Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 6 [ജോൺ എബ്രഹാം]
വേഗത വളരെ കൂടുതലായിരുന്നു.
വിനാഴികകൾ കടന്നുപോയി.. ഒടുവിൽ ജാനകി ഒരു നീണ്ട നിലവിളിയോടെ രാഹുലിനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. അവളുടെ ശരീരം ആ സുഖത്തിന്റെ കൊടുമുടിയിൽ വിറച്ചു. രാഹുലും തന്റെ സ്രവങ്ങൾ അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഒഴുക്കി.
അവർ രണ്ടുപേരും തളർന്ന് അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു. സമയം ആറര കഴിഞ്ഞിരുന്നു.
രാഹുൽ: "ഇനി നമുക്ക് പതുക്കെ എഴുന്നേൽക്കാം ജാനകി. അവർ വരാൻ സമയമായി. നീ പോയി ഒന്ന് കുളിച്ച് റെഡിയാവ്. ബാക്കി നമുക്ക് പിന്നീട് നോക്കാം."
ജാനകി പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ നീല സാരി കയ്യിലെടുത്തു. അവൾ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തന്റെ മുടി ഒന്ന് ഒതുക്കി. അവളുടെ മുഖത്ത് ഇപ്പോൾ വല്ലാത്തൊരു പ്രസന്നതയുണ്ടായിരുന്നു.
ജാനകി: "രാഹുൽ.. നീ എനിക്ക് തന്ന ഈ സന്തോഷം.. ഇത് ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കില്ല.
ജാനകി പതുക്കെ മുറിയിൽ നിന്നിറങ്ങി ബാത്റൂമിലേക്ക് പോയി. രാഹുൽ ബെഡിൽ കിടന്ന് ചിന്തിച്ചു.. "ഇന്നത്തെ ദിവസം കൊള്ളാം..
ജാനകി പടിയിറങ്ങി പോയതും രാഹുൽ നേരെ താഴെ ചെന്ന് സുനിതയുടെ ഫോട്ടോയ്ക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു. മുറിയിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു തണുത്ത കാറ്റ് വീശി. കണ്ണാടിയിൽ ഒരു മങ്ങിയ നിഴൽ തെളിഞ്ഞു വന്നു.. അത് സുനിതയായിരുന്നു.
രാഹുൽ: "ആന്റി.. ഒരുപാട് നന്ദിയുണ്ട്. ജാനകിയെ ഉപദ്രവിക്കാതിരുന്നതിന്. പാവം അവൾ ഒരുപാട് സന്തോഷത്തോടെയാണ് ഇന്ന് മടങ്ങിയത്."
ആ നിഴൽ പതുക്കെ മിണ്ടിത്തുടങ്ങി. സുനിതയുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം ആർദ്രത ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുനിത: "നീ ചെയ്തത് ഒരു നല്ല കാര്യമാണ് രാഹുൽ. ജാനകി പറഞ്ഞതെല്ലാം ഞാൻ കേട്ടു. ഇത്രയ്ക്ക് വിഷമങ്ങൾ അവൾ അനുഭവിക്കുന്നു എന്ന് എനിക്കറിയില്ലായിരുന്നു. ഞാൻ മരിച്ചിട്ടും നിന്റെ അങ്കിളിൽ നിന്ന് ആ സുഖങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അനുഭവിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നിട്ടും ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന അവൾക്ക് അത് കിട്ടുന്നില്ല എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കൊരു സങ്കടം തോന്നി. അതുകൊണ്ടാ ഞാൻ അവളെ തടയാതിരുന്നത്."
രാഹുൽ: "ആ സങ്കടം ഇനി ഞാൻ മാറ്റിക്കോളാം ആന്റി. നിങ്ങൾ എന്റെ കൂടെ നിന്നാൽ മതി. മീരയും അങ്കിളും ഇതൊന്നും അറിയരുത്."
സുനിത പതുക്കെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ വല്ലാത്തൊരു വന്യത ഉണ്ടായിരുന്നു.
സുനിത: "ഇല്ലടാ,
💬 Comments
View all comments