Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 6 [ജോൺ എബ്രഹാം]

പാതി ബോധത്തിലും പാതി അബോധാവസ്ഥയിലുമായി കണ്ണുകൾ പകുതി അടച്ചു കിടന്നു. അപ്പുറത്ത് മീരയും അങ്കിളും തങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ പെഗ്ഗ് ഫിനിഷ് ചെയ്തതോടെ വോഡ്കയുടെ ലഹരി അവരെയും നല്ല മൂഡിലാക്കിയിരുന്നു.
​രാഹുലിന് ഇപ്പോൾ സ്വബോധമില്ലെന്ന് മീരയുടെ ഉള്ളിൽ പതിയിരുന്ന സുനിതയ്ക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ മീരയുടെ ആ തളർച്ചയെ പൂർണ്ണമായും കീഴടക്കി. മീരയുടെ ആ ശാരീരിക ഭാവങ്ങളും നോട്ടവും പെട്ടെന്ന് മാറി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പ്രണയവും ആവേശവും നിറഞ്ഞു. മീര ഇപ്പോൾ മീരയല്ല, അങ്കിളിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സുനിതയാണ്!
​സുനിത (മീര) പതുക്കെ സോഫയിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു വശ്യമായ ഒരു ചിരിയോടെ അങ്കിളിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ അങ്കിളിന്റെ തോളിലൂടെ കൈകളിട്ട് ആഞ്ഞു കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.
​സുനിത: (വല്ലാത്തൊരു വികാരത്തോടെ) "വേണുവേട്ടാ... ഞാൻ വന്നു!
​ആ വിളി കേട്ടതും അങ്കിൾ (വേണു) ശരിക്കും ഒന്ന് നടുങ്ങി. തന്റെ സുനിതയുടെ ശബ്ദം അദ്ദേഹം ലഹരിയുടെയും ആവേശത്തിന്റെയും കൊടുമുടിയിലായിരുന്നു. മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് മീരയാണോ സുനിതയാണോ എന്ന ചിന്തയൊന്നും അദ്ദേഹത്തിന് അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
​വേണു: "സുനീ... നീ വന്നോ? എന്റെ സുനി തന്നെയാണോ ഇത്?"
​വേണു ആവേശത്തോടെ അവളെ തന്റെ നെഞ്ചോട് ചേർത്തുപിടിച്ചു. സുനിതയുടെ ആ സാമീപ്യം അദ്ദേഹത്തെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു. അങ്കിൾ ആവേശത്തോടെ അവളുടെ മുഖത്തും കഴുത്തിലും നെറ്റിയിലുമെല്ലാം ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞു. സുനിതയും (മീര) ഒട്ടും വിട്ടുകൊടുക്കാതെ വേണുവിനോട് ചേർന്നു നിന്നു.
​സുനിത: നമുക്ക് പഴയതുപോലെ ഒന്ന് ആഘോഷിക്കണ്ടേ?"
​അവൾ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അങ്കിളിന്റെ ഷർട്ടിന്റെ ബട്ടണുകൾ പതുക്കെ അഴിക്കാൻ തുടങ്ങി. രാഹുൽ അപ്പുറത്ത് ഒന്നും ചെയ്യാൻ വയ്യാതെ, മദ്യത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളിലൂടെ ഈ കാഴ്ചകൾ മങ്ങിയ ചിത്രങ്ങൾ പോലെ കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നു. തന്റെ മുന്നിൽ നടക്കുന്ന കേളികൾ രാഹുൽ പാതി ബോധത്തിൽ കണ്ടു കൊണ്ടിരുന്നു..

​പാതി അടഞ്ഞ കണ്ണുകളിലൂടെ തന്റെ മുന്നിൽ മീരയും അങ്കിളും ചേർന്നിരിക്കുന്നത് അവൻ കാണുന്നുണ്ട്. പക്ഷേ അവന്റെ ബോധം അവനെ ചതിക്കുകയായിരുന്നു.
​രാഹുൽ: (നാവ് കുഴഞ്ഞുകൊണ്ട് പതുക്കെ പുലമ്പി) "മീരേ... അത്... അത് അങ്കിളല്ലേ... നീ എന്തിനാ വേണു എന്ന് വിളിക്കുന്നത്? ആരാ... ആരാ ഈ