Chapter Title : പുനർജ്ജന്മം 6 [ജോൺ എബ്രഹാം]
വേഗം വായോ!"
ജാനകി അപ്പുറത്ത് ഒന്ന് ചിരിച്ചു. അവളുടെ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു ചെറിയ വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.
ജാനകി: "അവിടെ വേറെ ആരും ഇല്ലല്ലോ രാഹുൽ? മീരയും വേണുവേട്ടനും പോയല്ലോ അല്ലേ?"
രാഹുൽ: "ഇല്ല ചേച്ചീ, ഇവിടെ ഞാൻ മാത്രം. അവർ ഇറങ്ങിയിട്ട് കുറച്ചു നേരമായി. ചേച്ചി പേടിക്കാതെ വായോ."
ജാനകി: "ശരി രാഹുൽ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ വരാം.
ജാനകി ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. രാഹുൽ ഹാളിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്ന് വാതിലിലേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു. അവന്റെ ഹൃദയം വേഗത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
മനസ്സ് നിറയെ ആവേശവും ശരീരത്തിൽ ആ ചുവന്ന സാരിയുടെ തിളക്കവുമായി അവൾ ഒരുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞു.
ചുവന്ന സാരിയിൽ അവൾ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെയായിരുന്നു. ബ്ലൗസിന്റെ ഹൂക്കുകൾ മുറുക്കുമ്പോൾ അവളുടെ വിരലുകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി തന്റെ ആ രൂപം അവൾ ഒന്നുകൂടി ആസ്വദിച്ചു. തന്റെ മകന്റെ പ്രായമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ... അവൻ തന്നെ എന്തിനാണ് ഇത്ര ആവേശത്തോടെ വിളിക്കുന്നത്? അവന് തന്നോട് കാമമാണോ അതോ സ്നേഹമാണോ? എന്തുതന്നെയായാലും, ഇന്ന് അവന് എന്ത് നൽകാനും ജാനകി തയ്യാറായിരുന്നു. ഒരു ആണിന്റെ സ്പർശനം തന്റെ ശരീരത്തിൽ പതിയുന്ന ആ നിമിഷത്തിനായി അവൾ കൊതിച്ചു.
അവൾ പതുക്കെ പടിയിറങ്ങി രാഹുലിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. കാലിന് ചെറിയൊരു വേദനയുള്ളതുകൊണ്ട് ഓരോ ചുവടും വളരെ സാവധാനത്തിലായിരുന്നു. ആ നടത്തത്തിൽ അവളുടെ ആ വലിയ ചന്തികൾ താളത്തിൽ ഇളകുന്നത് കണ്ടാൽ ആരും ഒന്ന് നോക്കിപ്പോകും.
ഈ സമയം..
രാഹുൽ സോഫയിൽ ചാരിയിരുന്ന് ഓരോന്ന് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. കുളിച്ച് ഫ്രഷായി, സുഗന്ധം പൂശി ജാനകി ചേച്ചിയുടെ വരവിനായി അവൻ കാത്തിരുന്നു. ജാനകി ചേച്ചിയെ എങ്ങനെ കയ്യിലെടുക്കും, എവിടെ നിന്ന് തുടങ്ങും എന്നൊക്കെയുള്ള ചിന്തകൾ അവന്റെ തലയിൽ പുകയുകയായിരുന്നു.പുറത്തെ കാഴ്ചകളൊന്നും അവൻ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.
അതേസമയം, ജാനകി തന്റെ ചുവന്ന സാരിയൊക്കെ ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച്, കാലിലെ വേദന വകവയ്ക്കാതെ രാഹുലിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു വരികയായിരുന്നു. അവളുടെ മനസ്സിലും ആവേശത്തിന്റെ കടൽ ഇരമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൾ പതുക്കെ രാഹുലിന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള സ്റ്റെപ്പുകൾ കയറാൻ തുടങ്ങി.
പകുതി സ്റ്റെപ്പിൽ എത്തിയപ്പോൾ, പെട്ടെന്ന് അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു തണുപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ജാനകി ഒന്ന്
💬 Comments
View all comments