Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 4? [ മിഖായേൽ]

മുറുക്കി... എന്റെ സമാധാനം നശിപ്പിക്കാനാണോടാ നിന്നെയൊക്കെ ഇവിടേക്ക് കെട്ടിയെടുത്തത്... സ്വസ്ഥത തരില്ലെന്ന് തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ച് തന്നെയാ.... രാവണിന്റെ അലർച്ച കേട്ട് അഗ്നി കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ രാവണിനെ തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിന്നു... അഗ്നിയുടെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു നിന്ന സങ്കടവും,നിരാശയും കണ്ട് സ്വബോധം വീണ്ടെടുത്ത പോലെ രാവണിന്റെ ദേഷ്യമൊന്ന്

തണുത്തു...അവനാ മുഖഭാവത്തോടെ തന്നെ അഗ്നിയുടെ ഷർട്ടിലുള്ള പിടി അയച്ച് നിന്നു... അപ്പോ ഞങ്ങളെല്ലാം നിനക്ക് ശല്യമായിരുന്നോ രാവൺ.... വർഷങ്ങൾ ഒരുപാട് കഴിഞ്ഞ് നിന്നെ കാണാനും,പഴയതുപോലെ ഒന്നിച്ചു കുറച്ച് സമയം ചിലവിടാനുമായി ഓടിയെത്തിയതാ ഞങ്ങള്...ആ ഞങ്ങളാണോ നിന്റെ സ്വസ്ഥത ഇല്ലാതാക്കിയത്... അഗ്നീ ഞാൻ.... ഒരുതരം കുറ്റബോധത്തോടെ രാവൺ അഗ്നിയ്ക്ക് നേരെ നോട്ടം പായിച്ചു... വേണ്ട രാവൺ...നിന്റെ ജീവിതത്തിൽ അസ്വസ്ഥതയുണ്ടാക്കാനായി ഞങ്ങളാരും ഇവിടെ തുടരില്ല...ആ പഴയ രാവൺ ആണെന്ന് ഒരുനിമിഷം ചിന്തിച്ചു പോയി...ആ സ്വാതന്ത്ര്യം എടുത്തത് കൊണ്ടാ ഞാൻ...ഇനി ആവർത്തിക്കില്ല...ദാ നീ കുടിച്ചോ...നിന്റെ ശീലങ്ങളെ ഞങ്ങളായി തിരുത്താൻ വരില്ല... അഗ്നി അതും പറഞ്ഞ് മദ്യക്കുപ്പി തിരികെ രാവണിന്റെ കൈയ്യിലേക്ക് തന്നെ ഏൽപ്പിച്ച് റൂം വിട്ട് പോകാൻ ഭാവിച്ചു... അഗ്നീ... രാവണിനെ മറികടന്ന് നടന്ന അഗ്നിയെ വിളിച്ചു കൊണ്ട് കൈയ്യിലിരുന്ന കുപ്പി ടേബിളിലേക്ക് വച്ച് രാവണവന് മുന്നിൽ ചെന്നു നിന്ന് അഗ്നിയുടെ പോക്കിനെ തടഞ്ഞു... അഗ്നീ...സോറി ഡാ... അറിയാതെ... എന്തൊക്കെയോ ഓർത്ത്...നീ എന്നോട് ക്ഷമിക്ക്...സോറി അഗ്നീ.... രാവണതും പറഞ്ഞ് അഗ്നിയെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചതും അഗ്നിയും അവനെ ചേർത്തുപിടിച്ചു നിന്നു.... അവരുടെ വഴക്കുകൾക്ക് ഒരു നീർകുമിളയുടെ ആയുസ്സ് പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല... പിണക്കങ്ങൾ പരസ്പരം ആലിംഗനത്തിലൂടെ അവസാനിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അടർന്നു മാറുമ്പോ ഇരു മുഖങ്ങളിലും ഒരു പുഞ്ചിരി നിറഞ്ഞു നിന്നിരുന്നു...