Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

ആ ആഴങ്ങളിൽ അമർത്തിപ്പിടിച്ച് അദ്ദേഹം അതീവ ആവേശത്തോടെ ഒന്ന് നുണഞ്ഞു.

ആ നിമിഷം സുനിതയുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ വിറച്ചുപോയി. പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത ആ ആഴത്തിലുള്ള സ്പർശനം അവളുടെ നട്ടെല്ലിലൂടെ ഒരു മിന്നൽപ്പിണർ പോലെ കടന്നുപോയി.
​സുനിത: "ആാാാഹ്... വേണുവേട്ടാ... ഹാവൂ! ഇത്... ഇത് ഇത്രയ്ക്ക് ആഴത്തിൽ വേണ്ടായിരുന്നു... മ്മ്മ്..."

​അവൾ പതുക്കെ മുന്നോട്ട് ആഞ്ഞുപോയി, അവളുടെ ഉടൽ ഒരു വില്ലുപോലെ പുളഞ്ഞു. കട്ടിലിന്റെ തലയ്ക്കൽ അവൾ കൈകൾ കുത്തിപ്പിടിച്ചു. ആവേശവും ചെറിയൊരു വിറയലും കാരണം അവളുടെ കാലുകൾ പതുക്കെ കൂട്ടിമുട്ടി.

വേണുവേട്ടൻ: (ആ വശ്യതയിൽ മുഖമമർത്തിക്കൊണ്ട്) "എടീ... നിന്റെ ഈ തുളയുടെ ഭംഗി കണ്ടാൽ ആർക്കായാലും ഇങ്ങനെയൊക്കെ തോന്നിപ്പോകും. എട്ടു വർഷത്തെ ആവേശമൊന്നും ഇത്ര പെട്ടെന്ന് തീരുമെന്ന് നീ വിചാരിക്കണ്ട!"

​അദ്ദേഹം ഒന്നുകൂടി ആ ചന്തികളിൽ പതുക്കെ കടിച്ചു കൊണ്ട് എഴുന്നേറ്റു. സുനിതയുടെ മുഖം ആകെ ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ തിരിഞ്ഞു നിന്ന് ശ്വാസമെടുക്കാൻ പ്രയാസപ്പെട്ടു കൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു.

​സുനിത: "മനുഷ്യാ. മതി... ഇനി വേഗം വസ്ത്രം ധരിക്കൂ. അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വീണ്ടും ആ കട്ടിലിലേക്ക് വീണുപോകും."

​അവൾ വേഗം തന്നെ തറയിൽ കിടന്ന മീരയുടെ ആ മഞ്ഞ സാരി എടുത്ത് തന്റെ നഗ്നത മറയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. വേണുവേട്ടൻ തന്റെ മുണ്ടെടുത്ത് പതുക്കെ ഉടുത്തു.എന്നിട്ട് നേരെ മുകളിലെ മീരയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.. വേണുവേട്ടാ കഴിക്കാൻ വന്നോളൂ.. ഞാൻ ഭക്ഷണം എടുത്തു വെക്കാം.. സുനിത പറഞ്ഞു.

മുകളിലെത്തിയ സുനിത.. മീരയായി മാറി..മീര ഇപ്പോൾ വീട്ടിലെ ആ സാധാരണ അന്തരീക്ഷത്തിലേക്ക് തിരിച്ചെത്തിയിരിക്കുകയാണ്. സുനിതയുടെ സാന്നിധ്യം ഉള്ളിലുണ്ടെങ്കിലും ഇപ്പോൾ മീരയുടെ ആ പഴയ കാര്യസ്ഥതയിലാണ് കാര്യങ്ങൾ നടക്കുന്നത്.

​വേണുവേട്ടൻ പതുക്കെ തന്റെ മുണ്ടും ഷർട്ടുമൊക്കെ ശരിയാക്കി താഴത്തെ മുറിയിൽ നിന്ന് മുകളിലെ മീരയുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. പടികൾ കയറി ചെന്ന് ആ തടികൊണ്ടുള്ള വാതിക്കൽ എത്തി അദ്ദേഹം പതുക്കെ കാളിങ് ബെല്ലിൽ വിരലമർത്തി.

​അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ വാതിൽ തുറന്നു. മുന്നിൽ ആ മഞ്ഞ സാരിയിൽ മീര നിൽക്കുന്നു. കുളികഴിഞ്ഞ ആ പഴയ ക്ഷീണമൊക്കെ മാറ്റി അവൾ മുഖത്ത് ഒരു