Chapter Title : പ്രകാശം പരത്തുന്നവള് 5 വിട [മന്ദന്രാജ]
ഫോണിലേക്ക് വിളിച്ചു ..അവനും ദുബായില് ആണ് ..പോയിട്ട് ആറു മാസമേ ആകുന്നുള്ളൂ ... അത് കൊണ്ടാവും എല്ലാ ആഴ്ചയും വിളിക്കും ... ഞാന് അങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ടെന്ന വിവരം പര്ച്ചെസിലെ കുമാര് പറഞ്ഞ് ഫോണ് എന്റെ കയ്യില് തന്നു
" എന്ന ജെസ്ലെര് എപ്പടിയിറുക്കെ?'
അവന് എല്ലാ ആഴ്ചയും വിളിക്കുന്നതാണ് .. സ്നേഹമുള്ള പയ്യന് .. അവന് നിര്ബന്ധമായും അവന്റെ കൂടെ ഒരു ദിവസം തങ്ങണമെന്നു പറഞ്ഞു , അവിടുത്തെ അഡ്രെസും ഫോണ് നമ്പരും തന്നു .. നെറ്റ് കോള് ആയതിനാല് അവന്റെ നമ്പര് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു
അത്യാവശ്യം പണികളൊക്കെ തീര്ത്തു നാലു മണിയായപ്പോള് കമ്പനിയില് നിന്നിറങ്ങി . വീട്ടില് ചെന്നപ്പോള് അക്ക കട അടച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു റോജിയെ വിളിച്ചപ്പോള് ടി നഗറിലുണ്ട് കുറച്ചു പര്ച്ചേസിംഗ് ആണെന്ന് പറഞ്ഞു ... മുറിയില് കയറി ഫ്രെഷായി .ലാപ് തുറന്നു . മെയിലുകള് നോക്കി .. അനുപമ ഓണ്ലൈനില്ല ...ആരുമല്ലെങ്കിലും അവളെന്റെ ജീവിതത്തില് കുറച്ചു ദിവസങ്ങള് നല്കിയ ആശ്വാസം തെല്ലൊന്നുമല്ല . പ്രൊഫൈലിലെ കണ്ണുകളില് നോക്കിയിരിക്കുമ്പോള് എല്ലാം മറക്കുന്ന പോലെ ... എന്തിനാണ് വെറുതെ ? " don't keep deep relation" ....ചില സമയത്തെ ചാറ്റുകളില് അവളില് ഞാന് എന്നെക്കാള് പക്വത കണ്ടിരുന്നു . ജീവിതത്തെ കളിയായി കാണാതെ , മുന്പോട്ടുള്ള ജീവിതത്തിനു വേണ്ടി , സ്വയം പാകപ്പെടുത്തുന്നവള് ...നമുക്കില്ലാതെ പോയതും ആ പക്വതയാണ് .മനസിലെല്ക്കുന്ന ചെറിയ മുറിവുകള് പോലും നെരിപ്പോടായി എരിഞ്ഞെരിഞ്ഞു ചിന്തകളാല് മൂടപ്പെട്ടു ജീവിതത്തെ കുഴിച്ചു മൂടുന്നവന് ... അവള് ചാരത്തില് അല്പം ബാക്കിയായ കനലില് നിന്നൂതി കാച്ചി പൊന്നുരുക്കിയെടുക്കാന് ശ്രമിക്കുന്നവള്
നോട്ട് പാഡ് തുറന്നു അടുത്ത പാര്ട്ടിലേക്കുള്ളത് എഴുതി വെച്ചു... ഇനി എന്താണ് എഴുതാനുള്ളത് ? റോജി വന്നതും ഇപ്പോള് നടക്കുന്നത് വരെ എഴുതി കഴിഞ്ഞപ്പോള് പിന്നെയൊന്നും ഇല്ലാതായി .. ഇവിടെ പൂര്ണം ആവുകയല്ലേ ഈ കഥ ...അല്ല പൂര്ണതയില്ലാത്ത ഈ ജീവിതം ?
ഒഴിച്ചത് തീര്ന്നപ്പോള് കുപ്പി എടുക്കുകയല്ലാതെ തരമില്ലാതായി.. ചാടിയിറങ്ങി ... ബാക്കി കൂടി ഒഴിച്ച് ഒരു വീപ്പയില് കയറിയിരുന്നു .. ഇനി തിരിച്ചു ചാടി കയറണമെങ്കില്
💬 Comments
View all comments