Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 3? [ മിഖായേൽ]

വന്നാൽ no സംസാരം no കമ്പനി..ശത്രുരാജ്യമായി പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്ക്യാ... ഹോ... നിന്റെ വേദ്യേച്ചിക്ക് ഇപ്പോഴും ഒരു മാറ്റവുമില്ലേ... ത്രേയ അതും പറഞ്ഞൊന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് ഒരു ചെയർ വലിച്ചിട്ട് നിമ്മിക്കരികിലേക്കിരുന്നു... എങ്ങനെ മാറാനാ....ആ കുശുമ്പിനും പകയ്ക്കുമൊക്കെ എന്തെങ്കിലും കുറവ് വേണ്ടേ..അതില്ലാന്നേ...തനി രാക്ഷസിയാ...രാക്ഷസി... ആഹാ..നല്ല ബെസ്റ്റ് അനിയത്തി...അനിയത്തിമാരായാൽ ഇങ്ങനെ വേണം... ത്രേയ അതും പറഞ്ഞ് നിമ്മിയെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിച്ചു... ഈ ബാഗുകൾ എവിടെയാ വയ്ക്കേണ്ടത്...!!! പെട്ടന്നാണ് ത്രേയയുടെ ലഗ്ഗേജുകളെല്ലാം തൂക്കികൊണ്ട് കൺമണി റൂമിന് മുന്നിലേക്ക് വന്നു നിന്നത്....അവളെ കണ്ടതും നിമ്മിയിൽ നിന്നും നോട്ടം മാറ്റി ത്രേയ തിടുക്കപ്പെട്ട് അവൾക്കരികിലേക്ക് നടന്നു ചെന്നു.... അയ്യോ... ഇതൊക്കെ എന്തിനാ താനെടുത്തിട്ട് വന്നത്... ഞാൻ ചെയ്യാമായിരുന്നല്ലോ... കൺമണിയുടെ കൈയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വലിയ രണ്ട് ബാഗുകൾ ത്രേയ തന്നെ വാങ്ങി റൂമിലേക്ക് നിരത്തി വെച്ചു.... അയ്യോ അതൊന്നും വേണ്ട മേഡം.. ഇതൊക്കെ എന്റെ ജോലീടെ ഭാഗമല്ലേ... കൺമണീടെ സംസാരം കേട്ട് ത്രേയ അവളെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു... കുട്ടി ഇവിടെ പുതിയതാണോ.. വർഷങ്ങൾ ഒരുപാടായി ഞാനിവിടെ നിന്നും വിട്ടു നിന്നിട്ട് അതുകൊണ്ട് ഇവിടെയുള്ള ആരേം വലിയ പരിചയമൊന്നുമില്ല... ത്രേയേടെ പറച്ചില് കേട്ട് കൺമണിയൊന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു... മേഡത്തിന് എന്നെ അറിയാം...നമ്മള് പണ്ട് പരിചയക്കാരായിരുന്നു... ഞാൻ മായമ്മേടെ മോളാ...മിഴി...അല്ല കൺമണി.... കൺമണീടെ മുഖത്ത് വിരിഞ്ഞ ചിരിയും അവളുടെ ആ പറച്ചിലും കേട്ട് ആകെ അമ്പരന്നു നിൽക്ക്വായിരുന്നു ത്രേയ...ഒരു ഞെട്ടലോടെ വിടർന്ന കണ്ണുകളിൽ നിമിഷനേരം കൊണ്ട് സന്തോഷത്തിന്റെ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.... ആ സന്തോഷത്തിൽ തന്നെ അവൾ കൺമണിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.... കൺമണീ...നീ.. ത്രേയേടെ സന്തോഷം കൺമണിയിലും ആനന്ദം നിറച്ചു..അവളും ത്രേയയെ ചേർത്ത് പിടിച്ച് പുണർന്നു.... ദീർഘ നാളുകൾക്കു ശേഷമുള്ള കണ്ടുമുട്ടലിന്റെ സന്തോഷം പങ്കുവെച്ചു കൊണ്ട് ഇരുവരും അടർന്നു മാറി നിന്നു... കൺമണീ..നീ...നീ എങ്ങനെ ഇവിടെ...?? അതുകേട്ടതും  കൺമണീടെ മുഖത്തെ ചിരി പതിയെ മങ്ങി തുടങ്ങി... തുടരും...