Chapter Title : പുതുനാമ്പുകൾ തളിർത്തപ്പോൾ [മന്ദൻരാജാ]

സ്വകാര്യ ദുഖങ്ങളും സന്തോഷങ്ങളും പങ്കിടുക . എന്നും കാണുക . അങ്ങനെയങ്ങനെയൊക്കെ ... രാജേഷ് പറഞ്ഞപ്പോൾ അതുഭുതമാണ് തോന്നിയത് ... ആശ്ചര്യവും ...

താൻ പോലും അറിയാതെ തന്നെ സ്‌നേഹിച്ചിരുന്ന രാജേഷ് . തന്നോട് ദിവസേന മിണ്ടിയിരുന്ന രാജേഷ് . പണ്ടൊരിക്കൽ എടുത്ത് ഫോട്ടോ ഉണ്ടായിരുന്നത്രെ കയ്യിൽ . വിവാഹം കഴിച്ചപ്പോഴും അതിലെ അസ്വാരസ്യങ്ങൾ മനസ്സിനെ ഉലച്ചപ്പോഴും ജോലിയിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഒക്കെകയും പങ്കു വെച്ചിരുന്നത് തന്റെയാ ഫോട്ടോയിൽ നോക്കിയായിരുന്നുവത്രെ . എന്തോ പോലെയായിരുന്നു അത് രാജേഷ് തന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ .

' ഞാൻ എന്റെ ഇഷ്ടം എന്റെ ഉള്ളിൽ സൂക്ഷിച്ചു . അത് കൊണ്ട് തനിക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടൊന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ .. ഇതിപ്പോൾ തന്നോട് പറഞ്ഞു ഞാൻ ... അത്രയല്ലേ ഉണ്ടായുള്ളൂ . ഞാൻ ഇനിയും നിന്നെ സ്നേഹിക്കും . മരിക്കുവോളം . നീ എന്നെ സ്നേഹിക്കണമെന്നു ഞാൻ പറയുന്നില്ല . പക്ഷെ എന്നോട് നിന്നെ ഇഷ്ടപ്പെടരുതെന്നും പറയാൻ നിനക്ക് പറ്റത്തില്ല . അത് നിനക്ക് ഏതെങ്കിലും വിധത്തിൽ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാക്കുന്നുവെങ്കിൽ മാത്രം പറയാം . പക്ഷേ ഞാൻ മരിച്ചാലും നിനക്കൊരു ഉപദ്രവും ഉണ്ടാക്കില്ല ...അങ്ങനെ വിചാരിക്കുകയെ അരുത് . '

രാജേഷ് അന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഒരു വികാരമായിരുന്നു . താനറിയാതെ ഇത്രത്തോളം തന്നെ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരാൾ . വളരെ വിചിത്രമായിരിക്കുന്നു . അന്ന് രാജേഷ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മനസ്സിലൊന്നു സ്പർശിച്ചെങ്കിലും നാട്ടിലേക്കു ട്രാൻസ്ഫർ കിട്ടിയപ്പോൾ അതൊക്കെ മനസ്സിൽ നിന്നും മാറിയിരുന്നു . ഇവിടെ വന്നു ജോയിൻ ചെയ്തപ്പോൾ ആണ് അറിഞ്ഞത് രാജേഷിന്റെ അമ്മയുടെ വീട് ഇവിടെയാണെന്ന്‌