Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

സ്വയം പറഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു... പിന്നെ ഒരു

നിമിഷം കൂടി അവൾക്ക് മുന്നിൽ സമയം ചിലവിടാതെ രാവൺ റൂം വിട്ട് പുറത്തേക്ക് നടന്നു.... രാവൺ തന്നിൽ നിന്നും നടന്നകലുന്നതും നോക്കി ഒരു പാവ പോലെ അവളാ റൂമിന്റെ ഒരു കോണിൽ തന്നെ നിന്നു....അവനിലെ ദേഷ്യത്തിന്റെ തിരയിളക്കം അവളെ അസ്വസ്ഥമാക്കിയിരുന്നു... രാവണിന് മുന്നിൽ ഇനി എങ്ങനെ തുടരും എന്ന ചിന്ത അവളുടെ മനസിനെ മഥിക്കാൻ തുടങ്ങി.... ഇല്ല...വിട്ടുകൊടുക്കാൻ കഴിയില്ല... എന്റെ രാവണെ ഞാൻ തന്നെ തിരികെ കൊണ്ട് വരും... ഒരു ദിവസം എന്റെ രാവണെ എനിക്ക് തിരികെ കിട്ടും...അത് കഴിഞ്ഞ് മാത്രമേ മരണം പോലും എന്നെ പുൽകാൻ പാടുള്ളൂ... മനസാൽ സ്വയം ശഠിച്ചു കൊണ്ട് ഒരു ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ കവിളിൽ ചാലുകൾ തീർത്തൊഴുകിയ കണ്ണീരിനെ അവൾ തുടച്ചു നീക്കി... വാഷ് റൂമിലേക്ക് നടന്നു ചെന്ന് ഓരോ കൈകുമ്പിൾ വെള്ളം മുഖത്തേക്ക് പല തവണയായി ആഞ്ഞൊഴിച്ച് അവളാ വേദനയെ ഇല്ലാതാക്കി.... ടൗവ്വൽ കൊണ്ട് മുഖമൊപ്പി അവള് തിരികെ റൂമിലേക്ക് തന്നെ വന്നു... നിലക്കണ്ണാടിയ്ക്ക് മുന്നിൽ വന്നു നില്ക്കുമ്പോ സ്വന്തം മുഖത്തെ അടുത്ത് കണ്ട് അവളൊരു പുഞ്ചിരി വിരിയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.... ജീവിതത്തെ തളർച്ചയോടെ നേരിടാനാവാതെ ശക്തമായ മനസ്സോടെ അവളാ പുഞ്ചിരിയെ ചുണ്ടിലേക്ക് പ്രതിഫലിപ്പിച്ചു........ രാവണിന്റെ പ്രതികാരങ്ങളുടെ ശേഷിപ്പുകളെ തുടച്ചു നീക്കി കൊണ്ട് ത്രേയ ആകെയൊന്ന് ഒരുങ്ങി...മുഖത്തെ കൃത്യമ ചായങ്ങളും നിറക്കൂട്ടുകളും അവളിലെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ മാറ്റ് കൂട്ടി... രാവണിന്റെ തല്ലിന്റെ പാട് കവിളിൽ നിന്നും പൂർണമായും മായ്ച്ചു കഴിഞ്ഞതും ത്രേയ വീണ്ടും ചുണ്ടിൽ ഒരു നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരി വിടർത്തി റൂം വിട്ട് താഴേക്ക് നടന്നു... അപ്പോഴേക്കും രാവൺ പൂവള്ളി വിട്ട് പുറത്തേക്ക് പോയിരുന്നു.... ത്രേയ സ്റ്റെയർ ഇറങ്ങി താഴേക്കു വരുമ്പോ പൂവള്ളിയിലെ ഒരുവിധപ്പെട്ട എല്ലാ അംഗങ്ങളും ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന് ചുറ്റും നിരന്നിരുന്നു..... ത്രേയ ഹാളിലേക്ക് വന്നപ്പോഴേ വേദ്യയും,ഊർമ്മിളയും, ഹരിണിയും അവളെ ദഹിപ്പിച്ചൊന്ന് നോക്കി....അവരുടെ എല്ലാവരുടേയും തുറിച്ചു നോട്ടങ്ങളെ ഏറ്റുവാങ്ങി അതിനെയൊന്നും കാര്യമായി mind ആക്കാതെ ത്രേയ അഗ്നിയ്ക്ക് തൊട്ടരികിലായുള്ള ചെയർ വലിച്ചിട്ടിരുന്നു.... Rectangle shape ലുള്ള നീണ്ട ഡൈനിംഗ് ടേബിളിന്റെ ഏറ്റവും സെന്റർ പോർഷനിലായിരുന്നു വൈദിയുടെ ഇരുപ്പിടം...അതിന്