൊള്ളാമോ... " "പിന്നെ... സൂപ്പർ... കണ്ണെടുക്കാൻ തോന്നുന്നില്ല " ഞാൻ അത് പറഞ്ഞ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തിളക്കം ഉണ്ടായിരുന്നു... സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും നന്നായ് ഒരുങ്ങി വരുന്നത് അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരുടെ നന്നായിട്ടുണ്ട് എന്നുള്ള വാക്ക് കേൾക്കാൻ വേണ്ടിയാണ്. അവർക്ക് നമ്മുടെ ആ വാക്കുകൾ പകരുന്ന സന്തോഷം വളരെ വലുതാണ്. ഇന്ന് ലച്ചുവും ഒരുങ്ങി വന്നത് എന്റെ നല്ല വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ വേണ്ടി മാത്രമാണ് പക്ഷെ അവൾക്ക് ഞാൻ നൽകിയത് സങ്കടവും....

പക്ഷെ ആ സങ്കടം എല്ലാം ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് മറന്ന് വീണ്ടും അവൾ എന്റെ ലച്ചുവായി. "അപ്പൊ നീയാണ് പൂക്കളം വരക്കുന്നത്... കാണാൻ നല്ല ആഗ്രഹമുണ്ട് എന്ത് ചെയ്യാം പറ്റില്ലല്ലോ... " ലച്ചു സിവിലിലോ കമ്പ്യൂട്ടറിലോ ആയിരുന്നെങ്കിൽ ക്ലാസ്സിൽ ചെന്ന് പൂക്കളം കാണാൻ സാധിക്കുമായിരുന്നു. ഇലക്ട്രോണിക്സ് ക്ലാസ്സിലേക്ക് ഒറ്റ മെക്കാനിക്കൽ സ്റ്റുഡന്റസ് നു കേറാൻ സാധിക്കില്ല "അല്ല മുത്തേ... ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ... നിങ്ങൾ എന്തിനാ ഈ മെക്ക് ഇലക്ട്രോണിക്സ് എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ഇടി ഉണ്ടാക്കുന്നത് " അവൾ ചോദിച്ച ആ ഒരു ചോദ്യത്തിന് എന്റെ പക്കലും ഉത്തരം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല "അതിപ്പോ ഓരോ കീഴ്വഴക്കങ്ങൾ ആകുമ്പോ... " "ആ... അതെ കീഴ്വഴക്കങ്ങൾ കാരണമാണ് നിനക്ക് എന്റെ പൂക്കളം കാണാൻ പറ്റാത്തതും അപ്പൊ സഹിച്ചോ... " "അകത്തു കയറാൻ പറ്റില്ല എന്നല്ലേ ഉള്ളു ... എന്നാലും ഞാൻ പുറത്ത് വന്ന് നിന്ന് കണ്ടോളാം " "വരുന്നതൊക്കെ കൊള്ളാം അവിടെ നിന്നു വല്ലവളുംമാരെയും വായിൽ നോക്കിയാൽ എന്റെ സ്വഭാവം മാറും പറഞ്ഞേക്കാം... " "ഈ.... " "അവന്റ ഒരു ചിരി..." "ഡാ ... മുത്തേ ... ലക്ഷ്മീ... " ഞങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്ന സമയത്തു ഇന്ദു അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്ന് ഞങ്ങളെ വിളിച്ചു. "സാരിയൊക്കെ ഉടുത്തു സുന്ദരി ആയിട്ടുണ്ടല്ലോ... " ഇന്ദുവിനോട് അത് പറഞ്ഞ്