Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

ഒരിക്കലും എന്റെ തലയ്ക്ക് പിടിച്ചിട്ടില്ല...എന്റെ ലോകം ദേ ഈ ചുറ്റും കാണുന്നതൊക്കെയാണ് മിഴീ...ഇതാണ് എന്റെ ലഹരിയും.... അഗ്നി അതും പറഞ്ഞ് ചുറ്റിലും തൂക്കിയിരുന്ന കടുംചായങ്ങളാൽ മനോഹരമായ paintings കളിലേക്ക് കണ്ണോടിച്ചു...അഗ്നിയുടെ നോട്ടം പാഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ തന്നെ കൺമണിയുടെ മിഴികളും സഞ്ചരിച്ചു... എന്താ ഞാൻ പറഞ്ഞത് ഇനിയും വിശ്വാസം ഇല്ലാന്നുണ്ടോ മിഴിയ്ക്ക്... അഗ്നി അതും പറഞ്ഞ് കൺമണിയ്ക്ക് നേരെ മുഖം കുനിച്ചൊന്ന് ചിരിച്ചു...അതിന് പുഞ്ചിരിയോടെ ഇല്ലാന്ന് തലയാട്ടി നിൽക്കാനേ അവൾക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ... ഇതിപ്പോ ഒരുപാടുണ്ടല്ലോ അഗ്നീ...ഇത്രയും മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങൾ എങ്ങനെ വരയ്ക്കാൻ സാധിക്കുന്നു.... ശരിയ്ക്കും ജീവൻ തുടിക്കും പോലെ തോന്നുന്നു.... കൺമണി അതും പറഞ്ഞ് ചുറ്റിലുമുള്ള ഓരോ ചിത്രങ്ങളിലേക്കും കണ്ണോടിച്ചു... എങ്ങനെയാണെന്ന് പറഞ്ഞ് തരാൻ കഴിയില്ല മിഴീ.... എനിക്ക് പണ്ട് മുതലേ ഇതിൽ നല്ല താൽപര്യമുള്ള കൂട്ടത്തിലായിരുന്നു.... പിന്നെ അച്ഛനും അതിനൊരു കാരണമായി എന്ന് പറയാം...

അഗ്നിയ്ക്ക് വരയ്ക്കാൻ ഏറ്റവും ഇഷ്ടം തോന്നിയ നിറമേതാ... അതെന്താ മിഴീ അങ്ങനെയൊരു ചോദ്യം... അഗ്നിയുടെ മുഖത്ത് ഒരു കുസൃതി നിറഞ്ഞു... ഏയ്... വെറുതെ...ചിത്രകാരന്മാരുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട നിറം നീലയാണെന്ന് കേട്ടിട്ടുണ്ട്... അഗ്നിയ്ക്ക് ആ നിറമാണോ ഇഷ്ടം...??? അങ്ങനെ ഒരു നിറത്തോടും എനിക്കൊരു പ്രത്യേക ഇഷ്ടമില്ല മിഴി... എല്ലാ നിറങ്ങളും ഓരോ പ്രതീകങ്ങളാണ്...എല്ലാറ്റിനും അതിന്റേതായ ഭംഗിയല്ലേ.. ആ നിറങ്ങൾ പ്രകൃതിയ്ക്ക് നല്കുന്ന ചാരുതയാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും പ്രിയം... നീലാകാശത്തിന്റെ ഭംഗി ആസ്വദിക്കാൻ ഒരു പ്രത്യേക സുഖമല്ലേ...ചുവന്ന ചക്രവാളം,നെൽപ്പാടങ്ങളുടെ ഹരിതാഭ,വെൺചന്ദ്രനിലെ തിളക്കം എല്ലാറ്റിലും ഒരു special beauty യല്ലേ... ഏഴഴകുള്ള മഴവില്ലിലെ ഏത് നിറമാ കൂടുതൽ ഇഷ്ടമെന്ന് പറയാൻ കഴിയ്വോ നമുക്ക്... അവയെല്ലാം ഒന്നിച്ചു ചേരുമ്പോഴല്ലേ കണ്ണിന് കുളിർമ നല്കുന്ന മഴവില്ലായി മാറൂ... അഗ്നിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് കാതോർത്തു കൊണ്ട് കൺമണി അവനെ തന്നെ ഉറ്റുനോക്കി നിന്നു... അല്ല...ഈ ചോദ്യം എന്നോട് ചോദിച്ച മിഴിയുടെ ഇഷ്ടപ്പെട്ട നിറം ഏതാ...??? എനിക്ക് എല്ലാ നിറങ്ങളും ഇഷ്ടമാണ് അഗ്നീ... പക്ഷേ ഞാനേറെ വെറുക്കുന്ന നിറം ഒരുപക്ഷേ കറുപ്പാകും...ആ ഇരുള് എനിക്ക് ദുഖങ്ങളേ നല്കീട്ടുള്ളു അഗ്നീ.... പേടിയോടെ മാത്രം ഞാൻ മനസിലോർക്കുന്ന നിറമാ അത്.... കൺമണിയുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു വന്ന ഭയത്തിന്റെ നിഴലാട്ടം