Chapter Title : രാവണ ഉദയം 9 [Uncle jhon]

അയ്യേ എന്താ ഇത് മോള് ക്ലാസ്സിൽ ആയിരിക്കും നിങ്ങൾ ഇങ്ങനെ തുടങ്ങിയാലോ  അവർ പെട്ടന്ന് മാളുവിന്റെ മൊബൈൽ വാങ്ങി കൈയിൽ പിടിച്ചു അപ്പോയെക്കും മാളു അലമുറ ഇട്ട് കരയാൻ തുടങ്ങി അത് കണ്ടതോടെ സാവിത്രിയും തുടങി

റുക്‌മണി മാലതിയുടെ മുഖത്തേക് നോക്കി ഇപ്പൊ എന്തിനാ അങ്ങനെ ഒരു ചോദിയം ചോദിച്ചത് എന്നാ പോലെ മുഖം കൊണ്ട് ആക്ഷൻ കാണിച്ചു മാലതിയും പറ്റി പോയി എന്നാ പോലെ കാണിച്ചു ടെൻഷൻ അടിച്ചു തുടങ്ങി  അപ്പോയെക്കും കരച്ചിൽ കേട്ട് ഭാർഗവാൻ അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു

ഭാർഗവാൻ... എന്താ... എന്തിനാ കരയുന്നെ മോളെ മാളു എന്താ നിങ്ങൾ എന്തിനാ കരയുന്നെ

റുക്‌മണി... അത്‌ ഒന്നു ഇല്ല കുഞ്ഞിയെ വിളിച്ചിട്ട് കിട്ടുന്നില്ല അപ്പൊ മാളു ആകെ പേടിച്ചു കരയുകയാ

അത്‌ കേട്ടതും ഭാർഗവാൻ ഒന്നു പരിശ്രമിച്ചു  അയാൾ എല്ലാവരെയും നോക്കി മാളു കരഞ്ഞു കണ്ണ് ചുവപ്പിച്ചു ആകെ കോലം കേട്ട് നില്കുന്നു കരഞ്ഞു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു സാവിത്രി ഏടത്തിയുഡേയും കണ്ണിൽ നിന്ന് ധാരയായി കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നു ബാക്കി രണ്ടു പേരും ഇപ്പൊ കരയും എന്നാ പോലെ കണ്ണിൽ കണ്ണുനീർ നിറച്ചു നിൽകുവാ ഭാർഗവാൻ പെട്ടന്ന്... നിങ്ങൾ വിളിച്ചിട്ട് അവൾ ഫോൺ എടുത്തില്ല അതിനാണോ കരയുന്നത്

മാളു... ഏട്ടാ എനിക്ക് പേടി ആകുന്നു നമുക്ക് അങ്ങോട്ട്‌ പോയാലോ അവൾ ഭാർഗവാന്റെ കൈക് പിടിച്ചു ചോദിച്ചു

ഭാർഗവാൻ.... മോളെ മാളു ഏട്ടൻ കുഞ്ഞിയെ വിളിച്ചിരുന്നു നേരത്തെ തന്നെ അവൾക് കുഴപ്പം ഒന്നു ഇല്ല അവൾ ചിലപ്പോൾ പ്രൊജക്റ്റ്‌ ഉണ്ടാകും എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു അപ്പോൾ അതിന് കയറി കാണും അതാ ഫോൺ എടുക്കാത്തത്......അത് കേട്ടത്തോടെ അവരുടെ കണ്ണുകൾ പ്രതീക്ഷയോടെ അയാളെ നോക്കി അവരുടെ മുഖത്തു ഒരു ആശ്വാസം വന്നു

മാലതി... ഓഹ് എന്റെ മാളു നിന്റെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഒരു വാക് മിണ്ടികുട അപ്പോയെക്കും കരഞ്ഞു നിലവിളിച്ചു ആളെ പേടിപ്പിക്കും ഓഹ് എന്റെ നാവിൽ നിന്ന് വീണു പോയതാ എന്റെ വീരപൂരത്തമേ

അത് കേട്ടതും കരച്ചിൽ മാറി മാളുവിന്റെ മുഖത്തു ഒരു ചമ്മലും ഒരു ചിരിയും വന്നു അവൾ കണ്ണ്