Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 5 [ജോൺ എബ്രഹാം]

നോക്കി. ആ ഇരുട്ടിൽ സ്കൂട്ടറിന്റെ ടെയിൽ ലൈറ്റ് അകന്നു പോകുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു.
​അങ്കിൾ: "അത് അപ്പുറത്തെ വീട്ടിലെ ജാനകിയാ മോളേ. പാവം... രണ്ടാഴ്ചയായി കാല് ഉളുക്കി വീട്ടിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. ഒന്നു
ആശുപത്രിയിൽ കൊണ്ടുപോകാൻ പോലും ആരുമില്ലാത്ത അവസ്ഥ. അവളുടെ ഭർത്താവ് ഏതു നേരവും വെള്ളമടിച്ചു നടക്കലാണ് . ഒരു മകനുണ്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കുന്നുമില്ല."
​മീര പതുക്കെ ഒന്ന് തലയാട്ടി. ജാനകിയുടെ അവസ്ഥ കേട്ടപ്പോൾ അവൾക്ക് സങ്കടം തോന്നിയെങ്കിലും രാഹുലിന്റെ ആ ആവേശം അവളെ ഒന്ന് ചിന്തിപ്പിച്ചു.
​അങ്കിൾ: "അവൾ സങ്കടം പറഞ്ഞപ്പോൾ രാഹുലിന് വിഷമം തോന്നി. അവൻ പറഞ്ഞു ഒരു വൈദ്യനെ കാണിക്കാമെന്ന്. നിന്നോട് ഒന്ന് ചോദിച്ചിട്ട് പോകാം എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞതാ. പക്ഷേ ഞാനാ പറഞ്ഞത്, നീ പൊയ്ക്കോ... മീരയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം എന്ന്."
​മീര: "അങ്കിൾ പറഞ്ഞത് നന്നായി. പാവമല്ലേ അവൾ... കാല് ഉളുക്കിയാൽ വല്ലാത്ത വേദനയായിരിക്കും. പക്ഷേ ഈ നേരത്ത് അവൾക്ക് ആരുമില്ലാതെ പോയത് കഷ്ടമായിപ്പോയി."
​മീരയുടെ മനസ്സ് ഒന്ന് ശാന്തമായെങ്കിലും, രാഹുലിന്റെ പിന്നിൽ ജാനകി മുറുക്കെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ട ഓർമ്മ അവളുടെ ഉള്ളിൽ എവിടെയോ ഒരു കുസൃതിയായി കിടന്നു. അങ്കിൾ പതുക്കെ മീരയുടെ തോളിൽ കയ്യിട്ടു.
​അങ്കിൾ: "സാരമില്ല മോളേ... അവൻ അവളെയൊന്ന് സഹായിക്കട്ടെ. നമുക്ക് അകത്തേക്ക് പോകാം."

അങ്കിളിന്റെ ആ തന്ത്രം മീരയ്ക്ക് പെട്ടെന്ന് പിടികിട്ടി.. ബാൽക്കണിയിലെ ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ മീരയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കള്ളച്ചിരി വിരിഞ്ഞു.
​അങ്കിൾ: (പതുക്കെ അവളുടെ തോളിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് അകത്തേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു കൊണ്ട്) "അവൻ പോയതുകൊണ്ട് എനിക്ക് എന്റെ മോൾക്കൊപ്പം കുറച്ചുനേരം സമാധാനമായി മിണ്ടാല്ലോ... അതിനാണ് അവനെ അങ്ങ് വിട്ടത്."
​മീര: (കുസൃതിയോടെ അങ്കിളിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി) "അമ്പട കള്ളാ...! അപ്പോൾ അതിനായിരുന്നല്ലേ ആ പാവം ജാനകിച്ചേച്ചിയെയും കൂട്ടി അവനെ അങ്ങോട്ട് പറഞ്ഞുവിട്ടത്? അങ്കിളിന്റെ ബുദ്ധി കൊള്ളാം കേട്ടോ!"
​അങ്കിൾ: (ചിരിച്ചുകൊണ്ട്) "ഏയ്... അല്ല മോളേ... അതൊരു സഹായം കൂടി ആയല്ലോ എന്ന് കരുതി ചെയ്തതാ. അല്ലാതെ എന്റെ മോൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമൊന്നുമല്ല."
​അത്രയും പറഞ്ഞു തീരുന്നതിന് മുൻപ്, അങ്കിൾ തന്റെ