Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

നിനക്ക് ഇതിന്റെ ടേസ്റ്റ് ശരിക്കും പിടിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന്. അല്ലേടാ രാഹുൽ?"
​രാഹുൽ: (നാക്ക് അല്പം കുഴഞ്ഞുകൊണ്ട്) "അതെ അങ്കിൾ... ഇവൾ പണ്ടേ ഇങ്ങനെയാ. എന്തും സാവധാനമേ ചെയ്യൂ. പക്ഷേ തുടങ്ങിയാൽ പിന്നെ നിർത്തുകയുമില്ല!"
​രാഹുലിന്റെ ആ ഡബിൾ മീനിംഗ് ഡയലോഗ് കേട്ടപ്പോൾ മീര ഒന്ന് ഞെട്ടി അങ്കിളിനെ നോക്കി. അങ്കിൾ അപ്പോഴും അവളുടെ ആ ടൈറ്റ് ലെഗ്ഗിൻസിനുള്ളിലെ വടിവുകളിലേക്ക് കണ്ണുനട്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അങ്കിളിന്റെ നോട്ടം തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഇഴയുന്നത് മീര തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൾ പതുക്കെ ആ വൈൻ ഗ്ലാസ് ടേബിളിൽ വെച്ചു.

അങ്കിൾ തന്റെ ആദ്യത്തെ പെഗ്ഗ് സാവധാനം ആസ്വദിച്ചു കുടിച്ചു തീർത്തു. രാഹുലിന് മൂന്നാമത്തെ പെഗ്ഗ് ഒഴിച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ അവൻ അത് സന്തോഷത്തോടെ വാങ്ങി. ഇത്തവണ രാഹുൽ പാതി ബോധം മറഞ്ഞ അവസ്ഥയിലല്ല, പകരം നല്ലൊരു "ഹൈ" മൂഡിലായിരുന്നു. അവന്റെ സംസാരത്തിന്റെ വേഗത കൂടി, ഇടയ്ക്കിടെ ആവശ്യമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു പൊട്ടിച്ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി.
​രാഹുൽ: (ഗ്ലാസ് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച് ഉറക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "അങ്കിൾ... ഈ സാധനം സത്യം പറഞ്ഞാൽ വേറെ ലെവലാണ്! എനിക്ക് ഇപ്പോൾ നല്ലോണം തലയ്ക്കു പിടിച്ചു തുടങ്ങുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ സംഗതി ഉഷാറാണ്. മീരേ... നീ ഇത് കണ്ടോ, നിന്റെ കെട്ടിയോൻ ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഫോമിലായി!"
​അങ്കിൾ പതുക്കെ മീരയെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി. ആ നീല വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ ആ പിങ്ക് ബോഡി ഫിറ്റ് ചുരിദാർ വല്ലാതെ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. രാഹുലിന്റെ ആ അമിതമായ ചിരിയും സംസാരവും കണ്ടപ്പോൾ മീരയ്ക്കും ഒരു വല്ലാത്ത ആവേശം തോന്നിത്തുടങ്ങി. വൈൻ ഗ്ലാസ് തീരാറായപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിലും ആ ലഹരി പടർന്നു.
​അങ്കിൾ: "മീരേ... നിനക്ക് ഒരു ഗ്ലാസ് കൂടി എടുക്കട്ടെ? നല്ല വൈൻ ആണ്.. നിന്റെ ആ കണ്ണിലെ തിളക്കം കണ്ടാലറിയാം നിനക്കും മൂഡ് വന്നു തുടങ്ങുന്നുണ്ടെന്ന്."
​മീര പതുക്കെ തലയാട്ടി. ആ വൈനിന്റെ ലഹരി അവളുടെ ഉടലിലും പടർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ടൈറ്റ് ലെഗ്ഗിൻസിനുള്ളിലെ അവളുടെ കാലുകൾ അവൾ ഒന്ന് മാറ്റിയിട്ടു.
​മീര: "വേണ്ട അങ്കിൾ... എനിക്ക് ഇത് മതി. എനിക്ക് നല്ലപോലെ ലഹരി കയറി തുടങ്ങുന്നുണ്ട്. കൂടുതൽ ആയാൽ എനിക്ക് എന്നെത്തന്നെ