Chapter Title : രാവ് 2 [Achillies]

തുടങ്ങിയതോടെ ഇങ്ങേര് ഒന്നു അടങ്ങിയതാ ഇപ്പോൾ ഇലക്ഷൻ ടൈംനാണ് വീണ്ടും പത്തിപൊക്കി തുടങ്ങിയത് ജോയൽ ചെയർമാൻ ആയി നിൽക്കുന്നുണ്ട് എന്നു കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ ഇയാൾക്ക് കടി തുടങ്ങി പരസ്യമായും രഹസ്യമായും ഞങ്ങൾക്കെതിരെ ഓരോ നുണയും പാരയും ഒക്കെയായി ഫസ്റ്റ് ഇയർ പിള്ളേരുടെ അടുത്തേക്കാണ് ചെന്നത് ഇയാളുടെ ഊള സ്വഭാവം അതിനുള്ളിൽ തന്നെ മനസിലാക്കിയ പിള്ളേർ പട്ടീടെ വില പോലും കൊടുത്തില്ലെന്നത് വേറെ കഥ.

എന്തൊക്കെ ആയാലും അതിന് ശേഷം രാധികയെ ഞങ്ങൾ കണ്ടിട്ടില്ല, കോളേജിൽ നിന്ന് ടി സി വാങ്ങി പോയി എന്ന് കേട്ടു പിന്നെ വിവരം ഒന്നുമില്ല…ഈ മൈരൻ ഇപ്പോഴും ഇവിടെ പുഴുത്ത പട്ടി കണക്കിന് നടപ്പുണ്ട്.

നടന്നു അകത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ജോപ്പൻ അവിടെ തൂണും ചാരി എന്തോ കാര്യമായി ആലോചിക്കുന്നത് കണ്ടു മിക്കവാറും അയാളെ തല്ലുന്ന കാര്യം ആയിരിക്കും അയാളെ ഇവന് കണ്ണിൽക്കണ്ടാൽ തല്ലാനുള്ള കലി വരും, ഒരേ ഡിപാർട്മെന്റ് ആണെങ്കിലും അയാളുടെ ക്ലാസ്സിൽ ഇവൻ അങ്ങനെ കേറാറില്ല ഇഷ്യൂ അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടു ആയാളും ടീച്ചേഴ്സ് ഉം അത് പറയാറുമില്ല…

ഒത്തിരിപ്പേർക്കൊന്നും രാധികയുടെ വിഷയം അറിയില്ല, കുറച്ചു ടീച്ചേഴ്സിനും പിന്നെ എനിക്കും ഋതിനും പോലെ മൂന്നാല് പിള്ളേര്ക്കും മാത്രം അറിയാം.

അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മുടിഞ്ഞവന്റെ കണ്ണിന്റെ നീട്ടം ഞാൻ ഒന്നു ഒത്തു നോക്കി. ബെസ്റ്റ് അവിടെ ആരതിയോടും പിള്ളേരോടും സംസാരിച്ചു നിൽക്കുന്ന അനുരാധ മിസ്സിലാണ് ചെക്കന്റെ കണ്ണ്. സാരി ഉടുത്ത മിസ്സിന്റെ സൈഡിൽ നിന്നു നീങ്ങിയ വിടവിൽ വയറും ബ്ലൗസിൽ തെറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലകളുടെ മുഴുപ്പും ശെരിക്കും കാണാം, കോളേജിലെ ഒരു മാദക റാണിയാണ് മിസ് എന്നുവേണമെങ്കിൽ പറയാം നല്ല ചന്തിയും മുന്തിയ മുലകളും വട്ട മുഖവും തടിച്ച ചുണ്ടും എപ്പോഴും കമ്പിയാക്കുന്ന മുഖ ഭാവവും, വെളുത്തു തുടുത്തു ശെരിക്കും ഒരു വെള്ള അലുവ, അവരുടെ പൊക്കിൾ കാണാൻ പറ്റുമോ എന്ന കഠിന പ്രയത്നത്തിലാണ് ചെയർമാൻ തെണ്ടി.

"ഡാ…"

അവന്റെ തോളിൽ തട്ടി ഞാൻ വിളിച്ചതും പെട്ടെന്ന് പൊട്ടൻ ഞെട്ടി, ഞാൻ ആണെന്ന് കണ്ടതും വലിച്ചു പിടിച്ച ഒരു ചിരി.

"ഉം മതി മതി…വെറുതെ പിള്ളേരെക്കൊണ്ടു പറയിപ്പിക്കണ്ട…"

അവന്റെ തലയിൽ ഒന്നു തട്ടി ഞാൻ ഒന്ന് ചുറ്റി നോക്കി എന്റെ കൊച്ചു എവിടെ എന്നറിയാൻ. നോക്കുമ്പോൾ മേഘ മിസ്സിനോട് സംസാരിച്ചു നിൽപ്പുണ്ട്, ഇടയ്ക്ക് എന്നെ നോക്കിയപ്പോൾ ഞാനും നോക്കുന്നത് കണ്ടതും പൂത്തുലഞ്ഞൊന്നു ചിരിച്ചു, എന്റെ നെഞ്ചു കൊളുത്തി വലിച്ച പോലെ…ഹോ