Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 4 [ജോൺ എബ്രഹാം]

മോളേ. രാഹുൽ വരാൻ സമയമായി!"

മീര പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവളുടെ ഉടലാകെ ഇപ്പോഴും ആ സുഖത്തിന്റെ തളർച്ച വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല. ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകൾ ഒതുക്കി വെക്കുമ്പോൾ അവൾ ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു.

​മീര: (തളർച്ചയോടെ) "അങ്കിൾ... എന്റെ സ്വന്തം ഭർത്താവായിരുന്നു അങ്കിളെങ്കിൽ എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഈ എഴുന്നേൽക്കേണ്ട ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നല്ലോ! നമുക്ക് ഇങ്ങനെ തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കിടക്കാമായിരുന്നു. പക്ഷേ ഈ രാഹുൽ... അവൻ ഇപ്പോൾ വരുമല്ലോ."
​അവൾ പതുക്കെ കൈനീട്ടി അങ്കിളിന്റെ ആ തടിച്ച അനാകോണ്ടയിൽ ഒരിക്കൽ കൂടി മുറുക്കെ പിടിച്ചു. അതിന്റെ ആ കരുത്തും വണ്ണവും ഇപ്പോഴും അവളെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​മീര: "അങ്കിൾ... രാഹുൽ ഇപ്പോൾ വരുമ്പോൾ ഈ കാഴ്ച കണ്ടാലോ? അങ്കിൾ എന്നെ സ്നേഹം കൊണ്ട് കൊന്നിട്ട ഈ കിടപ്പും... അങ്കിളിന്റെ ഈ കൂറ്റൻ സാധനവും അവൻ കണ്ടാൽ അവന്റെ ബോധം പോകില്ലേ?

അങ്കിൾ :അവന്റെ സമാധാനം കളയണോ നമ്മൾ?"

​അങ്കിൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. ആ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ പഴയ ഗാംഭീര്യം തെളിഞ്ഞു നിന്നു.

​അങ്കിൾ: "വേണ്ട മോളേ... എന്തിനാ വെറുതെ അവന്റെ ഉള്ള സമാധാനം കൂടി കളയുന്നത്?
മീര :പാവം... അവൻ വിചാരിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത് നിങ്ങൾക്ക് വയസ്സായെന്നും,  ഈ സാധനം ഇനി പൊന്തില്ലെന്നുമാണല്ലോ. അത് അങ്ങനെ തന്നെ ഇരുന്നോട്ടെ. ആ ഒരു വിചാരത്തിൽ അവൻ സമാധാനമായി ഇരിക്കട്ടെ."

​അങ്കിൾ : (ഒരു കുസൃതിച്ചിരിയോടെ) "അതെ മോളെ ... അത് അങ്ങനെ തന്നെ നിന്നോട്ടെ. അവനോട് നമുക്ക് ഒന്നും പറയണ്ട.

മീര :അവന്റെ മുന്നിൽ അങ്കിൾ ആ പഴയ 'പാവം അങ്കിൾ' ആയിട്ട് തന്നെ ഇരുന്നോ. പക്ഷേ... നമ്മുടെ ഈ രഹസ്യം... അങ്കിളിന്റെ ഈ കരുത്ത്... അത് എനിക്ക് മാത്രം അറിയാവുന്നത് മതി. അല്ലേ അങ്കിൾ?"

​അവൾ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ഓരോന്നായി കയ്യിലെടുത്തു. അഴിഞ്ഞുലഞ്ഞ മുടി ഒന്ന് ചുറ്റിക്കെട്ടി. അങ്കിൾ തന്റെ മുണ്ട് എടുത്തുടുക്കുമ്പോൾ മീര അദ്ദേഹത്തെ തന്നെ കൗതുകത്തോടെ നോക്കി നിന്നു. രാഹുൽ വരുമ്പോൾ താൻ ഒരു പാവം ഭാര്യയെപ്പോലെ അഭിനയിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുകയാണെങ്കിലും, ഉള്ളിൽ