Chapter Title : ?രാവണത്രേയ 5? [ മിഖായേൽ]

പുല്ലേ നിനക്ക് വേണ്ടത്... കലിപ്പിച്ച് അത്രയും പറഞ്ഞ് അവൻ മലർന്നു കിടന്നു... പാട്ട് കേട്ടു കൊണ്ടിരുന്ന ഹെഡ്ഫോൺ മെല്ലെ കഴുത്തിലേക്ക് ഇറക്കി വച്ചതും നിമ്മി ചൂലിൽ ആഞ്ഞ് രണ്ടടി കൂടി കൊടുത്തു... എനിക്ക് വേണ്ടത് എന്താന്ന് വച്ചാൽ ഇയാളങ്ങ് തര്വോ...??? എന്നെ ചോദിക്കരുത്...പ്ലീസ് ഞാൻ തരില്ല...തരില്ല...തരില്ല... അച്ചു അതും പറഞ്ഞ് ചെകുത്താൻ കുരിശ് കണ്ടപോലെ  ബെഡിലൂടെ പിന്നിലേക്ക് ഇഴഞ്ഞ് നീങ്ങി കിടന്നു... ഹഹഹഹ...കോമഡീ... ഞാനിപ്പോ സിരിച്ച് സത്തേനേ...!!! ജാമ്പവാന്റെ കാലത്തുള്ള ചീഞ്ഞ കോമഡിയുമായി ഇറങ്ങിയേക്ക്വാ...പ്ഫൂ... എന്താടി നിനക്ക് ഇത്ര പുച്ഛം... ഇതൊക്കെ എന്റെ ബാംഗ്ലൂരിലെ തരുണീ മണികളോട് പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ...!!!

കേട്ടാ മനസിലാകാത്ത തെറി വിളിയ്ക്കുമായിരിക്കും...അല്ലാതെ ഒന്നും പ്രതീക്ഷിക്കണ്ട... നിമ്മീടെ ആ പെനാൽറ്റി ഏറ്റതും അച്ചു പറഞ്ഞോണ്ട് വന്ന ആ ഒരു ഫ്ലോ അങ്ങ് പോയി... ഡീ... നിനക്കെന്നെ ശരിയ്ക്കും അറിയില്ല... ഞാൻ തനി തറയാടീ തറ... സ്വന്തം സ്വഭാവം ഇങ്ങനെ പാടി പുകഴ്ത്തണ്ട... അച്ചുവേട്ടൻ തറ മാത്രമല്ല...ആ തറയില് കുഴി കുത്തി അതിനകത്ത് ഇരിക്കുന്നവനാന്ന് എനിക്ക് നന്നായിട്ടറിയാം... ഹോ...അറിയാമോ...??? എന്നിട്ട് പിന്നെ എന്തിനാടീ വെള്ളപ്പാറ്റേ നീ ഈ കുഴീലോട്ട് വീഴാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്....??? അച്ചു ഒരൂക്കോടെ എഴുന്നേറ്റ് നിമ്മിയ്ക്ക് നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു... അതേ... എനിക്ക് പണ്ടേ കുഴിയിൽ വീഴുന്നത് ഭയങ്കര ഇഷ്ടാ..അതാ... ആഹാ.. എങ്കില് നിന്റെ അച്ഛനോട് പോയി പറയെടീ രണ്ട് പശൂനെ വാങ്ങി തറവാട്ടിലെ തൊഴുത്തില് കൊണ്ട് കെട്ടാൻ...അതാകുമ്പോ നല്ല ഒന്നാന്തരം ചാണാക്കുഴിയില് ചെന്ന് ചാടാല്ലോ... അതെങ്ങനെയാ കുഴിയിലുള്ള ചാണകത്തേക്കാളുമല്ലേ അങ്ങേർടെ തലയ്ക്കകത്തുള്ളത്... അതുകൊണ്ടല്ലേ ഈ ഇനം product കൾ ഉണ്ടായത്... ദേ എന്റെ പപ്പയെ പറഞ്ഞാലുണ്ടല്ലോ എന്റെ വിധം മാറും... അച്ചൂന്റേയും നിമ്മീടെയും വഴക്ക് കേട്ടാണ് ശന്തനു അവിടേക്ക് വന്നു പെട്ടത്... എന്താ ഇവിടെ...??? ആകെ അടിനാശം വെള്ളപ്പൊക്കം ആണല്ലോ...എന്താടാ അച്ചൂട്ടാ... ദേ ഒരു ഝാൻസി റാണി ഇറങ്ങിയേക്ക്വല്ലേ... എന്നോട് വഴക്കിടാൻ... അല്ലെങ്കിൽ തന്നെ നീ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ ശന്തനു ഇവള് ഈ ചൂലൊക്കെ കൈ കൊണ്ട് തൊടുന്നത്...ഇത് മനപൂർവ്വം...എന്നെ ഉദ്ദേശിച്ച്...എന്നെ തന്നെ ഉദ്ദേശിച്ച്...എന്നെ മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ച്... ഹോ...അപ്പോ നിമ്മിക്കുട്ടി റൂം വൃത്തിയാക്കാൻ ഇറങ്ങിയതാല്ലേ... ഓഹോ... അടിച്ചു വ്യാരാൻ...