Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

വേദ്യ അവിടെ നിൽക്കുന്ന കാര്യം മറ്റാരും കാണാനുള്ള സാധ്യതയും ഇല്ലാതായി എന്നുവേണം പറയാൻ.... ഡാ...അച്ചൂ..ഡാ... അച്ചു മുന്നിലേക്ക് നടക്കുമ്പോ വേദ്യ പിന്നിൽ നിന്നും അലറിവിളിച്ചു പറയുന്നത് അവന് നന്നായി കേൾക്കാൻ കഴിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... എങ്കിലും അതിനെ പാടെ അവഗണിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു മൂളിപ്പാട്ടൊക്കെ പാടി അച്ചു അഗ്നിയ്ക്കും ശന്തനൂനും അരികിലേക്ക് ചെന്നിരുന്നു.... അല്പം ജാഡയൊക്കെ മുഖത്ത് ഫിറ്റ് ചെയ്തു കൊണ്ട് ചെയറിലേക്ക് മുറുകെ പിടിച്ച് അത് വലിച്ചിട്ടിരുന്നതും അഗ്നിയും ശന്തനുവും ഒരുപോലെ അവനെ തന്നെ ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കിയിരുന്നു... എന്തായെടാ...വല്ലതും നടന്നോ... ഞാൻ പോയാൽ നടക്കാതിരിക്ക്വോ അഗ്നീ... നടത്തില്ലേ ഞാൻ...നടത്തിയിരിക്കുന്നു... അതെല്ലാം കേട്ട് ശന്തനു മുഖം ചുളിച്ചു കൊണ്ട് ചെയറിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു... എന്തോന്നെടേ ഇത്...മനുഷ്യന് മനസ്സിലാകുന്ന ഭാഷയില്...മനസിലാകുന്ന രീതിയില് മര്യാദയ്ക്ക് പറയാൻ നോക്ക്.... ശന്തനൂന്റെ ആ വർത്തമാനം കേട്ടതും അച്ചു അവിടെ നടന്ന ഓരോ കാര്യങ്ങളും അഗ്നിയോടും,ശന്തനൂനോടും അടക്കം പറയാൻ തുടങ്ങി.... എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോ അഗ്നിയുടേയും ശന്തനൂന്റെയും കണ്ണുകൾ ഒരുപോലെ വിടർന്നു...ഇരു മുഖങ്ങളിലും ഒരു ചിരി മൊട്ടിട്ടു... കലക്കി മോനേ അച്ചൂട്ടാ...ഇപ്പോഴാ നീ ശരിയ്ക്കും എന്റെ അനിയനായത്....Iam really proud of you my brother... അഗ്നി അതും പറഞ്ഞ് അച്ചൂനെ സ്നേഹത്തോടെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു... പിന്നെയുള്ള സമയമത്രയും അച്ചൂന്റെ ഇടപെടീൽ കാരണം വേദ്യയുടെ ശല്യം അവിടെ ഉണ്ടായില്ല.... അതുകൊണ്ട് ത്രിമൂർത്തികൾ തന്നെ ഡയസ് മുഴുവനായുമങ്ങ് അടങ്കലെടുത്തു... അവർക്കൊപ്പം ഹരിയും,പ്രിയയും, കുട്ടികളും,നിമ്മിയും ചേർന്നതും സംഭവം കളറായി....ഹരിണി മാത്രം എല്ലാവരിലും നിന്നും വിട്ടൊഴിഞ്ഞ് ഒരലസഭാവം മുഖത്ത് ഫിറ്റ് ചെയ്ത് ഹാളിന്റെ ഒരു കോർണറിലായി നിലയുറപ്പിച്ചു....

പാട്ടും,ഡാൻസുമായി റിസപ്ഷൻ പൊടിപൊടിയ്ക്കുമ്പോ എല്ലാം