Chapter Title : രണ്ടാം യാമത്തിലെ പൂനിലാവ് 2 [സ്പൾബർ]

“അത്…. സാഹചര്യം….”

എല്ലാ കള്ളൻമാരും പറയുന്നത് പോലെ അവനും പറഞ്ഞു.

“എന്ത് സാഹചര്യം… ?
അന്യന്റെ മുതൽ മോഷ്ടിച്ച് തിന്നാൻ മാത്രം അത്ര പട്ടിണിയാണോ നിന്റെ വീട്ടിൽ… ?”

“അല്ല… “

“പിന്നെ നീയെന്തിന് ഈ തൊഴിൽ തിരഞ്ഞെടുത്തു… ?”

ഇതെന്ത് മറിമായം എന്നാണവൻ ചിന്തിച്ചത്.. തമ്പുരാട്ടിക്ക് എന്തോ പറ്റിയിട്ടുണ്ട്. മുഖമൊക്കെ ചുവന്ന് തുടുത്തിട്ടുണ്ട്. ക്രൂരമായ മുഖഭാവം മാറി അവിടെ നാണമാണോ,ലജ്ജയാണോ എന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാനാവാത്തൊരു ഭാവം.

യമുന,ഇടക്കിടെ പുറത്തൂടെ പുതച്ച തോർത്ത് മുണ്ട് മുന്നിലേക്ക് വലിച്ചിടുന്നുണ്ട്. അതിനുള്ളിൽ ഒരു ബന്ധനവുമില്ലാതെ തരിപ്പോടെ നിൽക്കുകയാണ് അവളുടെ ഉരുണ്ട മാംസഗോളങ്ങൾ..

“ശരി… ആ കാര്യങ്ങളൊക്കെ നമുക്ക് പിന്നീട് സംസാരിക്കാം…
ഇപ്പോ നിന്നോട് വേറൊരു കാര്യം ചോദിക്കട്ടെ…"

അതെന്തെന്നറിയാൻ മുരളി, യമുനയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ അതീവസുന്ദരമായ വെളുത്ത വട്ടമുഖം രക്തം ഇരച്ച് കയറിയാലെന്നവണ്ണം ചുവന്ന് തുടുക്കുന്നത് മുരളി അൽഭുതത്തോടെ കണ്ടു.

“നീ പറഞ്ഞില്ലേ… എന്റെ… ഇവിടെ.. ഏത്… നിറമാണെന്ന് പറഞ്ഞ്… തർക്കമാണെന്ന്… അപ്പോ… നീയെന്ത് പറയും… ?”

സ്വന്തം മുലകൾക്ക് നേരെ നോക്കി
വിക്കിവിക്കിയുള്ള തമ്പുരാട്ടിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് മുരളിയൊന്ന് സംശയിച്ചു. ഇതവർ നേരത്തേ ചോദിച്ചതല്ലേ… താനതിന് ഉത്തരവും പറഞ്ഞതാണ്. വീണ്ടുമെന്തിന്… ?

“പറയെടാ…”

ഇപ്പോൾ മുരളി ശരിക്കും ഞെട്ടിപ്പോയി. പ്രണയാർദ്രയായൊരു കാമുകിയുടെ ഭാവമാണ് ഇപ്പോൾ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മുഖത്തവന് കാണാൻ കഴിഞ്ഞത്.

“തമ്പുരാട്ടീ… ഞാൻ…”

പേടിയോടെ മുരളി നിർത്തി.

“നീ പറയെടാ… അപ്പോ അവരോട് നീയെന്ത് പറയും… ?”

“അത്… ഞാൻ… ഞാനൊന്നും.. പറയാറില്ല…”

“എന്താ നീയൊന്നും പറയാതിരുന്നേ..?”

“അത്… ഞാൻ… കാണാതെ..എങ്ങിനെ.?”

“ഇപ്പഴോ… ഇനി നീയെന്താ അവരോട് പറയുക…?”