Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

അവള് ദയനീയമായി അഗ്നിയെ ഒന്ന് നോക്കി... ന്മ്മ.. എന്താ...??? അഗ്നീ ഇത് പൂവള്ളിയിലെ അംഗങ്ങൾ മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിയ്ക്കാൻ ഇരിക്കുന്ന സ്ഥലമാ... അതെന്താ ഈ ചെയറിൽ അങ്ങനെ വല്ലതും എഴുതി വച്ചിട്ടുണ്ടോ... അഗ്നി വീണ്ടും കടുത്ത സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞ് അവളെ അവിടേക്ക് ഇരിക്കാനായി നിർബന്ധിച്ചു... പിന്നെ വേറെ വഴിയില്ലാതെ അല്പം മടിച്ച് മടിച്ച് കൺമണി അഗ്നി നീക്കിവച്ച ചെയറിലേക്ക് കയറിയിരുന്നു.... അവൾക് തൊട്ടടുത്തുള്ള ചെയറിലേക്ക് അഗ്നിയും ഇരുന്നു...അവൻ തന്നെയായിരുന്നു അവൾക്കുള്ള ഫുഡെല്ലാം പ്ലേറ്റിലേക്ക് എടുത്ത് വച്ച് കൊടുത്തത്.... ന്മ്മ..ഇനി കഴിയ്ക്ക്... കഴിക്കാനുള്ള ഫുഡ് അവൾക് മുന്നിലേക്ക് നീക്കി വെച്ചിരുന്ന അഗ്നിയേയും,മുന്നിലുള്ള ആഹാരത്തേയും അവൾ മാറി മാറി നോക്കി...അത് കാണും തോറും അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു... ഒരുനിമിഷം ആഹാരത്തിലേക്ക് മാത്രം ദൃഷ്ടി പതിപ്പിച്ച് ഒരു പ്രതിമ കണക്കെ അവളങ്ങനെ ഇരുന്നു.... ഏയ്...മിഴീ..ഏത് ലോകത്താ നീ... അഗ്നി അവളുടെ മുഖത്തിന് നേരെ കൈയ്യാട്ടി... പെട്ടെന്ന് സ്വപ്നത്തിൽ നിന്നെന്നോണം ഞെട്ടിയുണർന്ന് അവള് അവന് നേരെ നോട്ടം പായിച്ചു... വിശപ്പില്ല അഗ്നി... എനിക്ക് വേണ്ട... കൺമണി അത് പറയുമ്പോ അഗ്നിയുടെ കണ്ണുകൾ ഇമചിമ്മുക പോലും ചെയ്യാതെ അവളെ ഉറ്റുനോക്കുകയായിരുന്നു.. നിന്റെയുള്ളിൽ സങ്കടങ്ങളുടെ ഒരു കടലിരമ്പുന്നുണ്ട് മിഴീ... അതെനിക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാനും കഴിയുന്നുണ്ട്... അത് തുറന്നു പറയാൻ ഇനിയും ഞാൻ നിർബന്ധിക്കില്ല... നിനക്ക് എന്നോട് ഷെയർ ചെയ്യാൻ തോന്നുന്ന നിമിഷം മാത്രം അതെന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി... അതിന്റെ പേരിൽ ഇപ്പോ എടുത്ത് വച്ച ഈ ആഹാരം നീ കഴിയ്ക്കാതിരിക്കരുത്... എനിക്ക് വേണ്ടി എങ്കിലും നീ ഇത് കഴിയ്ക്കണം... അഗ്നിയുടെ നിർബന്ധം മുറുകിയതും കൺമണി പതിയെ കഴിച്ചു തുടങ്ങി... നീയെന്താ മിഴീ റിസപ്ഷന് വരാതിരുന്നത്...??? ജഗ്ഗിൽ നിന്നും ഗ്ലാസിലേക്ക് വെള്ളം പകരുന്നതിനിടയിലാണ് അഗ്നിയുടെ ആ ചോദ്യം...

അതുകേട്ടതും കൺമണി അവന് നേരെ നോട്ടം പായിച്ചു...അത് നിങ്ങള് പൂവള്ളിക്കാർക്കും, അടുത്ത ബന്ധുക്കൾക്കും, പിന്നെ ഈ നാട്ടിലെ മറ്റ് പ്രമുഖന്മാർക്കും വേണ്ടി ഉണ്ടായിരുന്ന ചടങ്ങായിരുന്നില്ലേ... അവിടെ വീട്ടുവേലക്കാരിയ്ക്ക് എന്താ സ്ഥാനം....വെള്ളം ഗ്ലാസിലേക്ക് പകർന്നെടുക്കുന്നതിനടയിൽ അഗ്നിയുടെ നോട്ടം ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ കൺമണിയിലേക്ക് നീണ്ടു...അപ്പോ സ്വയം വേലക്കാരി എന്ന വിശേഷണം ഏറ്റെടുക്ക്വാ