Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 2 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ഞങ്ങൾ ഉണ്ടല്ലോ. മീരയും ഞാനും അങ്കിളിന്റെ കൂടെ എപ്പോഴും കാണും."
​മീരയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വികാരം നിറഞ്ഞു. അങ്കിളിന് തന്നോടുള്ള ആ പ്രത്യേക താല്പര്യം വെറുമൊരു ശാരീരിക ആകർഷണമല്ലെന്നും, അത് തന്റെ മരിച്ചുപോയ ഭാര്യയോടുള്ള ആഴത്തിലുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ബാക്കിയാണെന്നും അവൾക്ക് തോന്നി. ആ പിങ്ക് ടൈറ്റ് ചുരിദാറിൽ താൻ ഇരിക്കുന്നത് അങ്കിളിന്റെ കണ്ണിൽ തന്റെ ഭാര്യയെപ്പോലെ തന്നെയാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളെ കൂടുതൽ വൈകാരികയാക്കി.
​മീര: (പതുക്കെ അങ്കിളിന്റെ അരികിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്ന്) "അങ്കിൾ... വിഷമിക്കല്ലേ. അങ്കിൾ പറഞ്ഞില്ലേ ഞാൻ അങ്കിളിന്റെ സുനിതയാണെന്ന്? ഇനി അങ്കിൾ ഒറ്റയ്ക്കല്ല... നമുക്ക് എന്നും ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചിരിക്കാം."
​മീരയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അങ്കിൾ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിലെ തിളക്കവും ലഹരിയും അങ്കിളിന് ഒരു പുതിയ പ്രതീക്ഷ നൽകി.

അങ്കിൾ പെട്ടെന്ന് തന്റെ കണ്ണ് തുടച്ച് ഒരു കള്ളച്ചിരിയോടെ രാഹുലിന്റെ മുഖത്തേക്ക് ഉറ്റുനോക്കി. ആ ഇമോഷണൽ മൂഡ് അങ്കിൾ തന്നെ പെട്ടെന്ന് മാറ്റിപ്പിടിച്ചു.
​അങ്കിൾ: "അതൊക്കെ പോട്ടെ രാഹുലേ... ഇന്നലെ സന്ധ്യക്ക് ഞാൻ പോകുന്നത് പറയാൻ വന്നപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ കളി തടസ്സപ്പെടുത്തിയതിൽ എനിക്ക് വലിയ ഖേദമുണ്ട്. അത് കംപ്ലീറ്റ് ചെയ്തില്ലേ നിങ്ങൾ?"
​അങ്കിളിന്റെ ആ അപ്രതീക്ഷിത ചോദ്യം കേട്ട് രാഹുലും മീരയും ഒരുപോലെ ഞെട്ടിപ്പോയി! ആ അരണ്ട നീല വെളിച്ചത്തിലും മീരയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തു. അങ്കിൾ ഇത്രയും ഓപ്പണായി അത് ചോദിക്കുമെന്ന് അവർ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും വിചാരിച്ചില്ല.
​മീര ആകെ ചമ്മി തലതാഴ്ത്തി ഇരുന്നു. ആ പിങ്ക് ചുരിദാറിനുള്ളിൽ അവൾ ഒന്ന് കുറുകിപ്പോയി. പക്ഷേ ലഹരി തലയ്ക്കു പിടിച്ച രാഹുൽ പെട്ടെന്ന് തന്നെ കൂളായി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മറുപടി പറഞ്ഞു.
​രാഹുൽ: "അയ്യോ അങ്കിൾ... അത് സാരമില്ല. പക്ഷേ പ്രശ്നം അതല്ല, അങ്കിൾ വാതിൽക്കൽ വന്നപ്പോഴേക്കും ഇവൾ പേടിച്ച് ഡ്രസ്സൊക്കെ ഇട്ടു കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ എന്ത് കളി!
അങ്കിൾ : അത് വലിയ മോശമായിപ്പോയി മീരേ നീ കാണിച്ചത്."
​രാഹുൽ തമാശയായി മീരയെ കളിയാക്കാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ആകെ പരിഭ്രമമായി.
​മീര: (ചമ്മലോടെ അങ്കിളിനെ നോക്കി) "അത്... അങ്കിൾ എങ്ങാൻ അപ്പോഴേക്കും