Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

അങ്കിളിനെ മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കട്ടിലിലേക്ക് തളർന്നു വീണു.
​അങ്കിൾ പതുക്കെ തന്റെ ചലനം നിർത്തി.

അദ്ദേഹം ശ്വാസമെടുക്കാൻ പാടുപെടുകയായിരുന്നു. മീരയുടെ വിറയൽ ഇപ്പോഴും മാറിയിട്ടില്ല. സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ നിന്ന് അവൾ പതുക്കെ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു പ്രണയച്ചിരി വിരിഞ്ഞു

ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ അവരുടെ ശ്വാസഗതികൾ മാത്രം കേൾക്കാമായിരുന്നു.
​തന്റെ ആനകുണ്ണ മീരയുടെ ആഴങ്ങളിൽ തന്നെ വച്ച് അങ്കിൾ ചോദിച്ചു, "മോളേ... കുണ്ണ ഊരട്ടെ?"

​മീര തളർന്നു കണ്ണുകളടച്ച് അങ്കിളിന്റെ നെഞ്ചിൽ മുഖമമർത്തി പറഞ്ഞു, "വേണ്ട അങ്കിൾ... അത് അവിടെത്തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ. എനിക്ക് ആ ചൂട് ഇനിയും അറിയണം." പതുക്കെ അവൾ സുഖകരമായ ഒരു മയക്കത്തിലേക്ക് വഴുതിവീണു. അങ്കിൾ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് മുറുക്കെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടന്നു. ആ മുറിയിൽ പ്രണയത്തിന്റെ ഒരു വല്ലാത്ത ശാന്തത പടർന്നു.

​പെട്ടെന്നാണ് അങ്കിൾ ആ വിളി കേട്ടത്... "വേണുവേട്ടാ..."
​അങ്കിൾ ഞെട്ടി ഉണർന്നു. നോക്കുമ്പോൾ മീരയുടെ മുഖത്ത് സുനിതയുടെ ആ പഴയ പ്രണയ ഭാവം! അത് സുനിതയായിരുന്നു.

​സുനിത: (അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ) "വേണുവേട്ടാ... എന്തൊരു കളിയായിരുന്നു ഇത്! ... ആ സുഖം എനിക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ വയ്യ."

​അങ്കിൾ: (അത്ഭുതത്തോടെ) "സുനിതേ... നിനക്കും അത് കിട്ടിയോ? നിനക്കും ആ സുഖം ഫീൽ ചെയ്തോ?"

​സുനിത: "പിന്നില്ലാതെ! മീരയുടെ ഈ ശരീരത്തിലൂടെ ഞാൻ എല്ലാം അറിഞ്ഞു വേണുവേട്ടാ. അവൾ ഇപ്പോൾ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്, ആ സുഖം താങ്ങാനാവാതെ അവൾ മയങ്ങിപ്പോയി. അതാ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വന്നത്."

​സുനിത പതുക്കെ അങ്കിളിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ഉമ്മ വെച്ചു. വേണുവേട്ടൻ സ്നേഹത്തോടെ അത് തിരിച്ചു നൽകി. ആ നിമിഷം അവർ പഴയ കാലത്തെ കാമുകീ കാമുകന്മാരായി മാറി.

​അങ്കിൾ: " മീരയെ വിളിക്ക് സുനിതേ... രാഹുൽ വരാൻ സമയമായിട്ടുണ്ട്. അവൻ ഈ കാഴ്ച കാണണ്ട."

​സുനിത: "അതെ വേണുവേട്ടാ... ഞാൻ പോകുകയാണ്. അവളെ വിളിച്ചോളൂ. സമയം വല്ലാതെ വൈകി. എത്ര നേരമായി നിങ്ങൾ തുടങ്ങിയിട്ട്!"

​സുനിതയുടെ ആ സാന്നിധ്യം പതുക്കെ മാഞ്ഞുപോയി. അങ്കിൾ മീരയെ തട്ടിവിളിക്കാൻ തുടങ്ങി.

​അങ്കിൾ: "മീരേ... മീരേ... എണീക്ക്