Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾ കണ്ടില്ലേ രാഹുലേട്ടൻ ഇരിക്കുന്നത്..."
​രാഹുൽ അങ്കിളിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ച് ഉറക്കെ പറഞ്ഞു.
​രാഹുൽ: "അങ്കിൾ... ഇവൾക്ക് ഇത് മതി. ഇവൾക്ക് ഈ ഒരു ഗ്ലാസ് വൈൻ അടിച്ചാൽ തന്നെ നല്ല മൂഡ് വരും. മീരേ... നീ ആ വൈൻ കുടിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ആ ചുണ്ടുകൾ കാണാൻ എന്ത് ഭംഗിയാണെന്ന് അറിയാമോ? അല്ലേ അങ്കിൾ? എന്റെ ഭാര്യ ഒരു സുന്ദരിയല്ലേ..
അങ്കിൾ?"
​രാഹുലിന്റെ ആ തുറന്ന സംസാരം കേട്ട് മീര ഒന്ന് ഞെട്ടി "പോടാ..." എന്ന് പറഞ്ഞ് നാണത്തോടെ തലതാഴ്ത്തി. അങ്കിൾ ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ മീരയെ അടിമുടി ഉറ്റുനോക്കി.
​അങ്കിൾ: "അതെ രാഹുലേ... നീ പറഞ്ഞത് ശരിയാ. മീരയുടെ ആ ആസ്വദിച്ചുള്ള കുടി കാണാൻ തന്നെ ഒരു പ്രത്യേക ചന്തമാണ്. നിനക്ക് നല്ലൊരു ഭാര്യയെയാണ് കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. ആ പിങ്ക് ഡ്രസ്സിൽ അവൾ ശരിക്കും ഒരു സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്."
​രാഹുൽ നല്ല മൂഡിലായതോടെ ആ മുറിയിലെ അന്തരീക്ഷം ആകെ മാറി. മീരയുടെ ഉള്ളിലെ 'സുനിത' പതുക്കെ ഉണരുകയായിരുന്നു. അങ്കിളിന്റെ നോട്ടം തന്റെ ശരീരത്തിലൂടെ ഇഴയുന്നത് അവൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ ആസ്വദിക്കാൻ തുടങ്ങി.

അങ്കിൾ തന്റെ രണ്ടാമത്തെ പെഗ് പകുതി കുടിച്ചു ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടു. രാഹുലിന്റെയും മീരയുടെയും ആ വർത്തമാനവും ചിരിയും കണ്ടപ്പോൾ അയാളുടെ മനസ്സ് പെട്ടെന്ന് എങ്ങോട്ടോ പാളിപ്പോയി. ആ അരണ്ട നീല വെളിച്ചത്തിൽ അങ്കിളിന്റെ മുഖത്ത് ഒരു വല്ലാത്ത ശൂന്യത പടർന്നു.
​അങ്കിൾ: (പതുക്കെ, ഇടറിയ ശബ്ദത്തിൽ) "എന്റെ ഭാര്യ സുനിതയും... അവളും ഇവളെപ്പോലെ തന്നെയായിരുന്നു. എന്റെ കൂടെ ഇതുപോലെ ഗ്ലാസുമെടുത്ത് സംസാരിച്ചിരിക്കും. ഞങ്ങൾക്ക് ഇടയിൽ ഒളിച്ചുവെക്കാൻ ഒന്നുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാം പങ്ക് വെക്കുമായിരുന്നു... പക്ഷേ, ആ കാലമൊക്കെ കഴിഞ്ഞു."
​അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് നിശബ്ദനായി. ആ നീല വെളിച്ചത്തിലും മീര കണ്ടു, അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു തുള്ളി കണ്ണീർ പൊടിയുന്നത്. അദ്ദേഹം അത് തുടയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചില്ല, പകരം ദൂരേക്ക് എങ്ങോ നോക്കി ആ ഓർമ്മകളിൽ തങ്ങിനിന്നു.
​രാഹുലിന്റെ ചിരി പെട്ടെന്ന് നിലച്ചു. അവൻ അങ്കിളിന്റെ കൈ പിടിച്ചു.
​രാഹുൽ: "അങ്കിൾ... വിഷമിക്കണ്ട. സുനിത ആന്റി പോയെങ്കിലും അങ്കിളിന്