Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

വന്നത്. തറയിൽ അലക്ഷ്യമായി കിടന്നിരുന്ന മീരയുടെ ആ മഞ്ഞ സാരിയും ബ്ലൗസും എടുക്കാനായി അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് കുനിഞ്ഞു.

​ആ കാഴ്ച വേണുവേട്ടനെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തറപ്പിച്ചു നിർത്തിക്കളഞ്ഞു. സുനിത കുനിഞ്ഞു നിന്നപ്പോൾ അവളുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത, വിരിഞ്ഞ ചന്തികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ ഒരു വിസ്മയം പോലെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ ആ നനവിൽ അവളുടെ ചർമ്മം കൂടുതൽ തിളങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​വേണുവേട്ടൻ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ച് ആ ചന്തികൾക്കിടയിലെ ആ വശ്യമായ കാഴ്ചയിലേക്ക് നോക്കി നിന്നു. വടിച്ചു മിനുക്കിയ ആ ചർമ്മത്തിനിടയിൽ, ചുവന്നു തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന ആ കൂതിത്തുളയും, മുന്നിലേക്ക് നീളുന്ന ആ പൂർച്ചാലും അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

​വേണുവേട്ടൻ: (കൊതിയോടെ) "എടീ സുനിതേ... എന്തൊരു ഭംഗിയാണെന്നറിയാമോ നിന്നെ ഈ പിന്നിൽ നിന്ന് കാണാൻ! ആ വിരിഞ്ഞ കുണ്ടിയും, ആ ചുവന്ന തുളയും... ആ ചാലും... ഹാവൂ! എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല. ഒന്നുകൂടി... ഒന്നുകൂടി ഞാൻ അവിടെ ഒന്ന് ഉമ്മ വെക്കട്ടെ?"

​സുനിത ആ സാരി കയ്യിലെടുത്തു കൊണ്ട് പതുക്കെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയുണ്ടായിരുന്നു. തന്റെ ശരീരത്തിന്റെ വശ്യത വേണുവേട്ടനെ എത്രത്തോളം ഉന്മത്തനാക്കുന്നുണ്ടെന്ന് അവൾക്ക് നന്നായി അറിയാമായിരുന്നു.

​സുനിത: "മനുഷ്യാ... നിങ്ങൾക്ക് ഇത് മതിയായില്ലേ? വിശക്കുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോൾ വീണ്ടും ഇതിന്റെ പുറകെയാണോ? ശരി... വേഗം വാ... ഒരൊറ്റ ഉമ്മ, അത് കഴിഞ്ഞാൽ നേരെ ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ പോകണം.

​അവൾ വീണ്ടും അതേപോലെ കുനിഞ്ഞു നിന്ന് തന്റെ ചന്തികൾ അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ ഒന്ന് വിടർത്തിക്കൊടുത്തു. വേണുവേട്ടൻ ഒട്ടും സമയം കളഞ്ഞില്ല, അദ്ദേഹം പതുക്കെ മുട്ടുകുത്തി അവളുടെ ആ വശ്യമായ പിന്നഴകിലേക്ക് മുഖമമർത്തി. ആ നനഞ്ഞ ചർമ്മത്തിലെ സോപ്പിന്റെ മണവും അവളുടെ ശരീരത്തിന്റെ ചൂടും അദ്ദേഹത്തെ വീണ്ടും ആവേശത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിലെത്തിച്ചു.

വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ തന്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത ചന്തികൾ ഇരുവശത്തേക്കും വിടർത്തിപ്പിടിച്ചു. ആ ചുവന്നു തുടുത്തു നിൽക്കുന്ന തുളയുടെ മുകളിൽ അദ്ദേഹം ആഞ്ഞു പതിയുന്ന ഒരു ചുംബനം നൽകി. വെറും ഒരു ഉമ്മയല്ല, തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കൊണ്ട്