Chapter Title : പ്രകാശം പരത്തുന്നവള് 5 വിട [മന്ദന്രാജ]
പാടാ ...
ഏട്ടര ആയപ്പോള് റോജിയുടെ ഫോണ് ... ഞാനിരിക്കുന്ന സ്ഥലം പറഞ്ഞു കൊടുത്തു
" ഇതെങ്ങനെയാടാ അവിടെക്കിറങ്ങുന്നെ? നീയെന്നാ അവിടെ ഇരിക്കുന്നെ ?" റോജിയുടെ തല മുകളില് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു ..
" ചാടിയിറങ്ങണം ... നീ കൈ താ ഞാന് കേറി വരാം " ഞാന് എഴുന്നേറ്റതും അവന് പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു കൈ നീട്ടുന്നത് കണ്ടു ..നോക്കിയപ്പോള് അക്കാ
" പിള്ളേരെന്തിയെടാ ... ?" റോജി എന്റെ അടുത്തേക്ക് ചാടി . വിഷമിച്ചു നില്ക്കുന്ന അക്കയെ അവന് കൈ ഉയര്ത്തി നീട്ടി , അക്ക ആ കയ്യില് പിടിച്ചു താഴെക്കൂര്ന്ന് അവന്റെ മേലേക്ക് ചാടി ... രണ്ടു പേരും കൂടി മണലില് വീണു ...
" എന്നാ ഒടുക്കത്തെ തടിയാടി ..വല്ല കൊളസ്ട്രോളും വരും ...'
ശെരിയാണ് അക്ക അല്പം കൂടി തടിച്ചിരിക്കുന്നു .. ഭക്ഷണം ഒന്നുമല്ല കാര്യം ..സന്തോഷകരമായ മനസും ജീവിതവും ആണെങ്കില് അത് ശരീരത്തില് പ്രതിഫലിക്കുമെന്ന് എവിടെയോ വായിച്ചിട്ടുണ്ട് .. അടുത്തുള്ള വീപ്പയില് റോജിയിരുന്നു ... അക്ക മാറി നിന്നപ്പോള് ഞാന് ഒരു പാട്ട എടുത്തു ഇരിക്കാന് കൊടുത്തു .. വീപ്പയില് ഏന്തി വലിഞ്ഞിരിക്കണ്ടല്ലോ ...
" ഉക്കാറടി" റോജി അല്പം കാലകത്തിയിരുന്നിട്ടു അക്കയെ പിടിച്ചിരുത്തി ... എണ്ണക്കറുപ്പുള്ള മുഖത്തെ തിളക്കം ലൈറ്റ് ഹൌസിലെ വെട്ടം കറങ്ങി വരുമ്പോള് എനിക്ക് കാണാമായിരുന്നു ... പാവം റോജി ഇടക്ക് വരുമെങ്കിലും ഇങ്ങനെ തനിച്ചോക്കെ പുറത്തു കൊണ്ട് പോകുന്നതാദ്യമായിട്ടാണ് ... കടയും വീടും വിട്ടവര്ക്കൊരു ജീവിതമില്ല ... പിള്ളേരെ കൊണ്ട് ബീച്ചില് പോകുമ്പോഴും അക്ക കടയിലിരിക്കാറാണ് പതിവ് .. റോജിയുടെ കൂടെ പുറത്തിറങ്ങിയ സന്തോഷം അവരുടെ കണ്ണുകളില് തിളക്കം കൂട്ടുന്നു ..
" സാര് ...കീഴെയാ ? എന്നാ കീഴെ ഉക്കാന്തിട്ടെ?" കാളിയാണ് അവന് കയ്യിലിരുന്ന കവര് എനിക്ക് നീട്ടി ...
" നീ വരലെയാ?' ഞാനത് വാങ്ങി മറ്റൊരു വീപ്പയില് വെച്ചു.
" ഊത്ത് സാര് ... പസങ്ക പാട്ടി കൂടെയിറുക്കെ ...നീങ്ക മുടിയുംപോത് കൂപ്പിട്ടാ പോതും"
ഞാന് സാധനങ്ങള് ഒരു പാട്ടയില് നിരത്തി ..
💬 Comments
View all comments