Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

കെട്ടി തന്നത്...അതിന്റെ അധികാരം ഞാൻ നിനക്ക് മേലെ കാണിക്കും..അതെന്റെ ഇഷ്ടം... ത്രേയ അതും പറഞ്ഞ് ഗമയോടെ കഴുത്തിൽ കിടന്ന താലിച്ചരട് രാവണിന് മുന്നിലേക്ക് നീട്ടി കാണിച്ചു...അവളുടെ മുഖത്തെ നിഷ്കളങ്ക ഭാവവും ചിരിയും കണ്ടതും രാവൺ പല്ലുഞെരിച്ചു കൊണ്ട് അവളിലെ പിടി ഒന്നുകൂടി മുറുക്കി... മര്യാദയ്ക്ക് ഇത് ഇന്നു തന്നെ അഴിച്ചു മാറ്റിയ്ക്കോ നീ... അല്ലെങ്കിൽ ഈ താലി ഞാൻ തന്നെ പൊട്ടിച്ചെറിയേണ്ടി വരും...

അവൾടെ ഒരു താലിയും,നെറ്റിയിലെ സിന്ദൂരവും... ഇതിനൊക്കെ ഓരോ അർത്ഥങ്ങൾ കല്പിച്ചിട്ടുണ്ട്...ആ പരുശുദ്ധിയോട് കൂടി വേണം ഇതൊക്കെ അണിഞ്ഞു നടക്കേണ്ടത്... അല്ലാതെ നിന്നെപ്പോലെ സ്വാർത്ഥ താല്പര്യങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയല്ല....അതെ രാവൺ...ഞാനിത്തിരി സ്വാർത്ഥ തന്നെയാണ്... എന്നുകരുതി എന്റെ ഭർത്താവ് എനിക്ക് അണിഞ്ഞു തന്ന താലിച്ചരട് പൊട്ടിച്ചു കളയാൻ പറ്റുമോ....അത് എന്റെ കഴുത്തിൽ കുറച്ചു നാളെങ്കിലും ഭദ്രമായി കിടന്നോട്ടേ...അത് നിന്നെ പ്രത്യേകിച്ച് ശല്യം ചെയ്യാനൊന്നും വരണില്ലല്ലോ...നീ പറയും പോലെ ഈ താലി എന്നെനിക്ക് മടുത്ത് തുടങ്ങുന്നുവോ അന്ന് തന്നെ ഞാനിതങ്ങ് അഴിച്ചു കളഞ്ഞേക്കാം....എന്തേ അത് പോരേ.... ആ പിന്നെ ആ വൈറസിനെ തൊട്ട കൈകൊണ്ട് എന്നെ തൊടാതെ എന്റെ ഖൈയ്യീന്ന് വിട്ടേ രാവൺ.... എനിക്ക് നല്ല ഉറക്കം വരുന്നുണ്ട്...ഒന്ന് കിടക്കണം... നിനക്ക് ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടെങ്കിൽ നീ നിന്റെ റൂമിൽ പോയി കിടക്കെടീ...ഇത് എന്റെ റൂമാ... ഇവിടെ നിനക്ക് ഒരവകാശവും,അധികാരവുമില്ല... രാവൺ വീണ്ടും അവളോട് കലിപ്പിച്ചു... അധികാരവും അവകാശവും തെളിയിക്കേണ്ട സമയമല്ല ഇത്... ഞാൻ പറഞ്ഞല്ലോ എനിക്ക് ഉറക്കം വരുന്നു... നീ നിന്റെ കലാപരിപാടികൾ അവസാനിപ്പിച്ചിട്ട് വേണമെങ്കിൽ കിടക്കാൻ നോക്ക്... ഇപ്പോ എന്നെ എന്റെ വഴിയ്ക്ക് വിട്ടേക്ക്... ത്രേയ നീയെന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കരുത്... മര്യാദയ്ക്ക് എന്റെ റൂമീന്ന് ഇറങ്ങിപ്പോടീ.... രാവണത് പറഞ്ഞതും ത്രേയ ഒരൂക്കോടെ അവന്റെ കൈ അവളിൽ നിന്നും അടർത്തി മാറ്റി എടുത്തു... ഞാൻ എവിടേക്ക് പോവാനാ രാവൺ...എന്റെ ഭർത്താവല്ലേ നീ... അപ്പോ നിന്റെ റൂമല്ലേ ഇനി മുതൽ എന്റേം റൂം... നിന്റെ ഇഷ്ടങ്ങളല്ലേ ഇനി മുതൽ എന്റേം ഇഷ്ടങ്ങൾ.... ഞാനിവിടെ നിന്നും എവിടേക്കും പോവില്ല... നീ ഓർക്കുന്നുണ്ടോ രാവൺ പണ്ട് മഴയത്ത് നമ്മളൊരു പൂച്ചക്കുട്ടിയെ ഒരു ബോക്സിലാക്കി ദൂരെ