Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

കൃത്യമായി അറിയാല്ലോ... പിന്നെ എന്തിനാ ഈ അഭിനയം...!!! എല്ലാം മനസിലാക്കി എന്റെ നിർബന്ധത്തിന് വഴങ്ങി ഇങ്ങനെ എനിക്ക് മുന്നിൽ നിന്ന് തരണംന്നില്ല.... എനിക്ക് മുഖം തരാതെ ഓടി രക്ഷപെടണംന്നുമില്ല... നിമ്മി മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അത്രയും പറയുമ്പോഴും അതെല്ലാം കേട്ട് ചിരി കടിച്ചു പിടിച്ചു നില്ക്ക്വായിരുന്നു അച്ചു... ദേ ഇപ്പോഴും അച്ചുവേട്ടന് എല്ലാം തമാശയാ... ഇനിയും ഞാനെന്താ പറയണ്ടേ... അതുകൊണ്ട് എനിക്കൊന്നും പറയാനില്ല അച്ചുവേട്ടനോട്...പോരേ... നിമ്മി അതും പറഞ്ഞ് മുഖം വീർപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അച്ചൂനെ മറികടന്ന് നടക്കാൻ ഭാവിച്ചതും അച്ചു പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൾക് പിന്നാലെ കൂടി... ഡീ...നിമ്മിക്കുട്ടീ...നിന്നേ... ഞാൻ പറയട്ടെടീ... അച്ചു അതും പറഞ്ഞ് നിമ്മിയെ അവിടെ പിടിച്ചു നിർത്തി.... അവൾക് മുന്നിലേക്ക് നടുവിന് കൈതാങ്ങി അവനും നിന്നു.... നിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്താണെന്ന് പല തവണ നീ എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..അത് സത്യം തന്നെയാ... പക്ഷേ അതൊക്കെ നിന്റെ പ്രായത്തിലുള്ള എല്ലാ പെൺകുട്ടികൾക്കും തോന്നാറുള്ള ഒരുതരം infatuation ആ...ഇത് ഞാൻ എത്ര തവണ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... നീ കുറച്ചു കൂടി വല്യ കുട്ടി ആകുമ്പോ എല്ലാം ശരിയായിക്കോളും... അപ്പോ നിനക്ക് യോജിച്ച നല്ലൊരു പയ്യനെ വൈദിയങ്കിൾ തന്നെ കണ്ടെത്തി തരുമെടീ... ഇപ്പോ അച്ചുവേട്ടന്റെ നിമ്മിക്കുട്ടി നല്ല കുട്ടിയായി പഠിക്കാൻ നോക്ക്....!!! അച്ചൂന്റെ ആ വർത്തമാനം കേട്ടതും നിമ്മീടെ മുഖമാകെ വാടി... ഇയാള് വലിയ ചുന്ദരനായോണ്ടല്ല ഞാനിങ്ങനെ പിറകേ നടക്കുന്നത്...

എത്ര ചെക്കന്മാരാ കോളേജിൽ എന്റെ പിറകെ നടക്കുന്നതെന്നറിയ്വോ... അവരോടൊന്നും തോന്നാത്ത ഒരിഷ്ടം ഈ മരമോന്തയോട് തോന്നിപ്പോയി...അത് ചിലപ്പോ കുഞ്ഞും നാൾ മുതൽ മുറച്ചെറുക്കൻ എന്ന് കേട്ടു തുടങ്ങിയത് കൊണ്ടാവും....ആഹാ.. അങ്ങനാണെങ്കിൽ അഗ്നിയും രാവണും നിന്റെ മുറച്ചെറുക്കന്മാരല്ലേ... അവരോടൊന്നും തോന്നാത്ത ആ ഇഷ്ടം ഈ മരമോന്തയോട് തോന്നിയത് എന്താണ് മിസ്സ് നിർമ്മാല്യ വൈദ്യനാഥൻ...അച്ചു ഒരു കുസൃതിയോടെ അവന്റെ മുഖത്തിന് നേരെ ചൂണ്ട് വിരൽ കൊണ്ട് വട്ടം വരച്ച് കാട്ടിയതും നിമ്മി കലിപ്പിച്ചു കൊണ്ട് അവനെ ഇരുത്തിയൊന്ന് നോക്കി...അച്ചുവേട്ടന് എല്ലാം തമാശയാ... ഞാൻ എങ്ങനെ പറഞ്ഞാലും അതൊക്കെ പക്വതയില്ലാതെ പറയ്വാന്നല്ലേ...ഒരു തവണ എങ്കിലും എന്റെ മനസ് കാണാൻ ഒന്ന് ശ്രമിച്ചാലെന്താ...???ദേ പെണ്ണേ